मन्त्रः यदि भग्नः स्यात्, तं त्यक्तव्यं, यतः सः क्लेशदः फलप्रदः भवति। मन्त्रः वा विद्येति, सप्तदशाक्षरयुक्तः अपि स्यात्। यदि मध्ये छिद्रं दृश्यते, सः मन्त्रः मंदः अभिधीयते। मन्त्रस्य आदौ, मध्ये, शिरसि च चत्वारि छिद्राणि भवन्ति। पुनः, विंशत्यक्षरयुक्तः मन्त्रः, कामेन संयुक्तः, कथ्यते। सप्ताक्षरयुक्तः मन्त्रः बालमन्त्रः इति स्मृतः; अष्टाक्षरयुक्तः यौवनसम्पन्नः इति। त्रिंशदक्षरः मन्त्रः अस्ति, चतु:षष्ट्याक्षरः अपि, शताक्षरः अपि। नवाक्षरयुक्तः मन्त्रः, 'ट' इति अक्षरेण युक्तः, त्रिंशद्विधः कथ्यते। यस्य अन्ते किरीटं, कवचं, नेत्रं, छिद्रं च दृश्यते। आदौ, अन्ते, मध्ये च 'फट्' इति षड्वारं दृश्यते। एकाक्षरयुक्तः मन्त्रः 'कूट' इति निर्दिष्टः, अविभाज्यः इति स्मृतः। षडक्षरयुक्तो मन्त्रः, अथवा बीजरहितः, अथवा सप्ताधिकार्धाक्षरयुक्तः अपि। अर्धबीजयुतः मन्त्रः, त्रयः च, विंशत्यक्षरः भवति। यस्य मन्त्रस्य दन्त्याक्षराणि भवन्ति, सः मन्त्रः मोहितः इति ज्ञेयः। एवं मन्त्रः तृषितः, मन्त्रसिद्ध्यभावयुक्तः इति बोध्यः। त्रयस्त्रिंशदक्षरयुक्तः मन्त्रः गर्वितः इति कथ्यते। एकोनत्रिंशदक्षरयुक्तः मन्त्रः अङ्गहीनः इति निर्दिष्टः। एवं मन्त्रः अतिक्रूरः, सर्वकर्मसु निषिद्धः। सः मन्त्रः लज्जितः इति ज्ञेयः, न च कस्यचित् कर्मणि योग्यः। षट्पञ्चाशदक्षरारम्भात् नवानन्दाक्षरपर्यन्तम्— एवं मन्त्राः कथ्यन्ते। त्रयोदशाक्षरयुक्ताः मन्त्राः, नियताक्षरयुक्ताः पुनः अपि। शतं, शतपञ्चाशत्, अथवा द्विशताक्षरयुक्ताः मन्त्राः। नियताक्षरयुक्ताः, स्नेहरहिताः मन्त्राः एवम् उक्ताः। ये अतिक्रान्तपरिमाणाः मन्त्राः, ते मन्दाः इति घोषितः। अतः परं ये स्तोत्ररूपिणः मन्त्राः, ते एवमुपगण्यन्ते। ये मन्त्राः दोषगुणज्ञानं विना जप्यन्ते— तेषां भग्नादिदोषयुक्तानां मन्त्राणां शोधनविधिं अहं वदामि। अपि च, यः कश्चन मन्त्रः, सर्वसिद्धिदः स्यात्। एवमासनं सिद्ध्यति योनिमुद्राबन्धप्रयोगेन। पूर्वं रहस्यं कथयिष्यामि, हे नारद। यो गुरुविश्वाससम्पन्नः, श्रीयुक्तः, दीक्षितः च— मन्त्रतन्त्रार्थतत्त्ववित्, निग्रहानुग्रहकुशलः। तत्वग्रहणनिपुणः, विनीतः, सुसंवेष्टितवेषधारी। नित्यं नियताचाररतः, सः आचार्यः इति कथ्यते। शमादिसाधनसम्पन्नः, श्रद्धालुः, स्थिरचित्तः। व्रताचारनिष्ठः, कृतज्ञः, पापकृत्यभीतः। शिष्यः अपि एवं स्वभावयुक्तः स्यात्; अन्यथा, सः आचार्यस्य दुःखदः भवति। पञ्च सूत्राणि स्थापयेत्—पूर्वदक्षिणपश्चिमोत्तराधः दिशः। तत्र, प्रथमं प्रथमे स्थापयेत्; द्वितीयं द्वितीये स्थापयेत्। प्रत्येकाग्निकुण्डे, पञ्चमं वर्णं यथाक्रमं स्थापयेत्।