यदा तिष्ठामि, यदा गच्छामि, यदा उपविशामि, यदा पिबामि, यदा खादामि, तदा मम रक्षणं कपिना क्रियते। यदा प्रमत्तः स्याम् अथवा सम्यग्-अवधानयुक्तः, शयानो वा स्याम्, घने वने वा स्थितः, सदा स वीर्यरूपधारी कपिः मां रक्षतु, युद्धे वा घोरसंकटे वा सः मां पालयतु। यदा शयानेऽहमस्मि, तदा दानवभूतसर्पराक्षसीभ्यः स भगवान् मां रक्षतु। स वन्यऋषिसत्तमः सर्वतः सर्वदा मां पातु। सर्वरूपधारी, सर्वज्ञः, स्रष्टा च पालनकर्ता च स भगवान् मां पालयतु। यः सूर्यमण्डले निवसति, सौभाग्यप्रदः च, स त्रिकाले मां रक्षतु। देवा मनुष्याः पशवः स्थावरजङ्गमाः च सर्वे, यस्य शुभानि चरितानि प्रत्येकसृष्टिकाले श्रूयन्ते, यत्किमपि दृश्यते ब्रह्मादिसृष्टिप्रमुखं, तस्मिन् एव वस्तुतः अस्ति। स यः ईश्वरः, अहं स एव, स एव मम, अहमेवाणुः महत्त्वं च। तस्मै, आत्मन्येव, सर्वेषु च, आत्मसमाधिना नमामि। यस्य वायुतत्त्वं, आत्मस्वरूपं च, तस्मै नमः। श्रीरामभक्ताय महाकायाय श्यामाय च नमः। यो संशयान् दहति, महारणवम् अतिक्रान्तवान्, तस्मै नमः। रावणविनाशकारणाय परात्मने नमः। अशोकवनदाहिने, विजयप्रदाय च नमः। यः वनपालशिरश्छेदकः लङ्कापुरभञ्जकः च, तस्मै नमः। सौमित्रये जयदायिने, रामदूताय च पुनः पुनः नमः। यः लक्ष्मणदेहे महास्त्रव्रणनाशकः, तस्मै बहुशः नमः। वीरवानरभल्लूकदुर्गाय, पुनः पुनः नमः। विषविनाशकाय, रिपुनाशकाय, भयहराय पुनः पुनः नमः। परप्रेरितमन्त्रनिरोधकाय नमः। उदयिन्सूर्यबिम्बग्रासकाय दुःखनाशकाय नमः। गगनचराय, मृतवत्कायाय, वज्रदेहाय नमः। रामाय, पर्वतायुधधराय च नमः। दक्षिणदिग्भानवे, साधुजनानां उदयचन्द्रमसे च नमः। स्वामिनाज्ञया युद्धे मित्रविजयप्रदाय नमः। किल्किलध्वनिप्रदाय, भीषणनिनादकृते च नमः। विशेषतः सदा वन्यफलभोजनतृप्ताय नमः। एवं हे मुनि, मारीच्यस्यायं शुभकवचः समाख्यातः। यः अष्टगन्धैः लिखित्वा धारयति, तस्य किं बहु वक्तव्यम्? भक्त्या लक्षसंख्यकं साध्यते। अस्य कवचस्य पाठेन दुर्लभमपि सुलभं भवति। यद् रामेण स्वयम् उक्तं, यः आनन्दरम्यवने वसति, तस्मात् श्रीरामचन्द्रे मम सदा भक्तिरस्तु। यः कथा सर्वपापनाशिनी, ये शृण्वन्ति पठन्ति च सदा, तेषां हिताय। रहस्यं रहस्यम् आत्मनः परमानन्दरम्यवने एषा कथा, यत्र ते सर्वदा प्रकाश्यं च गूढं च क्रीडन्ति। अतः प्रसन्नचित्तेन एतत् तव स्पष्टीकरोमि।