बाह्यतः अक्षरमालां मन्त्रं च, प्राणशक्त्याश्रयं लिखित्वा, साधकः तद् यन्त्रं शिरसि धारयेत्। एवं कृत्वा सर्वपापेभ्यः विमुक्तिः स्यात्। तस्य यन्त्रस्य प्रयोगः मन्त्रसिद्धये, आकर्षणाय, वैराय, उपद्रवाय, निष्कासनाय च, अन्येषां कार्याणां साधनाय च विख्यातः। दुर्वाघ्रसम् लेखनदण्डं च, वशीकरणे प्रयुज्यते; करञ्जबीजं तु आकर्षणाय। शान्त्यर्थं, पुष्ट्यर्थं, दीर्घायुषः साधनाय, सर्वदुर्निवारणाय च यन्त्रस्य प्रयोगः विधीयते। यदि गधायाः चर्मणि लिख्यते, वैरस्य सिद्धिः; ध्वजपटे तु निष्कासनं निष्क्रान्तिः च। पीतवस्त्रे लिखित्वा, श्रेष्ठः साधकः तद् कार्यं साधयेत्। श्मशानरक्षः भस्मादिभिः, ताडनं निष्कासनं च तथा अन्यानि कर्माणि साध्यन्ते। एवं राजयन्त्रं लिखित्वा, गन्धैः पुष्पैः च पूजनीयम्। रामबीजं तु 'ठद्वन्द्व' इति, तस्य मन्त्रः रसाक्षरसमूहः। तस्य नामानि—सुदर्शनः, महाशब्दः, चक्रराजः, ईश्वरः च। 'छिन्धि' द्विः, 'भिन्धि' द्विः, ततः 'विदारय' द्विः। 'त्रासय' द्विः, 'वर्मास्त्र', 'अग्नि', 'जय'—एष अन्तिमः मन्त्रः। 'तारः', हृदयस्थं प्रभुं, 'ङेम्तो', 'ङेम्तो', रघुनन्दनं च। वरप्रदानाय, अन्ते शक्तिस्थानस्य स्तुतिपदं उच्चार्येत्। एष माला-मन्त्रः सप्तचत्वारिंशत् अक्षराणि इति प्रसिद्धः। श्रीरामः देवता, बीजः; ध्रुवा शक्तिः, 'ठ' द्विः। सर्वध्यानं, पूजनं, सम्बन्धितं कर्म च पूर्ववत् विधीयते। पञ्चाक्षरी मन्त्रः ताराक्षरेण पूजनीयः, इच्छितसत्यवाक्यसमृद्ध्यर्थम्। ब्रह्मा मन्त्रसिद्धये, शक्तिः दक्षिणामूर्ति नाम्ना। अथवा, विश्वामित्रः ऋषिः कामबीजादीनां मूलरूपे स्मृतः। बीजशक्तिः अधमान्त्यः; मन्त्राक्षरैः षडङ्गत्वं प्राप्नोति। साधकः कल्पवृक्षमूलस्थं सुवर्णमण्डपान्तर्गतं चिन्तयेत्। भूमौ पद्मे, नीलमणिसदृशं प्रभासम्पन्नं देवम्। वामोरुं स्थापयित्वा, सीता लक्ष्मणाभ्यां सेव्यमानं, तेन हस्तेन। अथवा, स्मरादिमन्त्रैः विजयसदृशं हरिं स्मरेत्। रामः, शशिसदृशप्रभः, 'ङे' अन्ते, ध्रुवा च अन्यैः अक्षरैः सह। तेषां सर्वपूजनं षडक्षरीमन्त्रेण पुरोहितः कुर्यात्। एष दशाक्षरी महा-मन्त्रः विशेषः; तस्य ऋषिः स्वराट्। 'स्वाहा' शक्तिः, कामेन षडङ्गानि क्रमशः साधयेत्। मन्त्रदशाक्षराणि नाभौ, पादयोः, जानुयुग्मे, जङ्घायाम् स्थापयेत्। मन्दारपुष्पालङ्कृतैः छत्रैः, द्वारैः सहितैः। राक्षसवानरदेवसंयुक्तैः, शुभैः, दिव्यविमानारोहैः। सीता वामभागे शोभां वर्धयन्ती, लक्ष्मणः शोभां वर्धयन्। एवं ध्यानं कृत्वा, पुरोहितः मन्त्रं लक्षवारं जपेत्, एकाग्रचित्तः। रामः 'ङे' अन्ते, हस्ते धनुः, 'ङै' अक्षरेण, सीता अग्निसदृशशोभा। छन्दः, देवता, रामः राक्षसविनाशकः इति निर्दिष्टम्। अक्षरस्थापनं, ध्यानं, पूर्वकर्म, पूजनं, इत्यादि। 'तार', 'नमो भगवते', 'राम' अन्ते, 'चन्द्रभद्रक' इति। रामनाम द्विविधं—'श्री' पूर्वकं, 'जय' पूर्वकं च। एवं शास्त्रविधिना, मन्त्रयन्त्रपूजनध्यानादिकं साधकः श्रद्धया कुर्यात्।