शतसहस्रं जपित्वा, तस्य दशांशेन शुभद्रव्यैः होमं कर्तव्यम्। अष्टगन्धैः सुगन्धितैः सुन्दरं वेदीं कपिराजाय लेखयेत्। तेन मन्त्रेण जप्त्वा शिरसि बन्धनं कृत्वा, राजा तिष्ठति। चन्द्रसूर्यौ च, यथापूर्वं वर्णितम्, युध्याय प्रारम्भे ध्वजे आलेखनीयौ। ततः वर्णमालां जपित्वा, दशांशेन होमं कुर्यात्। ध्वजं गजस्य उपरि स्थाप्य, राजा युद्धाय प्रस्थितः। अधुना धनुमता अनुमोदितं महात्यागं रक्षायुक्तं यन्त्रं सम्यक् वक्ष्यामि। पत्रे अष्टकोणं चित्रं लिखित्वा, मन्त्रजपेन मालया आवृत्य, सुवर्णशलेन सुशोभिते भूर्जपत्रे लिखयेत्। एवं सिद्धं यन्त्रं बाहौ वा शिरसि धारयेत्। तदा ग्रहैः, विघ्नैः, विषैः, शस्त्रैः, चौरैः च न बाध्यते। षडक्षरैः दीर्घैः दिव्याग्निमन्त्रः तारा समूहेन परिवृतः। 'प्रणव', 'वज्रदेह', 'वज्रचञ्चु' इत्येतानि जपेत्। अन्ते 'बल', 'रक्त', 'मुख', 'तडिज्जिह्व', 'महाः' च। लङ्केश्वरवधोत्तरं दृढेन प्रहारं कृत्वा। 'हे पर्वतः प्रवाह, नभोगामी, आगच्छ, आगच्छ' इति आह्वानं कुर्यात्। 'भैरवाज्ञया आगच्छ' इति भयानकं वाक्यं उच्चरेत्। द्वौ 'जम्भय' मन्त्रौ जप्त्वा, कवचास्त्रमन्त्रः सम्पूर्णः इति मन्यते। मालामन्त्रस्य च अष्टाक्षरमन्त्रस्य ऋषिणा पूजनं यथापूर्वं। एवं, यः पवनसुतं कपिश्रेष्ठं मन्त्रैः पूजयति— सः धनं, धान्यं, पुत्रान्, पौत्रान्, अतुल्यं सौभाग्यं, कीर्तिं च प्राप्नोति। सर्वसिद्ध्यादिकं, युध्ये विजयः च। पूजितः अञ्जनासुतः सर्वं ददाति समृद्ध्या। यस्य केवलं ज्ञानात् साधकः सिद्धिम् अवाप्नोति। द्रव्यस्य प्रमाणं क्रमशः प्रमाणेन निर्णीयते। पुष्पगन्धितं तैलं सर्वकामान् ददाति। अतसीतैलं आकर्षणकार्ये निश्चलम् अभिहितम्। विध्वंसनाय राजतैलं वा विभीतकवृक्षस्य तैलं योज्यते। यदि तैलानि न सन्ति, तिलतैलं श्रेष्ठम्। पञ्चधान्यतैलं इति प्रसिद्धं, वायुदेवदीपाय नित्यं प्रयुज्यते। दीपदानकर्मणि सर्वदा सर्वकामान् ददाति। निष्कासनाय कृष्णतिलचूर्णतैलं कथितम्। मोहाय आढकीतैलं, वैराय कुलथतैलं निर्दिष्टम्। संयोगाय त्रिधान्यतैलं, धनाय कस्तूरीतैलं। कन्याप्राप्त्यर्थं, राजवंशाय, मित्राय च तथा। अष्टमुष्टिं गृह्णीयात्, प्रत्येकं अल्पं, अष्टमुष्टिं बहुलं। चतुर्धाढकं द्रोणः, चतुर्द्रोणं खारी। अन्यः प्रमाणविधिः अपि अत्र उक्तः। चतुर्कुडवः प्रस्थः, चतुर्प्रस्थः आढकः। एवं क्रमेण पात्रस्य प्रमाणं षड्विधकर्मणि ज्ञेयम्।