गवां क्षीरेण सम्यक् मिश्रयित्वा शुद्धतण्डुलांश्च यथाविधि संयोज्य, तद् हविः सम्यक् संप्रसाध्य, विधिपूर्वकं वह्नौ समर्पयेत्। तदनन्तरं, बुद्धिमान् पुरुषः शताष्टकृत्वः संस्कृताग्नौ हवनं कुर्यात्। एतेन कृषिक्षेत्रे वैरं शत्रुपीडा च चौरभयं च विनश्यति। पुनरपि पूर्ववत् हविः गृह्य, यथोक्तविधिना तं संप्रसाध्य, सप्तदिनानि एवमर्हन् सम्यक्सिद्ध्यर्थं क्षेत्रे समर्पयेत्। एवं कृत्वा, स इच्छितं भूमिपतित्वं निःसंशयं लभते। ततः स्थिरध्यानपूर्वकं पृथिव्यवर्णचक्रे सुवर्णवर्णरूपं मनसा चिन्तयेत्। आपचक्रे हिमवर्णं वराहरूपं ध्यानं कुर्यात्। अग्निचक्रे दाहवर्णरूपं, वश्यार्थं सदा चिन्तयेत्। वातचक्रे च विशुद्धरूपं सर्वसिद्धिप्रदं वराहं ध्यानयेत्। वागीश्वरेण संयुक्तं, शिरसि व्योमबिन्दुना भूषितं तं चिन्तयेत्। अत्र सर्वपूजाहविर्दानादिकं पूर्ववदाचरेत्। ततस्तस्य मन्त्रस्य ‘त’ इत्याद्यः सुवर्णवर्णः सर्वराज्यप्रदः कथ्यते। देवता चन्द्रसागरनयनां सर्वाङ्गपूर्णां मन्यते। पृष्ठतः पृथिव्याः द्वे रूपे, ततः हरिद्वयं च चिन्तयेत्। अस्य छन्दो वराहः, ऋषिः गायत्री, आरम्भः निवृत्त्यादिः। अङ्गानि रामवेदाग्निशरचक्षुःशब्दैः कल्पयेत्। हस्तयोः नीलोत्पलद्वयं, धान्यगुच्छं, श्वेतपद्मं च चिन्तयेत्। एवं ध्यानमाकलयित्वा मूलमन्त्रेण लक्षं जपेत्, दशांशं क्षीरान्नेन समर्पयेत्। तत्र मूलमन्त्रेण रूपं कल्पयित्वा तस्यां पृथिवीं पूजयेत्। दिशां पात्रेषु सम्यक् पूजां कृत्वा, कोणपात्रेषु तद्विध्यनुग्रहान् पूजयेत्। ततः इन्द्रादीन् वज्रादीन् च पूजयेत्। एवं गवां रत्नवस्त्रादिभिः पृथिवीं समर्पयेत्। तदनन्तरं, जगन्नाथस्य मन्त्रः त्रैलोक्यविमोहकः कीर्त्यते। श्रीकण्ठरूपान्ते ‘लक्ष्मी’ तथा ‘निवासि’ शब्दौ जपेत्। स्त्रीशब्दान्ते ‘विदारण’ इति शब्दं प्रयुञ्जीत। देवासुरशब्दान्ते ‘मनुजसुन्दरी’ शब्दं प्रयुञ्जीत। ततो ‘शोषय’ द्वयं, ‘मारय’ द्वयं, ‘द्रावय’ द्वयं, ‘आकर्षय’ द्वयं च जपेत्। सर्वसमृद्धिशब्दान्ते ‘करसर्व’ इति शब्दं प्रयुञ्जीत। अनन्तरं चक्रगदायुधेन, ततः खड्गेन जपेत्। अंकुशं आहूय, ‘ताडय’ द्वयं पुनर्जपेत्। ततो मम सिद्धिं ध्यात्वा, जपान्ते कवचमन्त्रं ‘फट्’ उच्चारयेत्। अस्य मन्त्रस्य ऋषिः जैमिनिः, छन्दः ‘अमित’ इति कथ्यते। बीजं कामः, शक्तिः रमा, प्रयोगः सर्वसिद्ध्यर्थं। हृदयमन्त्रानन्तरं, लोकविक्षोभकशब्दं जपेत्। ‘तमस्’ शब्दान्ते, मनमथाय ‘मङ्गज’ इति शब्दं जपेत्। परमशब्दान्ते, भृग्वोः कर्णद्वयं, ततः ‘सर्व’ इति शब्दं जपेत्। देवासुरशब्दान्ते, ‘मनुजसुन्दरी’ शब्दं पुनर्जपेत्। एवं सुसम्पन्नं विधिं श्रद्धया आचरन्, साधकः सर्वाभीष्टफलप्राप्तिमवाप्नोति।