वायुमण्डले विशुद्धरूपेण सर्वसिद्धिप्रदं वराहं ध्यानयेत् साधकः। स तु वागीश्वरेण संयुक्तः, शिरसि व्योमबिन्दुना शोभितः, पूर्ववद् अत्र पूजनहोमादिकर्माणि सर्वाण्यपि सम्यगाचरेत्। तत्र तकाराद्याक्षरसम्भूतः स देवः सुवर्णवर्णः सर्वराज्यप्रदः स्मृतः। तस्य नेत्रे चन्द्रसमुद्रसमानौ, सर्वाङ्गैः समन्वितः पूर्णरूपः च। पृष्ठतः पृथिव्याः द्वे रूपे, ततः पश्चाद् द्वे हरिरूपे च ध्यायेत्। अस्य छन्दो वराहाख्यं, ऋषिः गायत्र्याख्यः, आरम्भे निवृत्त्यादीनि निर्दिष्टानि। अंगानि तु राम, वेद, अग्नि, बाण, नेत्राक्षरैः कल्पयेत्। हस्तयोः नीलोत्पलद्वयं, धान्यगुच्छं, श्वेतपद्मं च ध्यायेत्। एवं ध्यानपूर्वकं लक्षवारं जपेत्, दशांशं क्षीरान्नेन हविर्दद्यात्। मूलमन्त्रेण रूपं संकल्प्य, तस्मिन्नेव पृथिवीं पूजयेत्। दिग्भाजनेषु सम्यक् पूजां कृत्वा, कोणभाजनेषु तासां शक्तीनां पूजनं कुर्यात्। ततः इन्द्रादीन्, वज्रादीन् च पूजयेत्। एवं पृथिवीं गोभिर्, रत्नैः, वस्त्रैः च समर्पयेत्। जगन्नाथमन्त्रः त्रैलोक्यविमोहकः इह प्रोक्तः। श्रीकण्ठरूपान्ते ‘लक्ष्मी’ तथा ‘निवासि’ शब्दौ जपेत्। स्त्रीशब्देषु सर्वेषु ‘विदारण’ शब्दं प्रयुञ्जीत। देवासुरशब्देषु ‘मनुजसुन्दरी’ इति शब्दं योजयेत्। ततः ‘शोषय’ शब्दद्वयं, ‘मारय’ शब्दद्वयं, ‘द्रावय’ शब्दद्वयं, ततोऽनन्तरं ‘आकर्षय’ शब्दद्वयं जपेत्। समृद्धिशब्देषु सर्वेषु ‘करसर्व’ शब्दं प्रयुञ्जीत। अनन्तरं चक्रगदया, ततः खड्गेन सह जपेत्। अंकुशं आवाह्य, पुनः ‘ताडय’ शब्दद्वयं जपेत्। ततः स्वसिद्धिं ध्यात्वा, जपान्ते कवचमन्त्रं ‘फट्’ उच्चारयेत्। अस्य मन्त्रस्य ऋषिः जैमिनिः, छन्दः ‘अमित’ इति प्रसिद्धम्। बीजं कामाख्यं, शक्तिः रमा, प्रयोगः सर्वसिद्ध्यर्थं निर्दिष्टः। हृदयमन्त्रानन्तरं जगद्विक्षोभकशब्दं जपेत्। ‘तमस्’ शब्दान्ते ‘मङ्गज’ इति मन्यते कामदेवस्य। परमशब्दान्ते भृग्वोः कर्णद्वयं, ततः ‘सर्व’ शब्दं जपेत्। देवासुरशब्दान्ते पुनः ‘मनुजसुन्दरी’ शब्दं योजयेत्। ततः शस्त्रधारिणं सर्वकामिनं च शब्दं जपेत्। ‘आकर्षय’ शब्दद्वयानन्तरं ‘महाबल’ शब्दं जपेत्। ततः ‘त्रिभुवन’ शब्दं, ततो ‘चालय सर्वजनान्’ इति जपेत्। कवचान्ते चक्षुष्मन्त्रं वशकरणार्थं जपेत्। त्रिभुवनाक्षरध्वन्यन्ते ‘मोहना’ शब्दं प्रयुञ्जीत। ततः सर्वस्त्रीहृदये चित्तं निवेशयेत्। एवं व्याप्त्यन्ते प्राज्ञः जगन्नाथं स्मरेद्। स तु उदयार्कसदृशबाहुः, स्वधाम्ना सर्वदिक्प्रकाशः संकल्प्यः। दिव्यवातैः कम्पितोत्पलरजःपांसुना वासाः शोभन्ते तस्य। अन्तः स्फुरद्रत्नमण्डपमण्डिते, दीप्तार्चिषा शोभायमानः तिष्ठति।