नरहरिः दशावतारैः सहितः सर्वदा सुखं ददातु। पूर्वोक्ते आसने, साधकः तत्र मूलरूपेण चित्ते स्थित्वा पूजनं कुर्यात्। इन्द्रादीनां तदस्त्रैः सह – वज्रादिभिः – पूजनात् इच्छितं फलम् अवाप्यते। ततो 'तार' इत्यक्षरं, मायां, रमां, कामं, बीजाक्षरं, क्रोधस्थानं च आवाहयेत्। धर्माधर्मयोः मुख्ययोः अन्ते 'निगडेति' इति शब्दं उच्चारयेत्। तदन्ते जलस्य यथा प्रलयकाले, तथा स्वस्वामिनः अन्ते अपि निर्मलं जलमिव दृश्यते। तेजसः अन्ते, काले च अन्येषां, यत् गतं, यत् नित्यं, यत् उत्पन्नं, तद् मनसि चिन्तयेत्। हृदयकमलस्य चतुष्पद्मान्ते तद् स्थितमिति कथ्यते। चतुर्विंशतितत्त्वस्य अन्ते, पञ्चविंशतितत्त्वे च तद् विद्यमानम्। श्रीनृसिंहः, पुरुषः, क्रोधनाथः, सर्वसारैः सहितः तिष्ठति। कोटिकिरणान्ते, दशध्वनिसमूहात्, महादेव, तद् प्रकट्यते। हरिद्राक्षः, जटामण्डलयुक्तः, अष्टदंष्ट्रयुक्तः, शस्त्रदंष्ट्रक्लवयुक्तः स नृसिंहः। शक्तिरूपस्य, भूतानां, अपस्मारस्य, रक्षसां च अन्ते स तिष्ठति। देवमण्डलनाथस्य अन्ते सृष्टिः च लयः च भवतः। ज्ञानस्वर्योरन्ते दग्ध्वा, ततो द्वयीं प्रभां प्रकटयेत्। 'सत्यपुरुष' इत्यस्य अन्ते सत्तासत्त्वमध्यम् उच्चारयेत्। 'वन' इति शब्दस्य अन्ते भयम्, 'विष' शब्दात् अपि भयम्। 'अशनि' इत्यन्ते भयम्, 'मारी' इत्यतः दुर्भिक्षभयम्। 'स्कन्द' तथा 'अपस्मार' शब्दयोः अन्ते भयम्, 'चौर' शब्दात् अपि भयम्। जन्मजरयोः अन्ते मृत्य्वादिशब्दं उच्चारयेत्। ज्ञानरूपग्रहणस्य अन्ते, महत्साम्नि नृसिंहस्य तद् उच्चारयेत्। अष्टाष्टकान्ते, चतुःषष्टिपार्षदेषु च, अभयध्वनिं उच्चारयेत्। नमस्कारान्ते, प्रत्येकशब्दात्, पद्मैः सहितं तद् उच्चारयेत्। 'सहस्राक्ष' शब्दस्य अन्ते 'सहस्रपाद' उच्चारयेत्। 'सहस्रहस्त' शब्दान्ते 'ललाट' शब्दं, 'सहस्रबाहोः' उच्चारयेत्। मन्त्रराजशब्दात्, गमनमार्गं ददातु। भीषणहासस्मितशब्दात्, विश्वस्थानं उच्चारयेत्। परमहंस, विश्वनाथ, विश्वान्ते विडम्बनं उच्चारयेत्। हृषीकेशः, स्वच्छन्दः, सर्वजीवविनियोजकः स्थाप्यः। 'लोभिनः' अन्ते 'गगनचर' शब्दं, सिद्धिदायकः उच्चारयेत्। सहस्रब्रह्मान्ते, कोटिमालानिःस्वनात् तद् उच्चारयेत्। वराहान्ते 'नरसिंह' शब्दं, वामनान्ते अपि तद् उच्चारयेत्। त्रिरामान्ते, विष्णुरूपान्ते 'धरा' अपि उच्चारयेत्। स्थापिताग्निपत्नीशब्दान्ते 'स्वधा' ततः 'वषट्' उच्चारयेत्। 'आद्यदेवता' शब्दात्, प्राणापानयोः पश्चात्, तदन्ते स्थापयेत्। 'महत्माया' 'अच्युत' शब्दयोः अन्ते, दैत्यनाथनिःस्वनात् तद् उच्चारयेत्। 'तेजस्विन्' अन्ते, 'पुरुष' अन्ते, 'सत्यपुरुष' उच्चारयेत्। 'तार' अक्षरं, मायारूपं, फट्, वः, कामं, स्वरादि उच्चारयेत्। मायात्मनः, विश्वस्य च, षट्, तार शब्दौ पठेत्; शुद्धस्य, परात्मनः च, सौच, तुरात्मा पठेत्। तारस्य परमान्ते, ह्रंसा, फट्, ततः प्रणवमपि उच्चारयेत्। एवं, श्रद्धया, विधिना च, श्रीनृसिंहस्य पूजने सर्वफलप्राप्तिः सुलभा भवति।