श्रीभगवतः तेजस्विनो मस्तकं किरीटेन भूषितं, सर्वरूपिणः कवचं च चिन्तयेत्। अथवा षड्गिरिभिः सप्तबाणैः च वसुभिर्वर्णाक्षरैः सह संयोज्य, प्राचीनं वराहं बहुसूर्यसंकाशं ध्यानयेत्। इच्छितवस्तूनि, गदां, शंखं, चक्रं, शूलं, खड्गं, च ढालं तस्य ध्यानकाले समर्पयेत्। एवं सम्यक् ध्यानपूर्वकं लक्षजपं कृत्वा, तस्य दशांशं पुष्करैः समर्पयेत्। मूलरूपे भगवन्तं सम्यक् संकल्प्य, तत्रैव तं पूजयेत्। जपोपासितदेवतायै धनं, धान्यं, भूमिं, श्रीं च दद्यात्। शुद्धशिलां स्थाप्य, तां स्पृशन् दशसहस्रं जपेत्। स एव भूतप्रेतचौरजनितान् सर्वान् बाधान् निवारयति। मूलमन्त्रेण तं शक्तिं संप्रेर्य, तस्य त्रिधा विभागं पुनः कुर्यात्। ततः गोदुग्धे सम्यक् मिश्रयित्वा, शोधिततण्डुलांश्च योजयेत्। सम्यक् हविः सम्पाद्य, विधिवदग्नौ समर्पयेत्। शुद्धाग्नौ बुद्धिमान् मनुष्यः शतमष्टकृत्वः हविर्दद्यात्। क्षेत्रे वैरं, शत्रुचौराद्युपद्रवांश्च स एव नाशयति। पूर्ववत् हविर्गृहित्वा, यथोक्तरीत्या सम्पादयेत्। एवं सप्तदिनानि हविर्दत्त्वा, क्षेत्रसिद्धिं लभते। निःसंशयं भूमिपतित्वमपि स प्राप्तुमर्हति। स्थिरया बुद्ध्या पृथिव्यवर्णचक्रे सुवर्णरूपं ध्यानयेत्। आपचक्रे हिमसदृशं वराहं सम्यक् चिन्तयेत्। वशीकरणार्थं वह्निचक्रे वह्निरूपं सदा ध्यायेत्। वायुचक्रे स्वच्छरूपिणं वराहं सर्वसिद्धिप्रदं मन्येत। वागीश्वरेण सह, शिरसि व्योमबिन्दुना शोभितं तं चिन्तयेत्। अत्र सम्पूर्णपूजा, हविर्दानादिकं पूर्ववदाचरेत्। एष मन्त्रः ‘त’काराद्यः सुवर्णवर्णः, सर्वसाम्राज्यदायकः। देवता चन्द्रसागरनयनां, सर्वाङ्गसम्पन्नां मान्येत्। पृष्ठतः पृथिव्याः द्वे रूपे, ततः द्वे हर्याः रूपे चिन्तयेत्। अस्य छन्दः वराहः, ऋषिर्गायत्री, आरम्भः निवृत्त्यादिः। अंगानि राम, वेद, अग्नि, बाण, नेत्राक्षरैः कल्पयेत्। हस्तयोः नीलोत्पलद्वयं, धान्यगुच्छं, श्वेतोत्पलं च चिन्तयेत्। एवं ध्यानपूर्वकं लक्षजपं कृत्वा, दशांशं पायसैः समर्पयेत्। मूलमन्त्रेण रूपं संकल्प्य, तस्मिन्भूमिं पूजयेत्। दिशां पात्रेषु सम्यक् पूजां कृत्वा, कोणपात्रेषु शक्तीः पूजयेत्। ततः इन्द्रादीन्, वज्रादीन् च पूजयेत्। एवं भूमिं गोभि: रत्नैः वस्त्रैः च समर्पयेत्। जगन्नाथस्य मन्त्रः, यः त्रिलोकविमोहकः, उद्घोष्यते। श्रीकण्ठस्य रूपान्ते ‘लक्ष्मी’ तथा ‘निवासि’ इति जपेत्। स्त्रीशब्दान्ते ‘विदारण’ इति शब्दं प्रयुञ्जीत। देवासुरशब्दान्ते मानुषस्त्रीसौन्दर्यवाचकं शब्दं योजयेत्। ततः ‘शोषय’ शब्दयुग्मं, अनन्तरं ‘मारय’ शब्दयुग्मं जपेत्। पश्चात् ‘द्रावय’ शब्दयुग्मं, ततोऽनन्तरं ‘आकर्षय’ शब्दयुग्मं पठेत्। एवं शास्त्रानुसारेण श्रद्धया, ध्यानपूजनजपहोमादिकं सम्यगाचरन् साधकः सर्वान् इच्छितार्थान् प्राप्नोति, सम्पदः प्राप्नोति, च सर्वदुष्टबाधान् अपाकरोति।