एकदा भक्तजनः, इच्छया पुत्रधनयशांसि प्रार्थयन्, मेषवाहनं रुद्रात्मानं समुपस्मरन्, "हे भगवन्, पुत्रान्, धनं, यशश्च मे प्रयच्छ" इति विनयपूर्वकं याचते स्म। तत्रैव शास्त्रं निर्दिशति—यथाशक्ति दानं दातव्यं, तेन विप्राणां पुण्याशिषः लभ्यन्ते। आचार्याय दक्षिणां दत्त्वा, यथार्पितं तदनन्तरं स्वयमपि भुञ्जीत। सुवर्णतिलैः संयोज्य, शतपञ्चाशद् विप्रान् तर्पयेदिति विधिः। पुत्रलाभसौभाग्यार्थं मण्डलस्थं घटं सम्यगर्चयेत्। ऋणनिवृत्त्यर्थं धनार्थं च व्रतमाचरेत्। तत्राङ्गारकस्य कार्यसिद्ध्यर्थं गायत्रीं प्रवक्ष्यामि—इत्युक्त्वा, मन्त्रस्यान्ते "धीमहि" शब्देन, शक्तिधरस्य स्मरणं कुर्यात्। एषा भूमस्य गायत्री, या सर्वाभिलषितसिद्धिदा जपकस्य। मन्त्रस्यान्ते 'फ', 'कर्ण' 'इन्दु' च योजनीया, बुधस्य अन्ते 'ह' इति। पङ्क्तिर्नाम छन्दः, बुधदेवताऽसौ सर्वकामदः पुरुषाणाम्। सदा भक्त्या पीताम्बरधरं बुधं नमामि। एवं ध्यानं कृत्वा, सह संयतानि इन्द्रियाणि, सहस्रवारं मन्त्रं जपेत्। ततो बुद्धिं पूजयेत्, अङ्गैः, मातृभिः, दिशः, दिग्पालैः, शस्त्रैश्च समर्पणैः। प्रतिदिनं दशदिनपर्यन्तं मन्त्रं सहस्रवारं जपेत्। एवं बुधपूजनं सम्प्रकाशितम्, अधुना गुरुपूजनं शृणु। वसुवर्ण इति ऋषिः, स ब्रह्मरूपेण पूज्यः। शक्तिरस्य हृदयं, दीर्घाग्निचन्द्रयोः युगलेनाङ्गानि निर्मितानि। स पीतपुष्पैः भूषितः, अभ्यक्तः, वस्त्रयुक्तः, तेजस्वी पूज्यते। लक्षवारं जप्त्वा, दशांशं घृतं वा खाद्यं वा समर्पयेत्। मन्त्रसिद्धौ साधकः स्वाभिलषितं कार्यं साधयेत्। विघ्ननाशाय पिप्पलदण्डैः हविरार्पणं कुर्वीत। तत्क्षणं द्विसहस्रवस्त्राणि, भूमिं च लभते। "शुक्र, वस्त्रं मे देहि" इत्येष मन्त्रः, द्वि 'ठ' अन्तः, 'ध्रुव' आरम्भः। दैत्योऽत्र आवाह्यः, बीजं देवता, 'ध्रुव' शक्तिः, 'वसुप्रिया' धनप्रिया। श्वेतवस्त्रधारी, अभ्यक्तः, भूषितः, हस्तेन धनं ददाति। मन्त्रं दशसहस्रवारं जपेत्, दशांशं घृतेन जुहोति। शुक्रवासरे श्वेतसुगन्धिपुष्पैः समर्पणं कुर्वीत। एते मन्त्राः सदा गोपनीयाः, न कस्यचित् प्रकाशनीयाः। भक्तशिष्याय वा स्वपुत्राय च दातव्याः। एवं सम्प्राप्ताः पुरुषाः शीघ्रं कामान् प्राप्नुवन्ति। ब्रह्मादयः अपि एतद्विज्ञाय सृष्टिसमर्थाः स्युः। अस्य मन्त्रस्याष्टाक्षरं रूपं, नारायण ऋषिः। 'ॐ' बीजं, 'यं' शक्तिरूपं, सर्वार्थसाधने विनियोगः। वीराणां किरीटं, देवतानां कवचं निर्दिष्टम्। षडङ्गमन्त्रोत्थैः षडक्षरैः पुनः कार्यं साधयेत्। ततः सुदर्शनमन्त्रेण दिशां सीमाः स्थापयेत्। 'अस्त्रायफट्' इति द्वादशाक्षरं मन्त्रं शस्त्राय जपेत्। मूलाक्षराणि स्वदेहे अधः, हृदि, मुखे स्थापयेत्। भक्तः कण्ठे, नाभौ, हृदि, स्तनयोः, पार्श्वयोः, पृष्ठे च स्थापयेत्। एवं श्रद्धया, विधिपूर्वकं, मन्त्रपूजनस्य सम्पूर्णविधिः, शास्त्रेण निरूप्यते।