अन्ते तु “धग् धग्” इति उच्चार्य, दीर्घायुर्भावं परमं च पदं प्रार्थयेत्। पूर्वोक्तः मुनिर्यः चान्ये च, हे हरि, प्लीहाघ्नाः सन्ति। नागवल्ल्याः पत्रं स्थापयित्वा, ततः उपरि तेन आच्छादयेत्। तस्य उपरि बांसकाण्डं स्थापयेद्, कपिम् अनुस्मरन्। या बदरीवृक्षात् उत्पद्यते, तां मन्त्रेण सप्तवारं संसाध्येत्। सप्तवारं कृतं चेत्, प्लीहाघात् निःसंशयं नश्यति। कस्यचित् शृङ्खलां भित्त्वा, युग्मं मन्त्रं उच्चारयेत्। अस्य देवता भगवाञ्छ्रीः, ऋषिः मुनिः, छन्दः अनुष्टुप्, पुनः देवता। “हं” बीजं, “ठ” द्विवारं शक्तिः, प्रयोगः बन्धमोचनाय। वामे पर्वतः शत्रुनाशकः शुद्धः चान्यः शिखरः। एवं ध्यात्वा, आम्रपत्रपल्लवैः लक्षजपस्य दशमांशं जपेत्। पुरुषः यदि महाबन्धने बद्धो भवेत्, सः दशसहस्रजपं कुर्यात्। अधुना शुभं मोचनप्रदं यन्त्रं प्रवक्ष्यामि। षट्कोणेषु हनुमत्पादाङ्कं दृढं लिप्येत्। गोमूत्रकुङ्कुमेन उत्तमं यन्त्रं रचयेत्। तद् यन्त्रं लिखित्वा मृत्तिकायाम् उपस्थापयेत्। एवं कृत्वा मन्त्रिणः महाबन्धनात् मोचनं भवति। शशकवापि मकरवापि जलं सिञ्चयित्वा, मोचयेत् मोचयेत्। मन्त्रं दक्षिणहस्ते लिखित्वा, वामहस्तात् मोचयेत्। त्र्याहे सप्ताहे वा बद्धः मोच्यते, नात्र संशयः। लक्षजपं कृत्वा दशमांशेन, शुभद्रव्यैः होमं कुर्यात्। गन्धानां अष्टभिः जातिभिः सुन्दरं वेदिकां कपिस्वामिनः लेखयेत्। मन्त्रं जप्त्वा शिरसि बद्ध्वा, राजा— अभियानस्य आदौ सोमसूर्यौ ध्वजस्य मध्ये पूर्ववत् अंकयेत्। ततः वर्णमालां जप्त्वा दशमांशेन होमं कुर्यात्। ध्वजं गजे स्थापयित्वा, राजा रणाय प्रस्थितः स्यात्। धनुमता अनुमोदितं महातेजस्करं यन्त्रं सम्यग् वक्ष्यामि। पत्रे अष्टाश्रिकं चित्रं कृत्वा, मन्त्रेण मालया वेष्टयेत्। सुवर्णलेख्येन शोभनं भूर्जपत्रे लिखेत्। एवं सिद्धं यन्त्रं बाहौ वा शिरसि धारयेत्। सः ग्रहैः, विघ्नैः, विषैः, शस्त्रैः, चौरैः च न बाध्यते। षडक्षरैः दीर्घैः “दिव्याग्नि” मन्त्रः तारागुच्छे समावृतः। “प्रणवः”, “वज्रदेहः”, “वज्रचूडः” इति जपेत्। अन्ते “बल”, “रक्त”, “मुख”, “तडिज्जिह्वा”, “महान्” इत्येतानि च। लङ्केश्वरवधोत्तरं दृढप्रहारं कृत्वा। “हे गिरिनदी, व्योमचारी, आगच्छ आगच्छ” इति आह्वयेत्। “भैरवाज्ञया आगच्छ” इति महाघोरं वाक्यं जपेत्। द्वौ “जम्भय” मन्त्रौ उच्चार्य, कवचास्त्रं मन्त्रं सम्पूर्णं मन्यते। मालामन्त्रस्याष्टाक्षरमन्त्रस्य च पूजनं मुनिना पूर्ववत् क्रियते।