यः तं मन्त्रं धारयति, स सर्वत्र विजयी भवति। हृदयस्थं बीजं भगवान् 'ङेṃतो' इति, नृसिंहाय परमं मन्यते। सर्वारम्भनाशकः, दैत्यविनाशकः, सर्वभूताधिपः नृसिंहः, अस्मान् रक्षतु। नामान्ते द्विगुणं 'द' तथा द्विगुणं 'प' उच्चारणीयम्। 'ज्वालामालि' इति परमं मन्त्रं षट्षष्टिपदात्मकं कथितम्। तस्य पङ्क्तिषु अष्टादशपदं, रुद्रसंख्याय समं, विभक्तम्। पूर्वोक्तरूपेण ज्वालाभूषितं नृहरिं स्मरणीयम्। अयं परममन्त्रः रुद्रकृतदुःखं, अपस्मारं, भूतदोषं च नाशयति। षडक्षरः महामन्त्रः सर्वाभिलषितं वरं ददाति। बीजाक्षरेण षडङ्गानि षड्दीर्घस्वरयुक्तानि स्मरणीयानि। सिद्धमन्त्रस्य प्रयोगेण सर्वसिद्धिः साध्यते। प्रजापतिः ऋषिः, अनुष्टुप् छन्दः, लक्ष्मी-नृसिंहौ देवते। पञ्चाङ्गं स्थाप्य, आत्मरक्षणं कुर्यात्। ओंकारं हृदयस्थं स्थापयेत्, ततः 'शिवार्य' तथा 'महाशरभाय' अपि। अथवा राममन्त्रान्ते परमं द्वि 'क्ष' उच्चारयेत्। केशवः पादौ रक्षतु, नारायणः जङ्घे रक्षतु। विष्णुः नाभिं रक्षतु, मधुसूदनः उदरं रक्षतु। श्रीधरः कण्ठं रक्षतु, हृषीकेशः मुखं रक्षतु। एवं अङ्गेषु स्थापयित्वा, जपकाले मन्त्रं पठेत्। ततः यत्नेन पुनः न्यासं कुर्यात्, एकचित्तेन ध्यानं कुर्यात्। पृष्ठतः नारायणः शङ्खधारी, वर्षणघनसदृशः स्थितः। दक्षिणे गोविन्दः धनुर्धारी, शशिसदृशः, विशालरूपः। आग्नेय्यां अमरविन्दाक्षः गदाधारी, मधुसूदनः च। वायव्ये माधवः वज्रधारी, नवसूर्यसदृशः। उपरि हृषीकेशः विद्युत्प्रभः, गदाधारी स्थितः। स सर्वास्त्रधारी, सर्वशक्तिमान्, सर्वस्य आदिः, सर्वदिशान् पश्यति। स ज्वालामाल्यः, भीषणः हरिः, मम शरीरं बहिः अभ्यन्तरं च रक्षतु। प्रविश्य, मम कदापि भयः नास्ति। नृसिंहमन्त्रसमूहेषु एष विधिः निर्दिष्टः। जय जय पद्मनयन! नमस्ते विश्वसृज्। एवं प्रार्थ्य, जप्य, स्तुत्य, परमेश्वरं विसर्जयेत्। 'जय जय श्रीनृसिंह' इति अष्टाक्षरः उत्तममन्त्रः। 'जय नृसिंह' इति महिमा सर्वाभिलषितं वरं ददाति। षड्दीर्घपदवृत्ते षडङ्गं न कर्तव्यं पण्डितेन। ततः हृदि सर्वव्यापिनं नृसिंहं, चन्द्रशेखरं ध्यायेत्। हे विष्णो, ज्वलज्ज्वलनचन्द्रप्रभः, धनुर्धारी, शीतचन्द्रमुकुटधारी, रामेश्वर! मां रक्ष। यथापूर्वं पूजायां घृतपायसान्नं होमं कुर्यात्। ततः सर्वदिशामुखं, ज्वलन्तं महाविष्णुं सम्बोधयेत्। तव तीव्रतमं रूपं तथा 'ठ' आरम्भे द्वि रूपे उच्चारयेत्। द्वि बन्धननाशं आज्ञापयेत्, द्वि कवचास्त्रं जपेत्।