महादेवः श्रुणु। कोटिरश्मिनां समाप्तौ दशध्वनिसमूहात् महती शक्तिरुत्पद्यते। तस्याः रूपे कपिलाक्षः, केशरयुक्तः, अष्टदंष्ट्रयुक्तः, शस्त्रदंष्ट्रक्लेश्च शस्त्रनखैः सहितः प्रकटः। शक्तिरूपस्य अन्ते प्रेताः, अपस्मारः, राक्षसाश्च सन्ति। दिव्यगोलपतिस्यान्ते उत्पत्तिः च लयः च दृश्यते। ज्ञानराज्ययोः अन्ते दाहः, ततः प्रकाशयुग्मं प्रकट्यते। ‘सत्यपुरुष’ शब्दस्य अन्ते सत्-असत् मध्ये उच्चारणीयम्। ‘वन’ शब्दस्य अन्ते भयः, ‘विष’ शब्दात् भयः उत्पद्यते। ‘अशनि’ शब्दस्य अन्ते भयः, ‘मारी’ शब्दात् दुर्भिक्षभयः। ‘स्कन्द’ तथा ‘अपस्मार’ शब्दयोः अन्ते भयः, ‘चौर’ शब्दात् भयः। जन्म-जरा समाप्तौ मृत्युसंबद्धशब्दः उच्चारणीयः। ज्ञानरूपधारणस्य अन्ते नरसिंहमहासाम्नः उच्चारणं भवेत्।