एतेषां प्राप्त्या पुरुषाः शीघ्रं स्वाभिलषितं फलम् आप्नुवन्ति। एतद् ज्ञात्वा ब्रह्मादयः अपि जगत् सृजनाय समर्थाः भवन्ति। अस्य मन्त्रस्य अष्टाक्षराणि सन्ति, तस्य विनियोगे नारायणः ऋषिः। बीजं 'ॐ' इति, शक्तिः 'यम्' इति, तस्य प्रयोगः सर्वार्थसिद्धये निर्दिष्टः। वीराणां किरीटं विधीयते, दिव्यानां कवचं चिन्त्यते। पुनः षडङ्गमन्त्रात् षडक्षराणि सम्पाद्य कार्यं कुर्यात्। ततो सुदर्शनमन्त्रेण दिशाबन्धनं स्थापयेत्। अस्त्रस्य मन्त्रः 'अस्त्राय फट्' इति द्वादशाक्षरः उच्यते। मूलाक्षराणि स्वशरीरे अधरहृदयमुखेषु स्थापयेत्। भक्ताः कण्ठनाभिहृदस्तनपार्श्वपीठेषु स्थापयन्ति। हस्तपादयोः संधिषु अङ्गुलिषु च वेदपाठेन अक्षराणि स्थापयेत्। शिरः नेत्रे हृदय उदर ऊरू जंघे च पादयोः अक्षराणि स्थापयेत्। वेदविहितमन्त्राक्षराणि हृदय ऊरू पादेषु स्थापयेत्। शेषस्थापनानि 'कीर्तिकोष्ठक' इति कर्मविशारदैः कथ्यन्ते। अपरे 'नमः' अन्तेन स्थापयेत् इति वदन्ति। अष्टाक्षरमन्त्रः पूर्वर्षिभिः अष्टप्रकृतिसारः इति कथितः। महत्त्वं प्रकृतिः—एवं अष्ट प्रकृतयः मन्यन्ते। श्रेष्ठसाधकः एकस्थाने सम्पूर्णशरीरं व्यापयेत्। विद्वान् प्रत्येकं नाम स्थानानुसारं स्थापयेत्। द्वादशरूपाणि सन्ति, द्वादशादित्यैः सम्बद्धानि। अयं मनुः अष्टप्रकृतिसंयुक्तः अष्टधातुकः उच्यते। ललाट उदर हृदय कण्ठ दक्षिणपार्श्व स्कन्धयोः च, पुजारी क्रमशः द्वादशरूपाणि स्थापयेत्, कूबरे अपि। मित्रमन्त्रेण माधवम् स्थापयेत्, वरुणमन्त्रेण गोविन्दम्। ततः विवस्वन्मन्त्रेण त्रिविक्रमम् यथायोग्यं स्थापयेत्। पश्चात् हृषीकेशं पार्जन्यमन्त्रसहितम् स्थापयेत्। तदनन्तरं द्वादशाक्षरमन्त्रं शिरसि स्थापयेत्। ध्रुवं, किरीटं, भुजबन्धं, हारं, अन्ते मकरचिह्नम्। पीतवस्त्रान्ते श्रीवत्सचिह्नं, वक्षःप्रदेशे च। तत्र 'सहस्रसूर्यप्रभायुक्तः' इति मन्त्रं पठेत्। एवं न्यासकर्म कृत्वा सर्वव्यापिनं नारायणं ध्यानं कुर्यात्। सः पृथिवीं श्रीं च हस्ताभ्यां धारयन्, उभयपार्श्वाभ्यां अलङ्कृतः। हार, भुजबन्ध, कङ्कण, पीतवस्त्रैः सुसज्जितं स्मरेत्। प्रारम्भे लक्षजपेन आत्मा शुद्धः भवति। त्रिलक्षजपेन स्वर्गलोकम् आप्नोति। पञ्चलक्षजपेन शुद्धज्ञानम् उत्पद्यते। सप्तलक्षजपेन याजकः विष्णुतुल्यत्वम् आप्नोति। एवं जपं कृत्वा तदनन्तरं विद्वान् पद्मैः दशभागान् समर्पयेत्। मण्डूकाद्यन्तं तत्त्वपर्यन्तं आसने विधिना पूजयेत्। विनयेन, सत्यम्, भगवत्कृपया च, नवमं कर्म मन्यते।