सुवर्णवर्णः स भगवान् गरुडारूढः, विद्युद्गणमालाभूषितः, कमलसदृशकरैः चक्रशङ्खाभयवरप्रदानानि धरन् विराजते स्म। तेन, शत्रुसैन्यनिरोधनाय यथाशक्ति प्रयत्नः कर्तव्यः। ततः पुष्पादिभिः सम्यग् नृसिंहं समर्च्य, मन्त्रं शत्रुभक्षणवद् दाहवच्च जपेत्, तं च शत्रौ प्रक्षिपेत्। विजयं परराज्ये प्राप्तुम् शुभे काले निर्गच्छेत्। मन्त्रं स्मृत्वा, तया पुनः आगमने पर्यन्तं जपं कुर्यात्। राजा हृष्टचित्तः मन्त्रिणं धनैः तुष्टिं यच्छेत्; मन्त्रिविषये तृप्तिर्यदि न स्यात्, राजा अपकारं प्राप्नोति। शताष्टाक्षरमन्त्रसिद्धभस्मना यः स्वदेहं अभ्यज्यते, स सर्वरोगैः विमुक्तो भवति, नात्र संशयः। उदुम्बरदण्डप्रयोगात् धान्यसमृद्धिः लभ्यते। कोपितराजसन्निधौ मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। निशागन्धिपुष्पैः प्रातःकाले, मुञ्जापुष्पैः च विघ्ननाशः स्यात्। शालितण्डुललाजहोमेन सर्वं जगत् वश्यं भवति। चतुःप्रमाणगुडूचीं दधिमधुघृतयुतां प्रयुञ्जीत। शनिवारे अश्वत्थस्पर्शनन्तरं मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। अधुना तव यन्त्रं प्रवक्ष्यामि, यत् त्रैलोक्यवशकारी भवति। श्वेतभूर्जपत्रे द्वात्रिंशद्व्याघ्रशोभितं पद्मं चित्रयेत्। श्रीबीजेन, तुषार्जितेन, त्रिवलयभूषितेन सहितं कुर्यात्। एतद् 'त्रैलोक्यवश्यं' नाम, सर्वकामफलप्रदं स्मृतम्। तस्य ध्यानात् जयः प्राप्तव्यः—सत्यं सत्यं न संशयः। अष्टारं चक्रं मृदुलं नाभिसंयुक्तं लिखेत्। मध्ये एकाक्षरं नृसिंहं साध्यवस्तुसहितं स्थापयेत्। सुवर्णरजतताम्रपीतलैः क्रमशः बुद्धिमान् सम्यक् संवेष्टयेत्। ग्रीवायां बाह्वो वा शिखायां वा तदुत्तमं धारयेत्। तं दुष्टाः, भूताः, सर्पाः, राक्षसाः च न बाधन्ते। इदानीं सर्ववश्यं यन्त्रं वक्ष्यामि। द्वादशभागेन दृढं तं लिखेत्। एतत् 'कालान्तक'चक्रं देवसुखप्रदं स्मृतम्। केवलं धारयता सर्वत्र जयः सिध्यति। बीजं हृदि स्थितो भगवान् 'ङेन्तो' नृसिंहाय परमं स्मृतम्। स सर्वारम्भनाशन, सर्वभूताधिप, दैत्यदमन, नः पातु। नामान्ते द्विगुणं 'द' च द्विगुणं 'प' उच्चार्यते। 'ज्वालामाली' नाम परममन्त्रः षट्षष्ट्यक्षरः कथ्यते। पङ्क्तिषु अष्टादशाक्षरं रुद्रसंख्यया समं भवति। पूर्वरूपेण ज्वालाभूषितं नृहरिं स्मरेत्। अयं परममन्त्रः रुद्रोपद्रवापस्मारभूतबाधाद्युपद्रवविनाशकः। षडक्षरः महामन्त्रः सर्वाभीष्टफलप्रदः। षडङ्गानि च बीजसहितानि षड्दीर्घस्वरयुतानि विनियुञ्जीत्।