शेषाद्यष्टमूर्तयः तेजसा दीप्ताः सन्ति, तेषां प्रभावात् अनवच्छिन्नं सुखं, स्वास्थ्यं, अपराजेयता च मम स्यात्। इच्छितसिद्धिः, परमकल्याणम्, समता, व्याधिनिर्मुक्तिः च प्राप्तव्या। भयस्य नाशः, कीर्तिः, सौन्दर्यम्, ज्ञानम्, ऐश्वर्यं, महाभाग्यं च लभ्यते। दीर्घायुः, मनसः प्रमोदः, इच्छितं स्वादु च मम भवतु। एतानि सर्वे मम सन्तु, ह्यहं हैहयराजस्य कर्तवीर्यस्य स्तवनं कुर्याम्। सर्वपापानां नाशः, सर्वदुःखानां विनाशः च भवति। एषः स्तोत्रः पुरुषेभ्यः जयम् ददाति, सर्वसमृद्धिं यच्छति, शुभः च अस्ति। यदि कस्यचित् धनं, पशवः वा चौरैः हरितम् दृश्यते, सः निःसंशयं सप्तरात्रेषु तद् पुनः प्राप्नोति। शत्रुसैन्यं अपि, यद्यपि देवदानवसदृशम्, तं प्रतिषेधितुं शक्नोति। तस्य जयः निश्चितः, पराजयः कदापि न भवति। सः रोगेण, मृत्युनाऽपि, भूतैः, पिशाचैः, मृतैः च न बाध्यते। बन्धनात् अपि त्रिदिनेषु विमुक्तः भवति, नात्र संशयः। मन्त्रविदः सप्तदिनेषु असम्भवम् अपि साधयितुं शक्नोति। दुष्टचौरैः, व्याघ्रैः, अन्यैः मार्गदुष्टैः च तस्य भयम् नास्ति। विषेण, मायया, रोगेण, विस्फोटैः च न बाध्यते। सः सहस्रबाहुः शत्रुनाशकः, रक्तवस्त्रधारी, धनुर्धरः च अस्ति। यो कर्तवीर्यस्य द्वादश नामानि पठति, यो चक्रावतारकं सततं पूजयति, हे ब्राह्मण, तस्य सर्वे अभिलषिताः सिद्ध्यन्ति। एतत् कवचं, हे ब्राह्मण, मुनिना दत्तात्रेयेन मया प्राप्तम्। तत् श्रुतम् च तुभ्यं उक्तम्, धारय, सर्वकामप्रदं हि तत्। अधुनाऽहं मारुतेः कवचं शृणु, यः मोहं नाशयति, जयम् च ददाति। भूतपिशाचजन्यं दुःखं निःसंशयं नाशयति। स्वस्य आत्मनः स्थानं आनन्दवने मन्यन्, प्रणम्य, निर्दिष्टे आसने उपविष्टः, तेषां पुरतः स्थितः। पृष्टः, श्रीरामः स्वयम् श्रद्धया अब्रवीत्—"अहं ते वक्ष्यामि, किन्तु कत्रचित् न प्रकाशनीयम्।" श्रीरामेण, अञ्जनासुतः, एतत् भोगमोक्षप्रदं अस्ति। दुःखनाशकः, सौम्यः, समुद्रलङ्घनः पश्यन् पश्चिमतः रक्षतु। अधः विष्णुभक्तः, मध्ये शुद्धिकरः रक्षतु। पवनसुतः, सुग्रीवमन्त्री, शिरः रक्षतु। कपिराजः, तमोनाशकः, नेत्रे रक्षतु। अञ्जनासुतः नासाग्रं रक्षतु, कपिराजः मुखं रक्षतु। महाबलः बाहूं रक्षतु, आयुधधारी हस्तपादौ रक्षतु। यः मुद्रां गृहीत्वा गच्छति, वक्षः रक्षतु; बाहुशस्त्रधारी पार्श्वौ रक्षतु। श्रीरामभक्तः नाभिं रक्षतु, पवनसुतः कटिं रक्षतु। लङ्कापुरीनाशकः ऊरू, जानुनी च रक्षतु। पर्वतारोहकः, सूर्यसमानदीप्तः, चरणौ रक्षतु। महावीरः मुखवर्णं रक्षतु, संयतात्मा केशान् रक्षतु। एवं एते दिव्यकवचस्य महात्म्यं श्रद्धया श्रुत्वा, भक्तः सर्वदुःखविनाशं, जयलाभं च अवाप्नोति।