नारदः तदा विचिन्तयन्, द्वौ देवौ पश्यति, ये शङ्खचक्रधरौ, द्वौ च धनुःशरधरौ। अन्यौ द्वौ पाशाङ्कुशधरौ, द्वौ च शत्रुणा किरीटाभिषिक्तौ दृश्यन्ते। हे नारद, त्वं निष्कम्पचित्तेन तं नीलवर्णं, तीक्ष्णकर्माणं, मणिसदृशं पुरुषं ध्यानय। स एव नरसिंहः, सर्वभूताधिपः, परः, सर्वसिद्धिप्रदः प्रभुः। तस्य करयोः हलमुसलयोः, अभयमुद्रायाः चाङ्कुशस्य च धारणा दृश्यते। वामभागे तु शङ्खं, कवचं, पाशं, शूलं च वहन् तिष्ठति। धनुः, तर्जनीमुद्रा, गदा, डमरुः, सुपर्णिका च तस्य हस्तेषु शोभन्ते। द्वाभ्यां भुजाभ्यां उद्धृताभ्यां, स प्रभुः अन्त्रहारं धारयन् दृश्यते। भक्तानां प्रमोददायकः, दैत्यानां भीषणः सः। एवं ध्यानं कृत्वा, जपकः सर्वार्थसिद्धये मन्त्रं जपेत्। स सुवर्णवर्णः सुपर्णे उपविष्टः, विद्युत्प्रभामालया भूषितः। स कमलसदृशैः हस्तैः चक्रं, शङ्खं, अभयमुद्रां, वरदां च धारयन् दृश्यते। शत्रुसैन्यनिरोधनाय सर्वयत्नं कुर्यात्। ततः श्रीनरसिंहस्य पुष्पादिभिः पूजनं कृत्वा, मन्त्रं जपेत्, यथा शत्रुं ग्रसन्निव, दहन्निव, तं मन्त्रं तस्योपरि क्षिपेत्। विजयं परराज्ये प्रार्थयन्, शुभे काले निर्गच्छेत्। मन्त्रं स्मरन्, यावत् सा पुनः आगच्छति, तावत् जपं कुर्यात्। राजा प्रमुदितचित्तः मन्त्रिणं धनैः तुष्टिं यच्छेत्। मन्त्रिणः तृप्तिर्यदि न स्यात्, तदा राज्ञः अमङ्गलं भवति। शताष्टाक्षरमन्त्रसिद्धभस्मना यः शरीरमभिषिञ्चति, स सर्वरोगेभ्यः विमुक्तः भवति, अत्र न संशयः। औदुम्बरदण्डैः होमं कृत्वा, धान्यसमृद्धिं प्राप्नोति। कोपितराजसन्निधौ, मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। निशासु मालतीपुष्पैः, प्रभाते मोचापुष्पैः, विघ्नाः विनश्यन्ति। शाल्यन्नलाजैः होमं कृत्वा, सर्वं जगत् वशं नयेत्। चतुरङ्गुलां गुडूचीं दध्यादिसंयुक्तां प्रयुञ्जीत। शनिवासरे अश्वत्थस्पर्शनान्ते मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। अधुना यन्त्रं ते प्रवक्ष्यामि, यत् त्रैलोक्यवशङ्करं भवति। भूर्जपत्रे पद्मं द्वात्रिंशलसिंहभूषितं अंकयेत्। श्रीबीजेन, तुषावरणेन, त्रिभिः कङ्कणैः शोभितं द्रष्टव्यम्। तदेतत् त्रैलोक्यमोहनं नाम, सर्वकामफलप्रदं। तस्य ध्यानात् विजयो लभ्यते, सत्यं सत्यं न संशयः। अष्टारं यन्त्रं, सुश्लक्ष्णं, नाभियुक्तं च रचयेत्। मध्ये एकाक्षरं नारसिंहं, तस्य साध्यवस्तुना सह स्थापयेत्। सुवर्णरजतताम्रपित्तलैः क्रमशः बुद्धिमान् तद् यन्त्रं संवेष्टयेत्। ग्रीवायाम्, भुजे, शिरसि वा उत्तमं यन्त्रं धारयेत्। तं दुष्टाः, भूताः, सर्पाः, राक्षसाः च न बाधन्ते। इदानीं अपरं यन्त्रं वक्ष्यामि, यत् सर्ववश्यं करोति। दृढं द्वादशभागैः प्रमाणात् अंकयेत्। तत् चक्रं कालान्तकं नाम, देवतानां सुखदं स्मृतम्।