माघफाल्गुनयोर्मासयोः दीपप्रदीपनस्य आरम्भः कर्तव्यः इति निर्दिष्टम्। हास्त, उत्तर, अश्विनी, रौद्र, पुष्य, वैष्णव, वायु इति नक्षत्रेषु, तथा व्यतीपात, धृति, वृद्धि इत्यादिषु शुभदिने, विशिष्टेषु अवसरेषु, विष्टिवर्जितकरणे, ग्रहणे, अर्धोदयादिषु च दीपप्रदीपनं समाचरेत्। कार्तिकमासे शुक्लपक्षस्य सप्तम्यां रात्रौ मध्यरात्रे च विशेषतः शुभफलदं भवति। यदा कार्यमति-प्रमादितम्, तदा मासाद्यनुपरिष्कृतिः न विद्यते। प्रातःकाले स्नानं कृत्वा, गोमयतोयेन शुद्धीकृतायां भूमौ, रक्तचन्दनाक्षतानां सहायतया षट्कोणं चित्रयेत्। तस्य च परितः नवविधानां धान्यानां मण्डलं रचयेत्, बहिः त्रिकोणं पुनः अंकुर्यात्। तत्र सुवर्ण, रजत, ताम्रवस्त्रेषु पात्रं स्थापयेत्। न चेत्, शान्त्यर्थं मुद्गचूर्णस्य पात्रं, संधिकाले गोधूमचूर्णस्य पात्रं योजयेत्। घृतस्य दशसहस्रपलपरिमितं पात्रं विधीयते, शर्करायाः तु त्रिसहस्रपलपरिमितं पात्रं। अक्षरसस्य रसं शतपलपरिमिते पात्रे स्थापयेत्, अन्येषां द्रव्याणां च तथा। एवं पात्रं स्थाप्य, तत्र कर्पाससूत्रनिर्मितान् वातिकाः स्थापयेत्। तिथ्यनुसारं सहस्रसूत्राणि निर्मीयन्ते। सहस्रपलपरिमितात् दशमांशं तौल्यम् गृह्णीयात्, तदर्धं वा, पुनरर्धं वा, सूक्ष्माग्रे स्थूलमूले च वातिकाः कुर्यात्। पात्रस्य दक्षिणदिशि गुलाफलानि चत्वारि स्थापयेत्। तत्र गणेशस्मरणपूर्वकं दीपं प्रज्वालयेत्। अथवा, षष्टिकान्नस्य अष्टदलकृत्या उपरि धर्मतः धूतं स्थापयेत्। उदकं च अक्षतान् गृहित्वा दीपस्य अभिषेकं कुर्यात्। तत्र प्रणव, पाश, माया, शिखा, कर्ता इत्येतानि वर्णानि उच्चारयेत्। 'बाहवे' शब्दान्ते सहस्रदलमन्त्रं जपेत्। 'आत्रेय', 'अनसूया', 'गर्भरत्न' इत्याद्यन्ते तं परमं मन्त्रं पठेत्। दीपं गृहित्वा 'अमुकं' इति जपित्वा, 'पाहि पाहि' इत्यादि मन्त्रं पुनः पठेत्। शत्रून् नाशयेत्, द्विमायां विनाशयेत्, 'तार' बीजं, स्वबीजं, 'आत्मभूः' इत्यादिकं उच्चारयेत्। दीपस्य पुरतः 'अमुकं' पठित्वा, तदन्ते 'वरदानं' इति जपेत्। वेदाः, कामाः, चामुण्डा, 'स्वाहा', 'पूषा', 'बिन्दु' इत्येतानि उच्चारयेत्। अत्र दत्तात्रेय ऋषिः मालामन्त्रस्य दृष्टा इति कथ्यते। चामुण्डया सह षडङ्गानि षड्भिः दीर्घैः वर्णैः समाचरेत्। गोविन्द, हली, सेन्दु, चामुण्डाबीजं च निर्दिष्टम्। 'तार' बीजं अनन्तं, बिन्दुना, मायया, स्वेन, वामननेत्रेण च युतम्। दृष्टा यथापूर्वं, छन्दोऽनुष्टुप्, अन्यानि च यथापूर्वम्। एवं दीपदानकर्ता सर्वाभिलषितं फलम् आप्नोति। तत्र ब्राह्मणदर्शनं शुभं स्मृतम्। कौकिलकाकयोः दर्शनं अशुभम्, गोऽश्वयोः दर्शनं तु सुखदं भवति। उज्ज्वलशब्दाः रम्याः च कर्तुः सुखदाः, भीषणशब्दाः तु न। यदि दीपनिर्माणे देवपात्रं भग्नं दृश्येत, तदा दोषः। वातिका स्थूलत्वेन कृता चेत्, कार्यं विलम्बेन सिध्यति।