कदाचित् तत्र बालस्य उल्लेखे कृत्वा, तदा 'सूर्य-मण्डलस्य ग्रण्थिः' इति वक्तव्यम्। इन्द्रजितः मायया कृत्यस्य समाप्तौ 'दुष्टनाशः' इति उच्चारयेत्। कुंभकर्णादीनां चरित्रस्य समाप्तौ परमाश्रयः स्मर्तव्यः। दिव्यतरुं लङ्घनस्य प्रसङ्गे महाप्रतापः उद्घोषणीयः। स्वामिनः आज्ञया युद्धस्य समाप्तौ अर्जुनचरितं पठनीयम्। 'मार्त्ताण्ड-मेरु' इत्यस्य समाप्तौ 'गिरिस्थानम्' इति वदेत्। 'आचार्य-मम' इत्यस्य समाप्तौ 'सर्वग्रहनाशः' इति पठेत्। तत्र सर्वोपद्रवविनाशः, सर्वदुष्टनिष्कासनं च स्मृतम्। सर्वरोगादीनां कीर्तने, भयस्य अन्ते 'निवारणम्' इति पठनीयम्। ततः 'सर्वशत्रुनाशः' स्वस्य परस्य चोच्यते। सर्वभूतानां विषयस्य समाप्तौ 'यद् जातं, निगृह्णु' इति युग्मं पठेत्। ततो राज्ञः सर्वनामानि विविधानि पठनीयानि। सर्वशस्त्रस्य समाप्तौ 'उभौ नाशय' इति युग्मं वदेत्। पञ्चसूक्तीनि प्रतिलोमक्रमेण, 'सर्वशत्रुनाशय' इति युग्मं च पठेत्। शत्रुपक्षस्य समाप्तौ 'सेनासंक्षोभय' इति युग्मं वदेत्। ततः 'सर्वकार्यसिद्धिं कुरु' इति युग्मं वदेत्। अनन्तरं त्रिः 'धे', त्रिः 'कवच', त्रिः 'फट्', त्रिः 'हान्' इति पठनीयम्। एष मन्त्रः 'मालामन्त्र' इति प्रसिद्धः, वह्नेः प्रियः, सर्वकामफलदः च। अष्टाक्षरयुक्तोऽयं मन्त्रः, 'व' इत्याद्यः 'ब' इत्यन्तः, सर्वार्थसाधकः। द्वादशाक्षरमन्त्रस्य षडङ्गानि परित्यज्य, तस्य बीजमादिरूपं निर्दिष्टम्। अस्य मन्त्रस्य ऋषिः रामचन्द्रः, छन्दः गायत्री, यथोक्तम्। पञ्चबीजैः सह षडङ्गानि सम्यक् सम्पादनीयानि। एष मन्त्रः सीतायाः शोकनाशकः, लङ्कापुर्याः विनाशकः च। एते षडङ्गमन्त्रा, ध्यानपूजादिकं पूर्ववत्। पञ्चविभागयुक्तोऽयं मन्त्रः रुद्रसारः, सर्वसिद्धिदायकः। अस्य मन्त्रस्य पूजने सर्वाभीष्टफलप्रदः। जनेयस्य महाकर्मणः समाप्तौ, बलस्य अन्ते, वह्निप्रियस्य—अनुष्टुप् छन्दः, देवता हनुमान् पवनसुतः। अञ्जनेयस्य हृदयम्, रुद्ररूपस्य शिरः। रामदूतस्य नेत्रे, बहिर्वेपस्य शस्त्रं निर्दिष्टम्। मारुतिं तेजोमुखं, लोलकुण्डलधरं, पद्मलोचनं ध्यानं कुर्यात्। विष्णुपीठे नियमानुसारं पूजनं कर्तव्यम्। मन्त्रपाठेन लघुरोगनिवारणं निःसंशयम्। राक्षसगणविनाशकं कपिं ध्यानतः दरिद्र्यं नश्यति। रामसहितं सुग्रीवेन युक्तं कपिं स्मरन्। लङ्कादाहं वह्निसंवृतं कपिं चिन्तयित्वा मन्त्रं पठेत्। निर्गमकाले हनुमन्तं ध्यानं कृत्वा मन्त्रपाठः कार्यः। मन्त्रजपपरः सदा गृहे हनुमन्तं पूजयेत्। एष मन्त्रः वनान्तरे व्याघ्रचौरादिभ्यः रक्षणस्मृत्यर्थः। तस्मै न कदापि दुष्स्वप्नचौरादिभयम्।