सर्वभूतहिते रतेन शुद्धात्मना भक्तेन स तु परमां गतिं प्राप्तवान्। स तेषां रक्षार्थं तुलसीपत्रयुतं जलं प्रोक्ष्य, तेषां दैत्यभावं सम्यक् आपोह्य, तान् देवानिव निर्मलान् चकार। तत्र देवश्रेष्ठाः कोटिसूर्यसमप्रभा अभवन्। ते ब्राह्मणं सम्यक् स्तुत्वा, दिव्यं लोकं ययुः। तां मुक्तिं प्राप्तान् दृष्ट्वा स ब्राह्मणः गम्भीरचिन्तां जगाम। स च धर्ममूलं महावाक्यं गाढार्थं वचनं जगाद—"राजन्, तवापि भागान्ते महाशुभं भविष्यति।" निःसंशयं ते विष्णोः परमं पदं यान्ति, ये गुरुपूजायां निष्ठां वहन्ति। तस्मिन् मनसि शमं प्राप्त्वा, स गुरुवचनं स्मृत्वा, यथावत् ब्राह्मणाय सर्वं पूर्वकृत्यं निवेदयामास। विष्णोः नामानि जपन्, स शीघ्रं वाराणसीं जगाम। तत्र ब्राह्मणपत्नीदत्तेन दानेन मुक्तः मित्रसहः विमुक्तिम् अवाप। स च स्नात्वा, मुनिश्रेष्ठ, स्वराज्ये अधिराजत्वं कृतवान्। वसिष्ठात् पुत्रान् प्राप्य, स नृपश्रेष्ठः मोक्षं प्राप्तवान्। यः पुरुषः गङ्गां स्तौति, शृणोति, स्मरति वा, आपिबति वा, स मुक्तिम् एव लभते। ब्रह्मविष्णुशिवादयः सुरेश्वराः अपि तां तीर्त्वुम् इच्छन्ति। मुक्तः पुरुषः ब्रह्मलोकं यान्ति—अत्र न संशयः। तस्मिन् क्षणे पापात् विमुक्तः, स ब्रह्मलोके पूज्यते। एवं श्रुत्वा, भ्रातः, यदि त्वं मयि प्रसादं करोति, तस्य उत्पत्तिं कथय। यद् श्रुत्वा पुण्यं लभ्यते, पापं च नश्यति, तत् वद। दक्षस्य दुहितरौ पत्न्यौ दितिः अदितिश्च आस्ताम्। तयोः पुत्राः, ब्राह्मण, परस्परं प्रतिद्वन्द्विनः, जयप्राप्तये यत्नवन्तश्च। दित्याः ज्येष्ठः हिरण्यकशिपुः महाबलः आसीत्। तस्य पुत्रः विरोचनः ब्राह्मणभक्तः आसीत्। स एव सेनापतिः दैत्यसेनायाः जातः, मुनिश्रेष्ठ। स सर्वां पृथिवीं जित्वा, स्वर्गजयाय मनः अकुरुत। तस्य प्रतिविभागे पञ्चशतं गजानाम् आसीत्; पदातीनां वर्णनं किम्? तस्य सेना सर्वोत्कृष्टा आसीत्। बाणः, बलेः शतपुत्रेषु ज्येष्ठः, वीर्ये बलं च पित्रा तुल्यः आसीत्। ध्वजपताकाभिः च स नभः विद्युत्पुञ्जमिव मेघसमूहं चकार। देवाः अपि वज्रधारिभिः सह, पूर्ववत् संग्रामाय समागताः। तत्र दुन्दुभीनां निनादः कालान्ते मेघगर्जितमिव अभवत्। देवासुरसेनयोः तीव्रतमः संग्रामः प्रवृत्तः। उभयसेनाभ्यां घोषः समुत्पन्नः, शब्दः आकाशं पूरयामास। रथनिस्वनैः, शरचापध्वनिभिः, शब्दः महान् आसीत्। धनुषां शब्देन, शस्त्राणां पतननिस्वनेन, जगत् शब्देन पूरितम् अभवत्। एतद् दृष्ट्वा, सर्वं जगत् प्रलयकालः इति अचिन्तयत्। रात्रिः मेघैः आवृता, चलद्विद्युत्प्रभाभिः प्रकाशमाना आसीत्। तत्र शीघ्रगामिनः देवाः, लोहबाणैः शत्रून् विदार्य, विजयं प्राप्नुवन्।