गन्धद्रव्याणां तु निश्चितं प्रमाणं न विद्यते, यथेष्टं तानि योजनीयानि। सोमवारे तु धान्यं गृहीत्वा जले निमज्ज्य धारयेत्। तत् तु धान्यचूर्णं शुद्धपात्रे स्थाप्य नद्युदकेन संयोज्य रूपयेत्। दीपः पात्रे प्रज्वलिते वायुदेवस्य कवचं जपनीयम्। मालामन्त्रस्य अक्षराणि साध्यदेवताभिः युक्तानि भवन्ति। अथवा तेषां तृतीयांशोऽपि गुरोः कार्याय समृद्धये गृह्यते। रुद्राः सञ्ज्ञाक्षरगणाः स्मृताः; पात्रे नियमनं नास्ति। दीपदानसमये हनूमते रक्तसूत्रं विधानम्। सञ्ज्ञाक्षरसमं तैलं गुरोः कार्ये शिवैः पुण्यं स्मृतम्। नित्यपूजायां पञ्च पलानि निर्दिष्टानि, इच्छया वा यथामनः। शिवमन्दिरे वा नित्यनैमित्तिककर्मस्थले वा कर्तुं शक्यते। अत्र विशेषोऽस्ति यः मम मतं वायुदेवाय विशेषतः प्रियः। चतुर्मार्गे अपि विधानं अस्ति, षड्भिः स्थलेषु दीपदानस्य च। हनूमते दीपदानं विविधभोगसमृद्धिदायकं स्मृतम्। हनूमतः सन्निधौ विषभीतौ वा व्याधौ स्मरणीयम्। चतुर्मार्गे व्याधौ, नष्टे, दृष्टिदोषे च तथा। अश्वत्थवटयोः मूलतः सर्वकार्यसिद्धये च। जूये, दृष्टिनिरोधे, वैरस्ये, नाशे च तथा। विषे, व्याधौ, ज्वरे, भूतग्रहे, अभिचारमुक्तौ च। सर्वक्रूरजन्तुषु बन्धनात् मुक्तये सततम्। प्रवेशे निर्गमे वा राजद्वारे विधानम्। हनूमते दीपदाने सन्देहः न कर्तव्यः। लघुप्रमाणं पञ्च सप्त नव च स्मृतम्। वायुसूनवे दीपदाने प्रतिमानिर्माणं विधानम्। दक्षिणाभिमुखं सिंहगमने वीररूपं निर्मातव्यम्। भित्तौ वस्त्रे वा आसने वा हनूमतः शुभरूपं चित्रयेत्। द्वादशाक्षरमन्त्रेण नित्यदीपः स्थापनीयः। षष्ट्यादौ द्वितीये च दीपः प्रकटनीयः। वेदिकादौ नित्यदीपार्थं सूर्याक्षरैः मन्त्रं जपेत्। मनः समाहितं कृत्वा गोमयलिप्ते भूमौ। तत्र शुभं पद्मं रचयित्वा दीपं स्थापयेत्। षड्भुजे षट्कोणं रचयेत्। मध्ये सौम्यरूपं चित्रयित्वा तत्र हनूमन्तं पूजयेत्। वसुपत्रे एतेषां अष्टवानराणां क्रमशः पूजनं विधेयम्। नीलाय, ततः जाम्बवते, तथैव प्रहस्ताय। पूर्वं अञ्जनासुताय, तत् रुद्ररूपाय। रामदूताय, ब्रह्मास्त्रनिवारकाय च। कुशोदकेन दीपमन्त्रं जपेत्। तं मन्त्रं वेदिकायां जप्त्वा जलं भूमौ क्षिपेत्। उत्तमं दीपं गृहीत्वा उत्तराभिमुखः भवेत्।