सर्वेभ्यः श्रेयसे, श्रीचामुण्डायाः सन्निधौ षडङ्गपूजनं षड्भिः दीर्घाक्षरैः सम्यक् कर्तव्यम्। तत्र गोविन्दः, हली, सेन्दुश्च, चामुण्डायाः बीजं च विज्ञायते। तत्र ताराक्षरं अनन्तं, बिन्दुना, मायया, स्वकीयेन च संयुक्तं, वामननेत्रेण सह योज्यते। ऋषिः पूर्वोक्त एव, छन्दश्चानुष्टुभ् यथापूर्वं, अन्यदपि तद्वद् अवगन्तव्यम्। एवं दीपदानं यः करोति, स सर्वकामानवाप्नोति। तत्र ब्राह्मणदर्शनं शुभं स्मृतम्। काककूकुत्सारिकयोः दर्शनं तु अशुभं, गवाश्वयोर्दर्शनं तु सुखदं भवति। यानि शब्दाः प्रकाशमानाः, रमणीयाश्च, तान् कर्तुः सुखदाः मन्यन्ते; भीषणशब्दाः तु न श्रेयस्कराः। यदि दीपनिर्माणकाले देवपात्रं भग्नं दृश्यते, तर्हि तद् अशुभाय। यदि वाति स्थूलता वर्त्याः, तर्हि कार्यं विलम्बेन सिध्यति। यदि अशुचिना स्पृष्टं, रोगः जायते; यदि दीपः निर्वाप्यते, चौरभीतिर्भवति। यः दीपः स्वर्णरजतपात्रे आदौ निर्मितः, स सर्वाभीष्टदः। यावत्संपूर्णता, ब्रह्मचर्यं पालनीयम्, भूमौ शयनं च। तत्र नवनाक्षरी मन्त्रराजं दीपस्य प्रतीकं सहस्रवारं जपेत्। एकपादस्थितः सन्मुखे दीपस्य यो मुख्यं मन्त्रं जपेत्, स पुण्यशाली। शुभदिने समाप्त्यां, द्विजश्रेष्ठान् भोजयेत्। कर्ता च विपुलं दानं संतुष्ट्यर्थं दद्यात्। गुरोः आज्ञया एव कर्तव्यम्, अथवा गुरु अन्येन कारयेत्। यः स्वेच्छया, गुरोः विना, दीपं निर्माति, तस्य फलनिष्फलता स्यात्। दीपस्य द्रव्येषु, श्रेष्ठं गोघृतम्, मध्यं महिषघृतम्। मुखरोगे सुगन्धिततेलेन दीपं दद्यात्। यदि सहस्रप्रमाणतेलेनापि दीपः प्रज्वलितः, दृष्टः न स्यात्, तर्हि दुष्करमपि कार्यं निःसंशयं सिध्यति। श्रीविष्णुर्गणेशश्च, तपर्णश्च, स्तुतिप्रियाः। तस्मात् तेषां तुष्ट्यर्थं भक्त्या तानि कर्माणि कुर्यात्। एवमुक्ते तन्त्रगूढविधाने, शिष्यः उवाच— "त्वया मया विधिः श्रुतः। अद्य खलु कवचस्य रहस्यं श्रोतुमिच्छामि, कृपासिन्धो, कथय। येन कर्तवीर्यः संतुष्टः अभूत्, स्वकार्यं च साधितवान्।" स कर्तवीर्यः, दीप्तध्वजपताकाभिः शोभितः, दशसहस्राश्वैः भूषितः, महच्छुक्लछत्रेण व्योममार्गं छाययन्, स्थिरः, विशालः, उदारः, सहस्रबाहुसंयुतः, किरीटहारमुकुटकङ्कणकङ्कणादिभिः विभूषितः, नानाविचित्रमणिमुक्ताभरणैः शोभितः, धनुर्ध्वनिसिंहनादेन त्रैलोक्यं कम्पयन्, सर्वसमृद्धिदः, विजयालक्ष्म्या सेवितः, दिव्यमाल्यगन्धानुलेपनैः युक्तः, सर्वलक्षणसम्पन्नः, वरदः, सार्वभौमः, त्रैलोक्यपालकः, महायोगबलकीर्त्या त्रिभुवनं जितवान्। तं स्वात्मरूपेण, पररूपेण च सम्यक् ध्यायित्वा, कवचस्य जपं कुर्यात्। तत्राग्न्यादीशासुरवायुकर्णेषु, हृदादिदेवताः सन्निधिं कुर्वन्तु इति। एवं श्रीनारदपुराणे दीपदानकवचविधिप्रशंसा विस्तारतः कथिता।