स्वर्गवासिनां मम पुत्राणां निष्कलङ्कसंपदं दातुमर्हसि, इति सुरमाता भगवन्तं श्रीपतिं समुपस्थाय विनयपूर्वकं प्रार्थयामास। सा पुनः प्रणम्य जगन्नाथं प्रोवाच—"भगवन्, भवतोऽज्ञानं किमस्ति? किं मां परिक्षसे, प्रभो? देवानां प्रभो, अहं निःसन्ताना दैत्यैः पीडिता चास्मि। तेषां नाशनानन्तरं मम पुत्रेभ्यः संपदं दातुमर्हसि।" एवं सुरमातरं शरणागतां प्रति भगवतः प्रीतिं प्रकटयन् प्राज्ञः स सविनयं वचः प्रोवाच—"देवि, पुत्रेषु स्नेहः प्रतिद्वन्दिषु दुर्लभ एव। तेषां परमसंपदः सन्ततिः च कदापि न क्षीयते। सः स्वपुत्रेषु शोकं न अनुभवति, एष सनातनः धर्मः। स एव सर्वकारणं सर्वेश्वरः, यस्य रोमकूपेषु अनन्तकोटिब्रह्माण्डानि स्थितानि।" ततः देवी पुनः साश्चर्यं प्रष्टुम् आरब्धा—"भगवन्, भगवतोऽपि पालयित्री कथं स्याम्? प्रभो, परमपुरुषं त्वां कथं पालयेयम्? सः दिव्यः जननयोग्यः कथं मर्त्येषु विमुच्यते? तथा, भगवन्, तव कर्माणि कः वेद? जगन्नाथ, केवलं त्वामेव चिन्तयामि; यथेष्टं कुरु।" एवं सुरमातरं निर्भयं कृत्वा वचः उक्तवन्ती। पुनः सा सौम्या गूढतरं रहस्यं शृणु, इति प्रोवाच—"ये द्रोहमोहशून्याः सदा सन्ति, ते मां वहन्ति। ये मम चरित्रश्रवणे रताः, ते अपि मां वहन्ति। ये स्त्रियः मदगर्वं परित्यज्य सदा मां वहन्ति। यः परहिताय कर्म करोति, सः अपि मां वहति। ये लोकमङ्गलनिरता नित्यं, ते अपि मां वहन्ति। ये परस्त्रीषु रागशून्याः, ते अपि मां वहन्ति। ये गोरक्षाय समर्पिताः, ते अपि मां वहन्ति। ये अन्नपानदाननिरता, ते अपि मां वहन्ति।" अन्ते स भगवान् उवाच—"त्वत्सुतत्वं प्राप्य तव मनोरथं पूरये।" इति उक्त्वा सुरमाता कण्ठमालां दत्वा निर्भयत्वं च प्रदाय अन्तर्धानमगात्। सा लक्ष्मीवल्लभं प्रणम्य स्वगृहं प्रत्यागता। समये समुपस्थिते सा लोकसम्मानितं पुत्रं प्रसूतवती। सः अमृतकुम्भं शाल्युत्थं च वहन् 'वामनः' इति विख्यातः। स सर्वाभरणभूषितः, पीताम्बरधरः, साक्षात् हरिरेव आसीत्। ततः सा माता भक्त्या कृताञ्जलिः प्रणम्य स्तुतिं कर्तुम् आरब्धा—"अमृत्यूनां प्रभो, ते नमः, दैत्यानां नाशक, ते नमः। दुष्टविनाशक, जगन्नाथ, ते नमः। धनुष्चक्रखड्गगदाधर, परमपुरुष, ते नमः। सूर्याद्यतुलप्रभ, पुण्यकथागम्य, ते पुनः पुनः नमः। यज्ञाङ्गदीप्त, साधुप्रिय, ते नमः। दिव्यसुखद, भक्तमानसवासिन्, ते नमः। यज्ञवराहाख्य, हिरण्याक्षभिद्, ते नमः। रावणदलन, नन्दतनूजज्येष्ठ, ते नमः। क्लेशसम्भ्रमस्मरणे नाशक, ते पुनः पुनः नमः।" एवं सा भगवन्तं भक्त्या स्तुत्वा तुष्टाव।