एष महान् द्वादशाक्षरमन्त्रः, कवचायुधानां समापनं, अष्टसिद्धिप्रदश्चोक्तः। तत्र हनुमान् देवता, प्रथमाक्षरं बीजम्, शक्तिस्तु ‘हूं’ इति व्यक्तिता। तेन मन्त्रेण महाशैलमुत्पाट्य, रावणं प्रति धावमानः हनुमान् दृश्यते। स दहन् इव ज्वलन्, विजयी, दशकोटिसूर्यसमानप्रभः, युद्धे रावणं प्रति ‘तिष्ठ तिष्ठ दुष्ट’ इति घोरं शब्दं कुर्वन् गर्जति। तस्य पूजायां दशांशं क्षीरघृतयुतं तण्डुलं समर्पयेत्। मूलेन मन्त्रेण रूपं धृत्वा हनुमतः पूजां कुर्यात्। तस्य विधिं लोकार्थाय प्रवक्ष्यामि। एष मन्त्रः लोके गोपनीयतमः, शीघ्रं परं च सिद्धिप्रदः। प्रभाते नदीतीरे स्नात्वा कुशासन उपविश्य, अष्टपुष्पाणि समर्प्य, सीतासहितं रामं ध्यानं कुर्यात्। चन्दनलिप्तदण्डेन तस्य रूपं रचयेत्। मूलेन मन्त्रेण रूपं धृत्वा, ध्यानपूर्वकं पाद्याद्यर्घ्यादिपूजां कुर्यात्। सः षडङ्गानि केसराणां च पत्रेषु पूजयेत्। पत्रेषु जाम्बवन्तं, कुमुदं, केसराधिपतिं च पूजयेत्। एवं मन्त्रसिद्धौ मन्त्रिणः स्वाभीष्टं कार्यं स्वयमेव संपादयेत्। साधकश्रेष्ठः भूमिप्राप्त्यादिकं कृत्वा तदाचरेत्। न्यासध्यानपूर्वकं दिशाबन्धादिकं कृत्वा, एकस्मिन्नेव दिने लक्षजपं सम्पूर्ण्य, महापूजां कुर्यात्। सः अहर्निशं जपं कुर्यात् यावत् साक्षात्कारः स्यात्। तदा तुष्टः हनुमान् साधकस्य पुरतः प्रकटते। वरप्राप्त्या साधकश्रेष्ठः स्वसुखं भुञ्जीत। एष गोपनीयः रहस्यः देवैरपि दुरलभः मया प्रकाशितः। अनन्तरं, व्योमचन्द्रयुतं वायुपुत्रं ध्यानं कुर्यात्। यथापूर्वं ऋष्यादीन् षडङ्गानि च पूजयेत्। रावणं शीघ्रं जयाय धावतं दृष्ट्वा, गुरौ कोपं जनयित्वा महाशैलं गृह्णीयात्। स सर्वं विश्वं घोषयन्, भीषणरूपं धारयति। यथापूर्वं मन्त्रविधिना पूजां विधीयात्। अस्य उत्तमस्य मन्त्रस्य रहस्याचरणं च तथा। ब्रह्ममुहूर्ते उत्तिष्ठन्, स्वकर्म समाप्य, शुचिः सन्, मूलमन्त्रं जपित्वा, सूर्यसंख्यया अभिषेचनं कुर्यात्। पर्वते वा वने वा, भूमिप्राप्त्यादिकं कृत्वा, तेनैव विधिना प्राणायामं सम्यक् नियम्य, पूर्वोक्तविधिना कपिश्वरं पूजयेत्। सप्तमे दिने महापूजां कुर्यात्। महाभयं समर्प्य, तृतीयं शेषं निश्चितम्। कपिश्वरः साधकस्याभीष्टं वरं ददाति। तद् साक्षात् लभते, न संशयः, नूनम्। त्वरितप्रार्थनायां ‘हनुमान्’ इति वायुद्वयं आह्वयेत्। एवं हनुमन्मन्त्रस्य रहस्यं, पूजाविधानं च, श्रेयःकामानां साधकानां हिताय, श्रद्धया सम्यग् अवगन्तव्यम्।