ततः स भक्तः श्रीलक्ष्म्यादिदेवीं सम्यक् पूजयेत्, तयोः पार्श्वयोः चामरैः सेवां कृत्वा। तस्याः नयनानि पूर्णविकसितपद्मसमानि, मदान्धभावेन शनैः चलन्ति। तदा सौन्दर्यं, शान्तिः, तुष्टिः, पुष्टिः, समृद्धिबीजानि च तं समीपं आगच्छन्ति। स दोषरहितः, न तु क्षिप्रभावः वा निर्बलः, स्वस्वरूपसम्पन्नः भवति। पुष्पदलाग्रेषु शङ्खं, शार्ङ्गधनुः, चक्रं, खड्गं, गदां च पूजयेत्। महान् जलचराणां समीपे अग्निप्रियं कवचायुधं समर्पयेत्। शार्ङ्गधनुषः अन्ते बाणेन सह, पुनः कवचायुधं अग्निप्रियं समर्पयेत्। महाचक्रस्य, सुधर्शनस्य, राजा-चक्रस्थानं सूचयेत्। ततः चिन्दि-युग्मं पूजयेत्, अनन्तरं विदारय-युग्मं च। भूमिं भीषयन्ति युग्मं, सुन्दरं कवचं, खड्गं, अग्निं च पूजयेत्। महाखड्गस्य तीक्ष्णपदात् शिवयुग्मं आवाहयेत्। अन्ते कौमुदकीमहागदायाः, महाबलिनं सूचयेत्। कवचायुधस्य अन्ते, अग्निजन्यं कौमुदकीं, हृदयव्रणनाशिनीं पूजयेत्। महाङ्कुशपदात् कुट्चयुग्मं, हुं फट् इत्येतयोः प्रियं पूजयेत्। महा-संवर्तकस्य समीपे मुसलशब्दं सूचयेत्। "नमः मुसलाय" इत्येतत् मन्त्रं मुसलपूजायां प्रयुञ्जीत। "हुं फट् स्वाहा" तथा "नमः पासाय" — इत्येतत् मन्त्रं पासपूजायां प्रयुञ्जीत। एते तारारम्भकाः मन्त्राः, ततः शक्राद्यादीन् पूजयेत्। अश्वशत्रुप्रियैः पुष्पैः मासपर्यन्तं पूजां कृत्वा, तस्य वशे सर्वे महाभूपालाः मासे एके आगच्छन्ति। मन्त्रस्य प्रभावात्, स तुर्यं सेवकवत् भवति। स सर्वकामान् साधयेत्, विष्णुसमानः भवति — नात्र संशयः। यं पूजयित्वा ब्रह्मादयः सृष्ट्यादिकर्माणि अकुर्वन्, तस्य पूजायाः मन्त्रः एकाक्षरः, भक्तानां कल्पवृक्षः इति कथ्यते। देवता नरहरिः, सर्वसिद्ध्यर्थं मन्त्रस्य विनियोगः। तस्य नयनानि सूर्यचन्द्राग्निसमानि, शरदिन्दुसमप्रभः। शतसहस्रजपं, तस्य दशांशं हविः — घृतशालिशाकेन — आग्न्यर्हणं विधीयते। गरुडेशाय, शङ्कराय, शेषाय, शतानन्दाय दिशासु पूजां कुर्यात्। हस्तिदन्तेषु नरहरिं क्रमशः पूजयेत्, यथाविधि। करालः, विकरालः, दैत्यान्तः, मधुसूदनः, सुघोरकः, सुहनुः, विश्वकः, राक्षसविनाशकः, मेघवर्णः, कुभगकर्णः, कृतान्तः, तीक्ष्णप्रभः, विघ्नक्षमः, महासेनः, द्वात्रिंशद्वृकाः इत्येताः देवता उल्लिख्यन्ते। एवं मन्त्रसिद्धौ साधकः सर्वकामान् साधयेत्। विष्णुः दीप्तिमान्, भृगुपति, आपः, पद्मासनः, गदाधरः, समुद्रनरसिंहः, भीषणः, शुभः च — एष नरहरिमन्त्रः द्वाविंशत्यक्षरः, राज्यप्रदः। देवता नरहरिः, सर्वकामफलप्रदः। चतुर्वेदाः, षड्वसवः, युगस्य षडक्षराणि च। मुखाग्रेषु, बाह्वग्रेषु, पादाग्रेषु, संधिषु, नाभौ, हृदि च पूजनं विधीयते।