एकः साधकः श्रद्धया हनूमन्तं चिन्तयन्, आम्रपत्रप्ररोहैः लक्षजपस्य दशमांशं जपेत्। यदि कश्चित् पुरुषः महति कारागारे बद्धः स्यात्, तदा दशसहस्रं जपित्वा मोक्षं लभते। तत्र शुभं बन्धमोचनं यन्त्रं प्रवक्ष्यामि। षट्कोणेषु हनूमतः पादचिह्नं दृढं लिखेत्। गव्येनार्केण च तदुत्तमं यन्त्रं रचयेत्। तद् यन्त्रं लिखित्वा मृत्पिण्डे स्थापयेत्। एवं कृत्वा मन्त्रिणः महत् कारागारात् विमोचनं भवति। शशकस्य वा मकरस्य वा मध्ये जलं क्षिपन्, विमोचनं पुनः पुनः करोति। स एव मन्त्रं दक्षिणहस्ते लिखित्वा, वामहस्तात् जपेत्। त्र्याहे सप्ताहे वा बद्धः पुरुषः निःसंशयं विमुच्यते। लक्षजपं कृत्वा दशमांशं शुभद्रव्यैः हविर्दद्यात्। अष्टविधैः सुगन्धिद्रव्यैः वानरराजस्य रम्यं वेदीं रचयेत्। तेन मन्त्रेण जप्त्वा शिरसि बद्ध्वा राजा भवति। यथापूर्वं अभियानारम्भे चन्द्रसूर्यौ पताके लिखेत्। ततः वर्णमालां जपित्वा दशमांशेन हविर्दद्यात्। पताकां गजमास्ताय राजा युद्धाय प्रयाति। अधुना धनुमता अनुमोदितं महाप्रतापदं यन्त्रं सम्यक् वक्ष्यामि। पत्रे अष्टकोणं चित्रयित्वा, मन्त्रेण मालया संलीनं कुर्यात्। सुवर्णलेख्येन सुशोभने भूर्जपत्रे लिखेत्। तत् यन्त्रं भुजौ वा शिरसि वा धारयेत्। तदा ग्रहैः विघ्नैः विषैः शस्त्रैः चौरैः वा न बाध्यते। षडक्षरैः दीप्ताग्निमन्त्रः नक्षत्रसमूहान्तर्गतः भवति। तत्र प्रणव, वज्रदेह, वज्रचञ्चु इति जपेत्। अन्ते बल, रक्त, मुख, ततः तडिज्जिह्वा, महा इति कुर्यात्। बलवता दृढेन प्रहारेण लङ्केश्वरवधे पश्चात् आह्वानं कुर्यात्—"हे पर्वतनदी, व्योमचारी, आगच्छागच्छ।" "भैरवाज्ञया आगच्छ" इति घोरं वचनं जपेत्। द्वौ जंभयमन्त्रौ उच्चार्य, कवचशस्त्रमन्त्रः पूर्णः इति मन्यते। मालामन्त्रस्य अष्टाक्षरमन्त्रस्य च ऋषिणा यथापूर्वं पूजनं विधीयते। एवं यः कश्चन पवनसुतं वानरपतिं मन्त्रैः पूजयति, सः धनं धान्यं पुत्रान् पौत्रान् अद्वितीयं श्रीं कीर्तिं च प्राप्नोति। सर्वाणि वशीकरणादिकर्माणि युद्धविजयश्च लभ्यते। पूजितः अञ्जनासुतः सर्वमिदं सम्यक् ददाति। यस्य केवलं ज्ञानमपि अस्ति, तस्य साधकस्य सिद्धिः भवति। द्रव्यपरिमाणं तु यथाक्रमं प्रमाणात् निश्चितव्यम्। पुष्पगन्धितं तैलं सर्वकामप्रदं स्मृतम्। आकर्षणाय अतसीतैलं विहितं दृढं च। मारणकर्मणि राजतैलं वा विभीतकतैलं प्रयुज्यते। यदि एतानि तैलानि न स्युः, तदा तिलतैलं श्रेष्ठं मन्यते। पञ्चधान्यतैलं इति प्रसिद्धं, यत् सदा पवनदेवस्य दीपे उपयुज्यते।