यदा यः कश्चित् शत्रोः निग्रहं कामयेत्, तदा तल्लक्षणं यन्त्रवृत्तं अधः कृत्वा शत्रुः वशं नीतः स्यात्, स च अतिथिवत् उपचरितुं शक्यते। धनलाभं इच्छन् पुरुषः पूर्वोक्तं श्वेतवर्णं नृहरेः रूपं सदा ध्यानं कुर्यात्। तद् रूपं विषं, अकालमृत्युः, रोगादिकं सर्वं व्यपोहति। स भगवान् अन्त्रहारमाल्यधरः, उग्रः, कण्ठे हाराभूषितः दृश्यते। शिरसि चन्द्रमाः, नीलकण्ठः, सर्वदिक्प्रदर्शी, त्रिनेत्रः च सः। तस्य हस्तेषु अक्षमाला, गदा, पद्म, शङ्खः च, क्षीरसदृशवर्णः च सः। खड्गं, शूलं, बाणं च धारयन्, नृहरिरूपेण रुद्राकारः प्रकटितः। पूर्वतः आरभ्य उत्तरं चोर्ध्वं च सर्ववर्णप्रदर्शकः सः। सः सर्वमृत्युनाशकः, दिव्यः, स्मरणमात्रेण सर्वसिद्धिप्रदः। नृसिंहः, सर्वलोकनाथः, सर्वाभरणभूषितः विराजते। द्वौ शङ्खचक्रधरौ, द्वौ धनुर्बाणधरौ च। द्वौ पाशाङ्कुशधरौ, द्वौ शत्रुकृतकिरीटधरौ च। हे नारद, नीलवर्णं, उग्रकर्माणं, मणिसदृशं तं नृसिंहं चित्तैकाग्र्येण ध्यानं कुरु। सः नृसिंहः, सर्वभूतनाथः, परः, सर्वसिद्धिप्रदायकः। हलम्, मुसलम्, अभयमुद्रा, अंकुशं च तस्य हस्तेषु। वामभागे शङ्खं, कवचं, पाशं, शूलं च धारयन्। धनुः, तर्जनीमुद्रा, गदा, डमरुः, सुपप्रभृतिं च धारयन्। उभयबाहु उत्तोल्य, अन्त्रहारमाल्यधरः प्रभुः। भक्तानां हर्षदः, दैत्येषु भयङ्करः। एवं ध्यानं कृत्वा, साधकः सर्वकामसमृद्धये मन्त्रं जपेत्। सुवर्णवर्णः, सुपर्णारूढः, विद्युत्प्रभामाल्यभूषितः सः। शङ्खचक्राभयवरप्रदं कमलकरं तं पश्येत्। शत्रुसैन्यनिरोधनाय यत्नं सम्यक् कुर्यात्। पुष्पादिभिः सम्यक् नृसिंहं पूज्य, मन्त्रं जपेत्। मन्त्रं शत्रुं भक्षयन्निव, दहन्निव, तस्मिन् सम्पातयेत्। विजयं परदेशे इच्छन्, शुभे काले प्रस्थितव्यं। मन्त्रं स्मृत्वा, यावत् पुनरागच्छति, तावत् जपं कुर्यात्। राजा हृष्टचित्तः मन्त्रिणं धनैः तुष्येत्। मन्त्रिणः असंतुष्टे, राजा आपद्ग्रस्तः भवति। एकशतानां अष्टसप्तत्यक्षरयुक्तमन्त्रेण अभिमन्त्रितं भस्म धारयन्, सर्वरोगेभ्यः मुक्तो भवति, अत्र न संशयः। औदुम्बरदण्डेन हविर्दानेन धान्यसमृद्धिः सिध्यति। क्रुद्धराजसन्निधौ, मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। निशाप्रभाते मल्लिकापुष्पैः, मोचापुष्पैः च विघ्ननाशः स्यात्। शालितण्डुललाजहोमेन समग्रं जगत् वशं नयेत्। चतुरङ्गुलगुडूचीं दधिमधुसर्पिसा मिश्रयित्वा योजयेत्। शनिवारे अश्वत्थस्पर्शनानन्तरं मन्त्रं शताष्टवारं जपेत्। अधुना ते त्रैलोक्यमोहनं यन्त्रं प्रवक्ष्यामि। श्वेतभूर्जपत्रे द्वात्रिंशल्लिङ्गैः सुसज्जितं कमलं चित्रयेत्। श्रीबीजं तत्र, तुषारूपेण बोध्यम्, त्रिभिः कङ्कणैः शोभितं च।