सा धर्मपत्नी पतिस्नेहेन परमबन्धुमात्मनः परमजीवनमिति मनसि स्थितवती। सा दुःखिता, बन्धुविहीना, अपत्यरहिता बालिका, जनाधिपतेः शरणं याचमाना, "रक्ष मां," इति प्रार्थयामास। "भाग्यशालिनः कन्याऽहमस्मि—मम पतिं दत्त्वा मां त्रातुमर्हसि," इति पुनः साभ्यर्थयत्। बुद्धिमन्तः एवं वदन्ति—जीवनदानमेव मम प्रार्थनीयं वरं। तथापि, तया एवं विनीतया, स दानवः द्विजर्षिं बलात् जग्धवान्, यथा व्याघ्रः कृष्णमृगशावकं गृहीत्वा भक्षयति। तदा सा धर्मपत्नी कोपाविष्टा, पूर्वशापेन पीडितं तं राजानं पुनः शशाप। "स्त्रीयोगात् त्वमपि नूनं मृत्युमवाप्स्यसि," इति तमुक्त्वा, "मम पतिं जग्ध्वा त्वमपि राक्षसभावमवाप्नुहि," इत्युक्त्वा शापं दत्तवती। ततः प्रमन्युर्नाम द्विजः कोपेन स्फुलिङ्गवृष्टिं मुमोच। "एकस्यैव अपराधस्यैक एव मया शापः युक्तः," इति स उवाच। "अद्य त्वं पुत्रसहितः शीघ्रं प्रेत्यात्मनां मध्ये जन्म लभस्व," इत्युक्त्वा तं शशाप। सा तु भूयोऽपि शोकाकुला, भीषणया वाचा, बालैः परिवृता, भूयो भूयो विललाप। ततः ते सर्वे नरमदातटवने, राक्षसैः सेव्यमाने, प्रस्थिताः। तत्र कश्चन दुःखपीडितः, लोकविरुद्धकर्मा, निवसति स्म। वटतरोरधः कोपसमन्वितः ब्रह्मराक्षसः तिष्ठन् वाक्यमुवाच—"कस्मात्पापात् ममैतादृशाः सन्तानाः जाताः? सत्यमाख्याहि।" तस्य सर्वमाख्यात्य, स ब्रह्मराक्षसः पुनरुवाच—"मित्रस्नेहान्मम त्वं सर्वं वक्तुमर्हसि।" पापकर्मा दशसहस्रयुगपर्यन्तं क्लेशं प्राप्नोति, अतः पण्डितः स्वमित्रं न कदापि विभ्रंशयेत्। तदा नारदः धर्मयुक्तं वाक्यमनन्द्य प्रोवाच—"अहं सोमदत्तः धर्मनिष्ठोऽस्मि। गुरौ प्रमादात् ममेदृशं दुष्प्राप्तिः जाताऽस्ति। किन्तु शतानि सहस्राणि च ब्राह्मणान् मया जग्धानि। यो लोके निरन्तरं भयहेतुर्भवति, मांसभक्षणे रतः, तेन मया सर्वमिदं अनुभूतं—अतः महाभाग, न कर्तव्यमिदृशं कर्म।" "एवमेव सर्वं मे वद, सरवे, महोत्सुकः अस्मि।" तदा सः प्राह—"आगतः अस्मि, सर्वं वक्ष्यामि, श्रृणु सरवे।" शास्त्रप्रवक्ता, धर्मोपदेशकः, नीतिशिक्षकः, व्रतानुशासकः, भयत्राता, अन्नदाता, दीक्षाकर्ता, संस्कारकर्ता, मित्रश्रेष्ठ, एते सर्वे गुरुशब्देन कीर्तिताः, पूज्याः, वन्दनीयाश्च। एते सर्वे तुल्या एव, सरवे, इदं सम्यग्वद। गुरोः माहात्म्यकथनं, तच्छ्रवणं, अनुमोदनं च—एते सर्वे नित्यं समपूज्याः, नात्र संशयः। ये वेदाध्यापकाः, मन्त्रव्याख्यायकाः, धर्मयुक्तपुराणपाठकः, देवपूजार्हकर्मकर्तारः, देवपूजार्फलविदः, पुराणानि सर्ववेदार्थसारभूतानि, राजन्। यः संसारसागरस्य पारं गन्तुम् इच्छति—सर्वे एते धर्ममार्गे प्रतिष्ठिता इति।