स्निग्धेन भावेन, श्रद्धया च, कथामिमां शृणु। यदा तदाऽस्मिन सरसि स्वामी, निष्कामः सन्न्, स्वस्य पूजां व्रतं च याचते स्म। तस्य निवेदनं श्रुत्वा, भगवान् शङ्करः प्रहस्य, सरःस्वामिनं सम्बोधितवान्। "कः ते गुरुः? कः मन्त्रः? का पूजा?" इति पृष्टवान्। तदा सः सर्वाङ्गैः कम्पमानः, स्तुतिं आरब्धवान्। "नमः ते योगस्य मूलाय, योगिनां गुरवे। नमः वेदानां स्वामिने, देवाधिदेवाय। नमः अष्टमूर्तये, प्रजापतये। धत्तूरद्रोणमधुमक्षिकापुष्पप्रियाय नमः। नमः नमः पुनःपुनः नमः।" एवं स्तुत्वा, भयम् परित्यज्य, वाक्यकुशलः हनुमान् उवाच। "दिनदिने तैः पुष्पैः तद्वत् अन्यैः च उपहारैः पूजां कुर्वन्ति। सायं समये, शिरः न क्षालयित्वा, स्नानं कुर्यात्। ततो भस्म गृह्य, अग्निस्नानं विधत्ते। पञ्चाक्षरमन्त्रेण वा, यः कश्चन नाम्ना, ईशानं सर्वविद्याधिपतिं आवाह्य, शिरसि स्थापयेत्। 'अघोरेभ्यो' 'घोरेभ्यो' इति उच्चार्य, भस्म वक्षसि स्थापयेत्। सद्योजातं शरणं गत्वा, पादयोः स्थापयेत्। त्रिवर्णानां, स्नानादिकं विधिपूर्वकं श्रेष्ठम्। 'शिव' शब्दं जपन्, मन्त्रेण भस्म पूजयेत्। शङ्कराय, मुखे उच्चारयेत्; सर्वज्ञाय, हृदि स्थापयेत्। उच्चार्य, पादयोः भस्म स्थापयित्वा, तदनन्तरं शुद्धः भवति। हस्तौ प्रक्षाल्य, मुखं क्षालयित्वा, कुशग्रहणं कृत्वा, एकाग्रः भवेत्। तदभावे, दूर्वां गृह्य; तदपि न स्यात्, रजतं उपयोजयेत्। देवपीठं वा, निर्मितं स्थण्डिलं वा योज्यते। चतुर्वर्णकारं गवां कृत्वा, श्वेतया एका पुनः। पद्मादीनि, गदा, शङ्ख, त्रिशूल, डमरु च। कामफलद्रुमः, कुलकः, कोलकः च। कोणेषु, द्वादश झुलनानि, पादुकाः, व्यजनानि च। बुद्धिमान्, एतानि पीठे चूर्णैः, वा देवालये योजयेत्। स्वहस्तनिर्मितं श्रेष्ठम्; क्रीतं मध्यमम्। यः पात्राय समर्पयति, फलं ददाति; अपात्राय बलात्, निष्फलम्। तण्डुलयवबीजादिभिः, यथाक्रमं, पद्मादीनि स्थाप्य, विधिवत् यज्ञं कुर्यात्। आसने वर्णनं वक्ष्यामि, यथा दृष्टं श्रुतं च। ऊर्णया, सुवर्णेन, रजतेन, ताम्रेन वा। व्याघ्रचर्मणा, रुरुचर्मणा, कृष्णमृगचर्मणा च। यथासम्भवम्, आसनं निर्माय। कुशेषु वा, भस्मनि वा, उपविश्य, प्राणान् संयम्य, वाक् निगृह्य। शिखाग्रे, द्वादशाङ्गुलपरिमिते, सूक्ष्मं शुद्धं शिवं चिन्तयेत्। सर्वाभरणैः भूषितं, सौन्दर्यादिगुणैः युक्तं च।