एवं पञ्चावरणैः समुपेतः साधकः अविनाशिनं विष्णुं सम्यगुपासितुम् अर्हति। भूम्यादिलाभाय भूमिं स्मरेत्, धान्यस्वर्णप्राप्तये च भूमेः स्मरणम् आचरति। तत्र भारत्याः चिन्तनं विधेयम्—या वीणापुस्तकधराः शुभ्रवस्त्रधारिणी, क्षीरसागरफेनसमूहसदृशी च शोभते। वेदवेदार्थतत्त्वज्ञानेन सः सर्वेषां पण्डितानां श्रेष्ठः भवति। मन्त्रेणास्त्रं समाहूय, शत्रून् हत्वा तदनन्तरं तदपि संहरति। एकशतमष्टवारं जपित्वा, वामहस्तेन अभिषिक्तः स्यात्। तदनन्तरं गरुडमन्त्रेण संयोज्य, पञ्चाक्षरमन्त्रं जपेत्। अशोकदर्भपाटे दुःखनिवारणसमये गरुडस्य रूपं चित्रयित्वा, सप्तदलानि पुष्पाणि त्रिसन्ध्यायाम् अर्पयेत्। गाणपत्यमन्त्रेण संयुक्तं लक्षजपं क्षीरव्रतपालनेन साधयेत्। वाचः बीजाक्षरेण संयोज्य षण्मासान् प्रयुञ्जीत। गुञ्चीमूलस्य अर्धाङ्गुलमात्राणि तुकानि समर्पयेत्। शनिवासरे सम्यक् श्वेतपद्मवृक्षं हस्तेन स्पृष्ट्वा, प्रतिदिनं पञ्चविंशतिवारं जपित्वा प्रातःकाले जलं पिबेत्। नियमेन कुम्भं स्थापयित्वा, शुद्धजलपूरणं कुर्यात्। चन्द्रसूर्यग्रहणे उपोष्य, अष्टसहस्रवारं जपेत्। तदा बुद्धिः कवित्वं वाक्प्रभुत्वं च लभ्यते—अत्र न संशयः। नारायणमन्त्रः सर्वेषां मन्त्राणां श्रेष्ठतमः उच्यते। ‘नारायण’शब्दान्ते ‘विद्महे’ इत्युक्त्वा, विष्णुः प्रचोवर्णानां स्वरूपः प्रेरयतु। ‘तार’बीजं हृदि वासुदेवस्य परं रूपं इति निगद्यते। स्त्रीशूद्राणां ‘वितार’ नाम, द्विजानां तु ‘तार’ एव सत्यं। वासुदेवः देवता, बीजं मन्त्रः, शक्तिः ध्रुवा, हृदयं च स्थानम्। शीर्षे, ललाटे, नेत्रयोः, मुखे, कण्ठे, बाह्वोः, पुनः हृदि—एवं मन्त्राक्षराणि स्थापयेत्, यः सृष्टिकल्पनां कथयन्ति। पादादारभ्य शीर्षपर्यन्तं स्थापयित्वा, तद्विपरीतं संहारकल्पना ज्ञायते। बीजं, प्राणः, मनः, हृदयकमलं, सूर्यमण्डलम्—एतत् क्रमशः। ततः संकर्षणः, प्रद्युम्नः, अनिरुद्धः च, अनुक्रमेण स्मरणीयाः। मूलाक्षरात् हृदयं पर्यन्तं, परमं, अन्ते अन्तर्हृदयमात्मनः। अत्रापि पूर्वोक्तं ध्यानं यथावत्, लक्षजपं च मनसि विधेयम्। पूर्वोक्ते आसने, कर्ता मूलरूपं सम्यगालोचयेत्। प्रथमं अङ्गोपचाराः, ततः वासुदेवं चान्यांश्च क्रमशः पूजयेत्। तृतीयावरणे द्वादशरूपाणि पूजार्थं विनिर्दिष्टानि। एवं पञ्चावरणपूजनपूर्वकं अविनाशिनं विष्णुं सम्यक् सम्पूज्य, चतुर्विधं विष्णोः स्वरूपं ‘पुरुषोत्तम’नाम्ना विज्ञायते—श्रीकरः, हृषीकेशः, कृष्णः, चतुर्थः चात्र निर्दिष्टः। मन्त्रः अग्न्यन्ते, अग्निप्रियः, वह्निशशिसदृशवर्णः, कवचायुधार्थः च। अत्र पुरुषोत्तमस्य नाम, बीजं, शक्तिः च स्मरणीयम्। अङ्गन्यासं कृत्वा, पुरुषोत्तमं सम्यग् ध्यानं कुर्यात्।