शत्रुबलं यद्यपि देवासुरसदृशं स्यात्, स तदपि प्रतिहन्तुं समर्थः। तस्य नित्यं विजयः सुनिश्चितः, पराजयः कदापि न भवति। न च स रोगैः, मृत्युनाऽथवा भूतप्रेतपिशाचैः, मृतैर्वा बाध्यते। त्र्यह एव बन्धनात् विमुच्यते, अत्र संशयो नास्ति। मन्त्रकुशलस्य सप्ताहेनापि अशक्यं कार्यं साध्यते। स दुष्टचौरव्याघ्रचोरादिभ्यः न भीतः। विषमन्त्ररोगविस्फोटैः च न बाध्यते। स सहस्रबाहुः शत्रुनाशकः, रक्ताम्बरधारी धनुर्धरः च। यः कश्चिद् द्वादश नामानि कात्यवीर्यस्य पठति, यः च निरन्तरं श्रीमान् चक्रावतारकं पूजयति, स ब्राह्मण, अयं कवचं मुनिना दत्तात्रेयेन मया प्राप्तम्। श्रुतं च ते निगदितं च, धारयस्व, सर्वाभिलषितदं हि तत्। अथ शृणु मारुतेः कवचं, यत् मोहनाशनं विजयप्रदम्। भूतप्रेतकृतं दुःखं निःसंशयं विनश्यति। स्वस्यात्मनः निवासे, आनन्दनिकुञ्जे स्थित्वा, स ध्यानं कृत्वा, प्रणम्य, निर्दिष्टासने उपविष्टः, तेषां पुरतः तिष्ठन् अभवत्। पृष्टे तु, श्रीरामः स्वयम् आदरपूर्वकं वाक्यम् अवदत्—"एतत् ते कथयिष्यामि, न तु क्वापि प्रकाशयेत्। अञ्जनासुतः श्रीरामेण एतत् भोगमोक्षप्रदं दत्तम्।" "यः दुःखनाशकः, सौम्यः, सागरलंघनकर्त्ता, स पश्चिमतः पातु। अधस्तात् विष्णुभक्तः पातु, मध्ये पावनः। वातात्मजः, सुग्रीवमन्त्री, शिरः पातु। कपिश्रेष्ठः, तमोनाशकः, नेत्रे पातु। अञ्जनासुतः नासाग्रं पातु, कपिप्रभो मुखं पातु। बलवान् भुजौ पातु, हस्तपादायुधधारी हस्तौ पातु। यः मुद्रां गृहीत्वा गतः, स वक्षः पातु, बाहुप्रहारकः पार्श्वे पातु। श्रीरामभक्तो नाभिं पातु, वातात्मजः कटिं पातु। लङ्कापुरनाशकः ऊरू जानुनी च पातु। गिरिधारी, सूर्यसन्निभः, पादौ पातु। महावीर्यवान् मुखच्छविं पातु, जितेन्द्रियः रोमाणि पातु।" "स्थितः, गच्छन्, उपविष्टः, पिबन्, खादन् वा—कपिः पातु। प्रमत्तः, अप्रमत्तः, स्वपन्, घने वने वा—सर्वदा स पातु। युद्धे, भीषणे संकटे, वीररूपधारी पातु। शयाने, राक्षससर्पराक्षसीभ्यः मां पातु प्रभुः। वन्यऋषिस्रेष्ठः सर्वतः पातु। सर्वरूपधारी, सर्वज्ञः, स्रष्टा पालकश्च सदा मां पातु। स एव सूर्यमण्डलस्थितः, श्रीप्रदः, त्रिकाले मां पातु।" "देवा, मनुष्याः, पशवः, स्थावरजङ्गमाः च—यस्य शुभानि चरितानि सर्वसृष्टौ श्रूयन्ते—स एव ब्रह्मादिभिः यद् दृश्यते, तत् सर्वं तस्यैव वस्तुतः।" एवं सन्देशः श्रुत्वा, भक्तजनः तद् कवचं धारयन्, सर्वत्र रक्षितः, सर्वाभिलषितं प्राप्नोति।