एकः साधकः श्रीपुरुषोत्तमं स्मरेत्—स स्फुरन्, पद्मं धारयन्, पीतवस्त्रपरिधानः। सः मणिमयमण्डपे, मुक्ताराजिसुशोभिते, शमसंयमविभूषिते, विराजते। तत्र सूर्यतेजोमणिरञ्जिते रुचिररक्तमाणिक्यपीठे भगवान् उपविष्टः दृश्यते। एवं तस्मिन् स्थाने नवलक्षपर्यन्तं मन्त्रं जपेत्, दशमांशेन हविर्यजनं कुर्यात्। एवं देवानां नाथं पूजयन्, महतीं श्रियमवाप्नोति। ततः श्रीश्चाग्नेश्च प्रियतमा “उत्तिष्ठ” इत्युक्तिः अन्त्यं कर्तव्या। हरिः श्रीकार इति प्रसिद्धः, सर्वकामदः देवता इति कथ्यते। शिरसि, नेत्रयोः, कण्ठे, हृदि, नाभ्यां च, शिखा द्वैतनाशिनी, कवचं च शत्रुनाशनं स्थाप्यते। ततः पुरुषसूक्तमन्त्रैः न्यासं कुर्यात्। उभयोर् बाह्वोः “राजन्य” इत्येतं मन्त्रं स्थापयेत्। उभयोर् पादयोः “पद्भ्यां शूद्रो अजायत” इति मन्त्रं स्थापयेत्। एवं न्यासविधिं कृत्वा, पूर्वोक्ते मणिमण्डपे ध्यानं कुर्यात्। तत्र पूर्ववर्णितं श्रीकरं, लोकमोहकं देवतास्वरूपं चिन्तयेत्। रक्तपद्मैः, समिध्भिः, बिल्वक्षीरवृक्षसंबन्धिभिः द्रव्यैः च पूजां कुर्यात्। अश्वत्थ, उदुम्बर, प्लक्ष, वट—एते क्षीरवृक्षाः स्मृताः। भगवान् दिशां पालकैः, आयुधैः, कवचैः च सहितः दृश्यते। “तार” इति अक्षरं हृदि, भगवान् कण्ठे, “वराह” तु उपरि स्थितम्। “राज्यम् ददातु मे, शुद्धप्रिय” इति प्रार्थना कर्तव्या। अनुष्टुप् छन्दः, आदिवराहः देवता इति घोषितम्। शिखा तेजस्विनां नाथाय, कवचं विश्वरूपिणे समर्प्यते। अथवा षड्गिरयः, सप्तशरा, वसवः अक्षराणि इति विकल्पः। ततः आद्यं वराहं, बहुसूर्यसमप्रभं, ध्यानं कुर्यात्। इच्छितानि वस्तूनि, गदा, शङ्ख, चक्र, शूल, खड्ग, कवच—एतानि चिन्तयेत्। एवं ध्यानं कृत्वा, लक्षजपं कुर्यात्, दशमांशं पद्मैः हविर्दद्यात्। मूलस्थाने रूपं चिन्तयित्वा, तत्रैव भगवानं पूजयेत्। आवाहिताय देवताय धनं, धान्यं, भूमिं, श्रियं च समर्पयेत्। शुद्धशिलां स्थाप्य, स्पृशन्, दशसहस्रजपं कुर्यात्। सः भूतप्रेतचौरकृतदोषान् निवारयति। मूलमन्त्रेण अभिमन्त्र्य, तं त्रिधा पुनः विभागयेत्। गोक्षीरे सम्यक् मिश्रयित्वा, शुद्धतण्डुलान् योजयेत्। हविर्निर्माय, विधिपूर्वकं वह्नौ समर्पयेत्। दीक्षिते वह्नौ शताष्टकृत्वः आहुतिं दद्यात्। क्षेत्रे वैरं, शत्रुचौरकृतदोषं च नाशयति। यथापूर्वं हविः गृहित्वा, तद्वद् एव समाचरेत्। एवं सप्तदिनानि हविर्दद्यात्, क्षेत्रसिद्धये। इच्छितं भूमिपतित्वं लभते, अत्र न संशयः। धृतचित्तः, पृथिव्याः वर्णमण्डले सुवर्णाभं रूपं ध्यानं कुर्यात्। आपमण्डले हिमवर्णं वराहं ध्यानं कुर्यात्। वश्यार्थं तु अग्निवर्णं रूपं अग्निमण्डले सर्वदा ध्यानं कुर्यात्।