अथ तत्र आचार्यः दशाक्षरमन्त्रस्य अक्षराणि नाभौ, पादयोः, जान्वोः, ऊरुषु च विन्यस्येत्। ततः स मन्दारपुष्पैः शोभितैः तोरणोपेतैः छत्रैः विराजमानं रामं चिन्तयेत्। तत्र राक्षसैः, वानरैः, देवैश्च, शुभैः विमानैः समारूढैः सहितः स दृश्यते। तस्य वामभागे सीता शोभां वहन्ती, लक्ष्मणश्च सौमित्रिः सौन्दर्यवर्धनः तिष्ठति। एवं ध्यानं कृत्वा, मन्त्रस्य लक्षजपं ध्यानपूर्वकं ब्राह्मणः कुर्यात्। तत्र रामः ‘ङे’ अन्ताक्षरयुक्तः, हस्ते धनुः धारयन् ‘ङै’ अक्षरसमेतः, अग्निसमप्रभा सीता च तत्र वर्तते। छन्दश्च देवता च निर्दिष्टे, रामः राक्षसविनाशकः इति कीर्त्यते। अक्षरन्यासनं, ध्यानं, पूर्वकर्म, पूजनं च यथाक्रमं विधानम्। ‘तार’ इति बीजं, ‘नमो भगवते’ इति रामनाम्नः अन्ते, ‘चन्द्रभद्रक’ च। रामस्य नाम द्विविधं—‘श्री’ पूर्वकं च ‘जय’ पूर्वकं च। छन्दः ‘देवता’ इति, रामः पापकूटविनाशकः। तस्मै ध्यानं, पूजनं, अन्यानि च दशाक्षरमन्त्रवत् कार्याणि। अष्टादशाक्षरमन्त्रः पुरुषाय निर्दिष्टः, स हृदि न्यासनीयः। ‘तार’ बीजं, ‘नमः’ शक्तिः, चन्द्रनेत्रः, सागरसदृशः, अग्निसमः, षड्भुजः च रूपाणि। मृदङ्ग-भेरी-शङ्ख-भेरी-तूर्यनिनादैः आकाशमाकुलम्। चन्दन-लोहित-गन्ध-गुग्गुलु-कर्पूराद्यगन्धैः सुरभितम्। दिव्यस्त्रीगन्धर्वगीतैः निर्मलस्वरेण स्तुत्यते। सौमित्रिणा सीतया च सह, जटामुकुटधारी रामः शोभते। रावणं हत्वा आगतः, त्रैलोक्यरक्षणं कृतवान्। ततः यथापूर्वं हविः, क्षीरपायसं च समर्पयेत्। रामस्य हन्यन्ते इति द्वयोरन्ते, कवचाय, शस्त्राय, वह्नये प्रियं भागं दद्यात्। अत्र अनुष्टुप्छन्दः विश्वामित्रेण निर्दिष्टः। ततः यथापूर्वं मन्त्रादुद्भूताक्षरैः क्रमशः ध्यानं कुर्यात्। ‘तार’, स्वबीजं, ‘कमला’, ‘रामभद्र’ इति क्रमशः जपेत्। ‘दशग्रीवविनाशक’ शब्दस्य अन्ते ‘मां पालय, ददातु’ इति जपनीयम्। एष द्वात्रिंशदक्षरमन्त्रः बीजरहितः, फलप्रदः। अत्र देवता रामभद्रः, बीजं स्वकं, शक्तिः इन्दिरा। पञ्चाङ्गन्यासं कृत्वा, मन्त्राक्षराणि क्रमशः विन्यस्येत्। क्रमशः मुखे, भुजसन्धिषु द्वयोः, उरसि, हृदि, नाभौ च न्यासः। तस्मै ध्यानं, पूजनं, अन्यानि च यथापूर्वं कार्यम्। रामं सुवर्णवर्णं चिन्तयित्वा, मन्त्रस्य लक्षजपं ध्यानपूर्वकं कुर्यात्। ‘तार’, ‘माया’, ‘रमा’ द्वयं, ‘दशरथ’ च ‘हृं’ समेता। त्रिलोक्यस्य अन्ते, प्रभवे, ‘हृद्’ अन्तेन, सुवर्णसदृशप्रभे। ‘आञ्जनेय’ शब्दस्य अन्ते, गुरवे, ‘हृद्’ अन्ताक्षरयुक्तम्। ततः ‘राम’ शब्दः, ‘हृदय’ पञ्चमाक्षरयुक्तः। ‘राम’ अन्ते ‘चन्द्र’ च ‘भद्र’, ‘ङेम्’ अन्ते ‘पावकवल्लभा’ इति। अग्निना, शेषेण च सहितः, चन्द्रमौलिः शोभते। अत्र ब्रह्मा ऋषिः, गायत्री छन्दः, रामः देवता। मन्दारवेदिकायाः पद्मासने, सरयूतीरे, वामोरुं स्थाप्य, तेन हस्तेन सीतया लक्ष्मणेन च सह समासीनः।