सर्वप्रथम, देवस्य वा प्रतिमायाः वा सौरमण्डलस्य वा पूजनं दृष्ट्वा, यदा रोगः निवृत्तः स्यात्, तदा स्नानं कृत्वा, नमस्कारं विधाय, आचार्यस्य समीपं श्रद्धया गच्छेत्। तत्र, पूजनविच्छेददोषः मम न स्यात् इति विनयेन तं याचेत्। तैः आशीर्वादं प्राप्त्वा, पूर्ववत् देवस्य पूजनं कुर्यात्। अशौचं द्विविधं कथितम्—जन्मजातम् च मृत्युतः जातम् च। तस्मिन्काले, देवस्य मानसिकं पूजनं कर्तव्यम्, मन्त्रं च मानसिकं जपेत्। तैः आशीर्वादं पुनः प्राप्त्वा, नित्यकर्माणि यथाविधि आचरितव्यानि। यदि दुष्टैः प्राणिभिः बाध्यते, तदा यथाशक्ति उपलब्धैः साधनैः पूजनं कुर्यात्। यदि सर्वथा पूजनसामग्री प्राप्तुं शक्यते, तदा तेन पूजनं सम्पूर्णं भवति; यदि साधनाभावः स्यात्, हे नारद, तत्र विघ्नं शृणु। अज्ञानजन्यं यत् तद्विघ्नः उच्यते। यो देवपूजनं लङ्घयति, स निःसन्देहं नरकं याति। देवाय समर्पणं कृत्वा, स्वजनैः सह तदन्नं भुञ्जीत्। कुटुम्बेन सह पुराणानि प्राचीनकथाः च श्रोतव्यानि। दुष्टचित्तस्य तादृशेन आचरणेन पूर्णफलं न जायते। ततः, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, केन पूजनं कृत्वा साधकः भोगं मोक्षं च प्राप्नोति इति पृच्छति। तत्र, मांससोमसारयुक्तं यत् स्मरणं तद् पुनः शशांकशेखरस्य एव। सर्वस्य अन्ते जपं कृत्वा, तद् मम वशे आनयेत्। अस्य मन्त्रस्य ऋषिः गणकः, छन्दः चन्दः, आरम्भः गायत्री। अस्य प्रयोजनं श्रीमद् महागणपतिसुखाय। साधकश्रेष्ठः बीजं गुह्यस्थले स्थापयेत्, शक्तिं चरणयोः। मन्त्रज्ञः षडङ्गानि स्वस्ववर्गे स्थापयेत्। 'ग' अक्षरं आरम्भे स्थापयेत्, पादे भूमिमण्डलं च। 'गु' आरम्भे स्वर्गमण्डलं कण्ठात् शिरःपर्यन्तं स्थापयेत्। मूलमन्त्रं जप्त्वा, वर्णान् उच्चारयेत्। 'क्ष' अक्षरं मूलस्थले स्थापयेत्, ततो व्यापकं रूपं निर्मायेत्। पंचबाणैः—अग्नि, इन्दु, चन्द्र, नेत्र, मार्गैः—क्रमेण, ललाटे, मुखे, कण्ठे, हृदि, नाभौ, जङ्घायाम्, जानुयोर् च स्थापयेत्। समाप्तौ 'तत्पुरुषाय विद्महे' इति वाक्यं वदेत्। ततः 'तन्नो दन्तिः प्रचोवर्णा दया' इति पुनः वदेत्। एवं न्यासविधिं कृत्वा, हृदयकमले एवं ध्यानं कुर्यात्। शक्तिसंयुक्तं, भूषणाङ्गं, दन्त, चक्राद्यायुधधारिणं च। मन्त्रं चतुर्लक्षवारं जपेन्, अष्टद्रव्यैः, दशांशं होमं कुर्यात्। इक्षु, भक्ष्य, कदली, लाज, तिलादि द्रव्याणि। आसनं, अधिष्ठानं, शक्तिं आरभ्य, परमतत्त्वपर्यन्तं पूजनं कुर्यात्। तस्य बहिः भूम्याः वेदीं निर्माय, गणाधिपतिं तत्र पूजयेन्। पुरतः तेजोवती, सत्याः, नवमी, विघ्ननाशिनी च। अस्य आसनमन्त्रेण उत्तमं आसनं समर्पयेत्। बहिर्मार्गे, पूर्वादिकं आरभ्य, चतुर्दिक् क्रमशः पूजयेन्। पश्चिमे रतिः रतिनाथः च, पूर्वे नाविकः। एवं शास्त्रविधिना पूजनं सम्पाद्य, साधकः परमं सुखं मोक्षं च प्राप्नोति।