सः कोमलः परमवीर्यवान् शत्रुनाशकः मदनलोचनः आसीत्। स महान् भक्तः प्राज्ञश्च महान् भीतनाशकः, जितेन्द्रियः शत्रुजित् स्वच्छन्दचारिणः अनन्तवीर्यसम्पन्नः च। सर्वशास्त्रविद् कलासम्पूर्णः निर्मलः लोकपूजितः, विजयसौभाग्यसम्पन्नः महायशस्वी शत्रुनाशकः मन्त्रेषु अग्रणी चासीत्। सः शुभवक्ता प्रियः वैद्यः प्राज्ञः वरदः जितात्मा योगसमृद्धः सर्वरोगनाशकः पृथिव्यां प्रकाशितः, सर्वायुधधारी कामदः शत्रुनगरजित्, सर्वविद्यनिधिः सर्वसिद्धिदः च। यः सम्यक् दशसु दिशासु व्याप्य मां सदा पातु, तस्य अष्टविधाः शेषाद्याः रूपाणि तेजसा दीप्तानि भवन्ति। मम निरवधानं सुखं आरोग्यं अजित्यं च स्यात्, कामसिद्धिः परमश्रेयो निःस्पर्धता अनामयता च। भयापनयनं कीर्तिः सौन्दर्यं ज्ञानं श्रीः महद्भाग्यं दीर्घायुः मनःप्रसादः इच्छितमधुर्यं च, एष सर्वं कार्तवीर्यार्जुनस्य स्तवेन मम स्यात्। सर्वपापविनाशः सर्वोपद्रवनाशनं च, एषः पुरुषे विजयदः सर्वसमृद्धिप्रदः शुभदः च। यदि तस्य गवां धनादीनां चौरैः हरणं दृश्यते, सप्तरात्रे नूनं स्वधनं प्राप्नोति। शत्रुसैन्यं देवदानवसमानं अपि निवारयितुं शक्नोति, तस्य सदा विजयः, कदापि न पराजयः। न स रोगेण मृत्युनाऽपि भूतप्रेतपिशाचैः बाध्यते, त्रिरात्रे बन्धनात् विमुक्तो भवति—अत्र न संशयः। मन्त्रकुशलः सप्ताहेऽपि अशक्यं साधयति। दुष्टचौरव्याघ्रमार्गदुष्टेभ्यः भयमपि नास्ति, विषमन्त्ररोगविस्फोटैः स न बाध्यते। सहस्रबाहुश्च शत्रुनाशकः रक्ताम्बरधारी धनुर्धरः, यः कार्तवीर्यस्य द्वादश नामानि पठति, यः सदा श्रीचक्रावतारं पूजयति, स ब्राह्मण—मया एष कवचं दत्तात्रेयमुनेः प्राप्तम्। एतत् श्रुत्वा तुभ्यं कथितं, धारय—सर्वकामदं हि तत्। शृणु मारुतेः कवचं, मोहनाशनं विजयप्रदम्। भूतेभ्यः पिशाचेभ्यश्च कृतपीडानाशनं न संशयः। स्वात्मनः निवासं चिन्तयन्, आनन्दनिकुञ्जे स्थितः। प्रणम्य निर्दिष्टासने उपविष्टः तेषां पुरतः स्थितः। पृष्टे राजा श्रीरामः स्वयम् आदरपूर्वकं वाक्यमुवाच—एष ते कथ्यते, परत्र न प्रकाशनीयम्। श्रीरामेण, अञ्जनासुतेन, एष भोगमोक्षप्रदः। स सौम्यः दुःखनाशकः सागरलंघनः पश्चिमदिशि पातु।