तत्स्मिन् समये दैत्यानां पुत्राः मातरम् अदितिं सान्त्वयन्तः एवम् ऊचुः— "स्वस्थं सुखं च विश्राम्यतु, भगवति! अस्मान् पुत्रान् मा शोकय। यत्र गावः, यत्रापि वृक्षाः, यत्र पशवो वर्तन्ते, तत्र सर्वत्र अपि—even यदि सः दरिद्रः स्यात्, अथवा व्याधिना पीडितः, अथवा विदेशं गतः—even तत्र अपि, भोजनं वा जलं वा वित्तं वा प्रियजनाः वा यत्र सन्ति, धर्मपत्नी या पतिसंयुक्ता सा पतिना सह वनं गन्तव्या। यस्मात् अपत्यविहीनं गृहम् एव मृतमातुः मनुष्यस्य सदृशम्।" एवं दैत्यैः उक्ता अपि अदितिः न विचलिता, सा ध्याननिष्ठा अभवत्। तद् दृष्ट्वा दैत्याः कोपेन समाक्रान्ताः, तां हन्तुम् अन्तःकरणे निश्चितवन्तः। तदा ते दंष्ट्राभिः अग्निं जनयित्वा क्षणेन वनं दग्धवन्तः। तेनैव अग्निना ये दैत्याः तां हिंसितुम् आगताः, ते दग्धाः। अदितिः तु विष्णोः सुदर्शनचक्रेण, यः दैत्यनाशकः स्वजनानां दयालुः, रक्षिता। एवं च, कथं सः अग्निः अदितिं अनवधूय तान् दैत्यान् क्षणेन दग्धवान्? महर्षयः सदा परोपदेशे रताः। केन वा शक्यम्, तान् साधून् हरौ ध्याननिष्ठान्, हिंसितुम्? देवाः, सिद्धाः, महर्षयः च, ते सदा उत्तमानां मध्ये वसन्ति। किं पुनः तेषां, येषां चित्तं हरिनामस्मरणे लीनम्? यत्र सः वसति, तत्रैव लक्ष्मीः सर्वे च देवताः सन्ति। न तत्र राजानः, न चौराः, न व्याधयः। न तत्र डाकिन्यः, न राक्षसाः, अच्युतपूजकस्य क्लेशं कुर्वन्ति। यत्र सः वसति, सर्वतीर्थानि देवताश्च तत्रैव। तत्रैव सर्वमङ्गलानि, तदेव तीर्थं, तदेव तपोवनम्। स्तोत्रैः वा होमैः वा, किं पुनः ध्यानस्य विषये उक्तव्यम्? अदितिः विष्णोः चक्रेण न दग्धा, न विनष्टा। तस्याः समीपे शङ्खचक्रगदाधरः प्रादुरासीत्। सः पुण्यहस्तेन ताम् स्पृष्ट्वा, कश्यपप्रियाम् इदं वचनम् अब्रवीत्— "दीर्घकालं खिन्ना असि; शुभमस्तु ते, निःसंशयं सिद्ध्यसि। मा शुचः, भगवति; निश्चितं शुभं भविष्यति।" सा च तं सर्वलोकानन्ददायकम् प्रणम्य स्तुतिं कृतवती। गुणभेदेन, यथा सत्त्वादिभिः, सः लोकक्रियायाः कारणम्। एकरूपाय, निर्गुणाय, गुणात्मने च तस्मै। भक्तवत्सलाय, शुभस्वरूपाय, आदये तस्मै नमः। जगत्कारणाय, योगमायाय युक्ताय च, तस्मै नमः। विश्वरूपाय, विश्वहेतवे, सर्वैः पूज्याय तस्मै नमः। ते परमसिद्धिम् आप्नुवन्; पद्मनाभाय नमः। भक्तसन्निकर्षिणे, भक्तैः सह वर्तमाने, तस्मै नमः। सः स्वयमेव सङ्गतिं करोति; असङ्गाय तस्मै नमः। यज्ञफलदात्रे, यज्ञप्रबोधकाय तस्मै नमः। परमधाम्ने, सर्वसाक्षिणे, सृष्ट्यादौ प्रादुर्भूताय तस्मै नमः। एवं, लोकनाथं विश्वाचार्यं तम् अहम् नमामि।