हरिः शंकरं मृदुना हस्तेन अधः नयन्, शत्रोः उरः आहत्य अच्युतं अपि अधः अपसारयत्। ततः शम्भुं शिरसि विक्षिप्य, शम्भुना अपि हरिः तथैव कृतः। जलक्रीडायाः उत्साहेन तयोः जटाभिः विमुक्ताभिः अभवत्। अन्ये महर्षयः स्वकेशान् संयोजयन्ति स्म। केचित् अन्योन्यं अपसारयन्ति, अपराः शब्दं कुर्वन्ति, केचित् रुदन्ति च। आकाशे कपिश्रेष्ठः स्वामिन् नृत्यन् गर्जन् च आसीत्। ये मधुरं गीतं गायन्ति स्म, ते मनोहरस्वरेण दशविधानि गीतानि अपि प्रगायत। सा स्वयं मन्दं शनैः ललितगीतं गायितुम् आरब्धवती। सा निष्कम्पस्वरं सर्वलक्षणसम्पन्नं स्वीकृतवती। वासुदेवः अपि हस्ताभ्यां मर्दलवाद्यं वादयामास। तत्र तानका, गौतमः, अन्ये च उपस्थिताः आसन्; गायकः वातसुतः आसीत्। ये दुर्बलाः आसन् ते बलवन्तः अभवन्, क्लान्ताः अपि तेषां तेजः पुनः प्राप्तम्। देवाः, ऋषयः, दानवाः च सर्वे निःशब्दाः अभवन्। प्रत्येकः देवः स्ववाहनं आरुह्य प्रस्थितवान्। ततः—"हे कपिश्रेष्ठ! मम आज्ञया निर्भयः वृषभम् आरोह," इति उक्तम्। तदा स कपिसिंहः भगवन्तं महेश्वरं प्राह—"भगवन्, यदि अहं भवतः वाहनम् आरोहेयं, पापिष्ठः स्याम्। पश्य—त्वाम् अभिमुखं गायिष्यामि।" इत्युक्त्वा, यदा शङ्करः भगवतः स्कन्धे उपविष्टः, तदा शिवः गीतामृतं श्रुत्वा गौतमस्य गृहम् अगच्छत्। तत्र गौतमः भोजनसमये पूजितः। हनूमता गायति सर्वं समृद्धिम् अगच्छत्। तस्मिन्गीते सर्वेषां चित्तानि विस्मयेन पूरितानि। कोमलरूपेण, युवान्, मध्ये स्थितः, मस्तकहस्तयोः अञ्जलिं कृत्वा प्रणामं कुर्वन् उपविश्य, हनुमान् पद्मासनस्थः, एकं पादं कर्णौ कृत्वा, अपरं मुखे स्थापयामास। तस्य स्कन्धे, मुखे, हस्ततले, कण्ठे, उरसि, स्तनमध्यभागे, हृदि च—एवं हनूमतः शिरः नमयित्वा, शङ्करः स्वेन चिबुकेन तस्य पृष्ठं स्पृशन्, मुक्ताहारं निर्माय तस्य ग्रीवायाम् आरोपयत्। समस्ते विश्वमण्डले हनूमतः समः कश्चन नास्ति। "हे कपिसर्वेश! तव चरणौ सर्वोपनिषदाम् अव्यक्तसारः। महायोगिनां हृदयं कमले परमशान्तः हनुमान् विराजते। अहं भक्त्या त्वां पूजितवान्, भगवन्, किन्तु त्वमेव चरणौ मम न प्रकाशितवान्। हरीशः शम्भुश्च मम प्रियौ, तथापि न मम सा भाग्यलाभः। त्वत्समानः मम कोऽपि प्रियः नास्ति, हे हरि, क्वापि।" ततः गौतमः महादेवं प्रणम्य, "मध्याह्नः अतीतः, सर्वेषां भोजनसमयः प्राप्तः," इति उक्त्वा, स्वगृहं प्रविश्य भोजनस्य व्यवस्था आरब्धवान्। ततः नानाविधैः हारैः, कण्ठाभरणैः, यज्ञोपवीतेन, उत्तरीयेण च, पञ्चसुगन्धिद्रव्याभिषेकैः, भुजबन्धैः, कङ्कणैः, मुद्राभिश्च अलङ्कृतः।