यदा मन्त्रः सिद्ध्यति, तदा साधकः स्वाभिलषितं कार्यं साधयेत्। विघ्नोपशमाय पिप्पलदण्डैः होमं कुर्यात्। शीघ्रमेव द्विसहस्रवस्त्राणि च पृथिवीं च स प्राप्नोति। "देहि मे वसनं, हे शुक्र!" इति मन्त्रः, द्वयोः 'ठ' इति अन्तः, 'ध्रुव' इति आरम्भः। तत्र दैत्यः आवाह्यः, बीजं देवता, 'ध्रुवा' शक्तिः, 'वसुप्रिया' धनप्रियता च। श्वेतवस्त्रधारी, स्नेहाभिषिक्तः, भूषणैः शोभितः, हस्तेन धनं ददाति। मन्त्रं दशसहस्रवारं जपेत्, तस्य दशमांशं घृतेन होमयेत्। शुक्लगन्धपुष्पैः भृगुवासरे सम्यगर्घ्यं दद्यात्। एते मन्त्राः सदा गुह्याः, न सर्वेभ्यः प्रदेयाः। भक्तशिष्ये वा स्वपुत्रे वा एव दातव्याः। एतान् लब्ध्वा नराः शीघ्रं स्वाभिलषितं फलं प्राप्नुवन्ति। ब्रह्मादयः अपि एतद्विज्ञाय सृष्ट्यर्थं समर्थाः स्युः। अस्य मन्त्रस्य अष्टाक्षराणि, नारायणः ऋषिः। बीजं 'ॐ', शक्तिः 'यम्', विनियोगः सर्वार्थसिद्धये। वीराणां शिखा विधेयाः, दिव्यानां कवचं स्मृतम्। पुनः षडङ्गमन्त्रसम्भूतैः षडक्षरैः कार्यं कुर्यात्। ततोऽनन्तरं सुदर्शनमन्त्रेण दिग्बन्धनं स्थापयेत्। अस्त्रस्य मन्त्रः 'अस्त्रायफट्' इति द्वादशाक्षरः। बीजानि स्वदेहे मूलहृदयंुखेषु न्यस्येत्। भक्तः कण्ठनाभिहृद्बुजयोः पार्श्वपृष्ठेषु च न्यासं कुर्यात्। भुजाङ्गुलिषु वेदपाठेन न्यासः कार्यः। शीर्षणि, नेत्रयोः, हृदि, उदरे, ऊरुषु, जङ्घयोः, पादयोः च न्यासः। मन्त्रोक्ताक्षराणि हृदये, ऊरुषु, पादयोः च स्थापितव्यानि। अवशिष्टन्यासं 'कीर्तिकवच' इति कर्मविशारदैः कथितम्। अन्यथा 'नमः' इति प्रत्ययेण न्यासः कर्तव्यः। अष्टाक्षरमन्त्रः प्राचीनर्षिभिः अष्टप्रकृतिसारः इति निर्दिष्टः। 'महिमा' च 'प्रकृतिः' इति अष्ट प्रकृतयः परिगण्यन्ते। उत्तमः साधकः एकन्यासेन सर्वशरीरं व्यापयेत्। विद्वान् प्रत्येकं नाम न्यस्य तद्वत्स्थाने स्थापयेत्। द्वादशरूपाणि तु द्वादशादित्यैः संबद्धानि। अयं मनुः अष्टप्रकृतिस्वरूपः, अष्टैः अङ्गैः युक्तः। ललाटे, उदरे, हृदि, कण्ठे, दक्षिणे पार्श्वे, स्कन्धयोः च न्यासः। ऋत्विक् क्रमशः द्वादशरूपाणि कुब्जे अपि स्थापयेत्। मित्रमन्त्रेण माधवः, वरुणमन्त्रेण गोविन्दः। ततो विवस्वन्मन्त्रेण त्रिविक्रमः स्थाप्यः। ततः पर्जन्यमन्त्रेण हृषीकेशः। पश्चात् द्वादशाक्षरमन्त्रः शीर्षे न्यस्यः। ध्रुवा, किरीटम्, केयूरम्, हारः, अन्ते मकरलक्षणं। पीताम्बरान्ते श्रीवत्सचिह्नं, वक्षःस्थले च। अन्ते 'सहस्रसूर्यप्रभायुक्तः' इति मन्त्रं जपेत्। एवं मन्त्रसिद्ध्यनुष्ठानेन साधकः सर्वाभिलषितं फलं प्राप्नोति, सर्वत्र विजयमवाप्नोति च।