एकदा दिव्ये पुराणे नारदेन पृष्टे, भगवान् व्यासः तस्य रहस्यं नारसिंहमन्त्रस्य प्रकाशयामास। अष्टपञ्चाशदक्षरात्मकः स मन्त्रः भक्ताय सर्वकामफलप्रदः कथितः। अस्य छन्दसि अपि उग्रनरसिंह एव देवता मता। विशेषतः अयं परमो मन्त्रः सर्वत्र रक्षां ददाति इति श्रूयते। अस्य ऋषिः प्रजापतिः, छन्दश्चानुष्टुप्, बीजं तु ‘जं’, शक्तिः ‘हं’, प्रयोजनं सर्वकामसिद्धये निर्दिष्टम्। उग्रं नारसिंहं शत्रोरुरसि विदारयन्तं ध्यानं कर्तव्यम्। तस्य केशाः तप्तकाञ्चनसन्निभाः, नेत्रे ज्वलदङ्गारसदृशे। अस्य ऋषिः ब्रह्मा, छन्दश्चानुष्टुप् पुनः उक्तम्। सर्वेषां चतुर्धा अङ्गानां पञ्चाङ्गपूजा सम्यक् विधेयाः। पूर्वोक्तानि सर्वाणि कर्माणि सिद्धिं यान्ति। ततः, “ओजस्विन्, प्रकट्य प्रकट्य वज्रनखैः” इति स्तुतिः कर्तव्या। द्विविधतमसः भक्षणानन्तरं, ‘स्वाहा’ इति समाप्तौ निर्भयता लभ्यते। द्विषट्षष्ट्यङ्गानि, ऋष्यादीनि, यथापूर्वं उक्तानि। नारसिंहस्य बीजं ‘तार’ इति, तथा वराहमूर्तेः अपि ‘तार’ बीजम्, नारसिंहस्य ‘बीज’ अपि उक्तम्। रामस्य तु त्रिपदं पापध्रुवं बीजं शास्त्रेषु निर्दिष्टम्। शालग्रामवासिनः च द्विजयबीजं प्रयुज्यते। ‘तार’ एव तस्य स्वबीजं, यः महदधिपत्यं ददाति। अस्य छन्दः अतिजगती, देवता मनुरुक्तः। षड्वर्णसमृद्धं बीजं स्मृत्वा अङ्गानि चिन्तयेत्। नृहरिः दशावतारैः सहितः सुखं ददातु। पूर्वोक्ते आसने, मूलरूपे मानसिकं स्थाप्य पूजां कुर्यात्। इन्द्रादीनां वज्राद्यायुधयुक्तानां पूजनात् कामान् लभते। ततः, ‘तार’ बीजं, माया, रमा, कामबीजं, क्रोधस्थानं च आवाहनीयम्। धर्माधर्मयोः अन्ते ‘निगडेति’ इति शब्दः उच्चारणीयः। कालान्ते सलिलवत्, स्वस्वाम्यन्ते शुद्धसलिलवत्, तेजसः अन्ते, कालादीनां, भूतस्य, नित्यस्य, उत्पन्नस्य च विचारः कर्तव्यः। हृदयपद्मस्य चतुर्धापत्रान्ते स्थाप्यते इति श्रूयते। चतुर्विंशतितत्त्वान्ते, पञ्चविंशतौ च, तस्य स्थितिः वर्तते। नृसिंहः पुरुषः, क्रोधनाथः, सारैः सहितः, कोटिप्रभान्ते, दशध्वनिसमूहात् उत्पन्नः। कपिलनेत्रः, केशरयुक्तः, अष्टदंष्ट्रः, आयुधदंष्ट्रः, आयुधनखः। शक्तिरूपान्ते, भूतग्रहापस्मारराक्षसान्ते स्थितः। दिव्यचक्रपत्यान्ते सृष्टिसंहारौ भवतः। ज्ञानैश्वर्ययोः अन्ते दग्ध्वा, द्वयं तेजः प्रकाशय। ‘सत्यपुरुष’ इत्यन्ते, सत्तासत्तयोर्मध्ये शब्दः उच्चारणीयः। ‘वन’शब्दान्ते भयम्, ‘विष’शब्दात् भयम्। ‘अशनि’शब्दान्ते भयम्, ‘मारी’शब्दात् क्षुधाभयम्। ‘स्कन्द’शब्दान्ते, अपस्मारशब्दान्ते, चौरशब्दान्ते च भयम्। जन्मजरान्ते, मृत्युनादसमानशब्दः उच्चारणीयः। एवं भगवान् व्यासः, नारदाय, नारसिंहमन्त्रस्य महिमानं, स्वरूपं, बीजं, ऋषिं, छन्दः, अङ्गानि, पूजाविधानं च क्रमशः प्रकाशयामास।