ब्राह्मणश्रेष्ठ! एकदा एकः याजकः भगवतः पूजायाम् आसक्तः सन्देहवशात् आत्मनः अज्ञानमुद्दिश्य प्रोवाच—"नाहं जानामि आवाहनं, न च जानामि विसर्जनम्।" एवं प्रार्थ्य, स याजकः मूलमन्त्रस्य अन्ते स्थितां ऋचं पठेत्। यत् रहस्यं ब्रह्मणा सह देवैः अपि न ज्ञायते, न च सदाशिवेन, तद् याजकः स्वहृदयकमलमध्ये देवतां सर्वाङ्गैः सह स्थापयेत्। तत्र शङ्खं, चक्रं, शिलां, लिङ्गं, विघ्नान्, द्वौ सूर्यौ अपि स्थापनीयौ। अकालमृत्युनिवारणं, सर्वरोगविनाशनं च, विष्णुपादोदकस्य पावन्यया सर्वपापविनाशः सिध्यति। शिवस्य अवशिष्टं पत्रं, पुष्पं, फलम्, जलं च न ग्राह्यम्। पञ्चविधा पूजाऽयं नारदेन सम्यग् उच्यते। अधुना मम वचः शृणु, यानि विघ्नलक्षणानि सुसूक्ष्माणि, तानि सम्यग् अनुक्रमेण कथयामि। यः देवतापूजां, प्रतिमां, सूर्यबिम्बं वा पश्येत्, तस्य व्याधिः निवृत्तः सन्, स्नानं कृत्वा, प्रणम्य, गुरुम् उपगम्य, यथाविधि सम्पूज्य, तस्मात् ‘पूजाविच्छेददोषो मम न भवतु’ इति प्रार्थयेत्। तैः आशीर्वादं लब्ध्वा, पूर्ववत् देवतां सम्पूजयेत्। अशौचं द्विविधं स्मृतम्—जातशौचं च मृतशौचं च। तत्र मनसा देवतां सम्पूजयेत्, मन्त्रं च मनसा जपेत्। आशीर्वादं लब्ध्वा, नित्यकर्माणि कुर्यात्। यदि दुष्टैः प्राणिभिः पीड्यते, तर्हि यथासम्भवम् उपलब्धद्रव्यैः पूजां कुर्यात्। सर्वथा पूजोपकरणानि यदि सुलभानि स्युः, तर्हि तैः एव पूजामाचरेत्। यदि तानि न स्युः, तर्हि हे नारद, शृणु, यः विघ्नः अज्ञानजन्यः सः विघ्नः कथ्यते। यः देवतापूजां लङ्घयति, सः निश्चितं नरकं याति। देवतायै समर्प्य पश्चात् स्वसमूहेन सह भोजनं कुर्यात्। कुटुम्बेन सह पुराणश्रवणं कर्तव्यम्। दुष्टबुद्धीनां तु तस्मात् पूर्णं फलं न जायते। एतस्मिन्नेव समये, ब्राह्मणश्रेष्ठ! नारदः पृच्छति—"कस्य पूजया साधकः भोगमोक्षौ प्राप्नोति?" तत्रोच्यते—मांससोमरससमृद्धं स्मरणं पुनः चन्द्रशेखरस्यैव। सर्वस्य अन्ते जपं कृत्वा, तद् मम वशे स्थापयेत्। अस्य मन्त्रस्य दृष्टा गणकः, छन्दश्च छन्दः, आदिः गायत्री, प्रयोजनं महागणपतिप्रीतये। श्रेष्ठसाधकः बीजं गुह्यस्थाने स्थापयेत्, शक्तिं पादयोः। मन्त्रवित् षडङ्गानि तेषां तेषां वर्गे स्थापयेत्। 'ग' इति अक्षरं पादारम्भे, पृथ्वीलोकं च पादयोः स्थापयेत्। 'गु' इत्यादि स्वर्गलोकं कण्ठात् शिरसः पर्यन्तं स्थापयेत्। मूलमन्त्रं जप्त्वा, वर्णमालां उच्चारयेत्। 'क्ष' अक्षरं मूले स्थापयित्वा, सर्वव्यापिनं रूपं निर्मिमीत्। पञ्चबाणाः—अग्निः, इन्दुः, चन्द्रः, चक्षुः, मार्गश्च—क्रमेण ललाटे, वदने, कण्ठे, हृदि, नाभौ, ऊरुषु, जानुषु स्थापनीयाः। अन्ते 'तत्पुरुषाय विद्महे' इति वाक्यं वदेत्। पुनः 'तन्नो दन्तिः प्रचोवर्णा दया' इति ब्रूयात्। एवं स धर्मनिष्ठः साधकः, सम्यग् पूजारहस्यं, मन्त्रविधानं च, आचरेदिति।