सः कटिसूत्रेण यज्ञोपवीतेन कङ्कणैः किंकिणीभिः च शोभितः आसीत्। सः तं ददर्श, यं सिद्धगणाः हस्तैः दिवानिशं सेवमानाः आसन्। तस्मै वासुदेवाय, सर्वलोकानां एकसाक्षिणे नमः। हरये, यः वासुक्यां शयितः, श्वेतद्वीपे स्थितः, नमः। नरसिंहाय, ध्रुवपूजिताय, सांख्ययोगेश्वराय नमः। नाभये, जगत्प्रतिष्ठाय, सृष्टिकर्त्रे, संहारकाय नमः। कृष्णाय, वेदकर्ता, बुद्धकल्किरूपधारिणे नमः। नरणारायणाय, शिशिविष्टाय, विष्णवे नमः। ऋभवे सुव्रताय, सुधाम्ने, अजिताय नमः। यज्ञाय, यज्ञभोक्त्रे, महाबलाय, मार्गान्वेषकाय नमः। पूज्याय, साक्षिणे, अजाय, बहुशीर्षपादबाहवे नमः। अष्टप्रकृतिपतये, ब्रह्मणे, अनन्तवीर्याय नमः। कमललोचनाय, क्षेत्रज्ञाय, तेजस्विने नमः। सत्यम्, सत्यनिष्ठाय, वैकुण्ठाय, अच्युताय नमः। स्नेहरूपतेजसे, विष्णवे, अनन्ताय, कपिलाय नमः। एकश्रृङ्गाय, शुचिश्रवसे, शास्त्रप्रवर्तकाय नमः। भूमिव्याप्तरूपाय, दैत्यहन्त्रे, निर्गुणाय नमः। त्वं नमः, माम् रक्ष, शरणागतवत्सल प्रभो। ततः आराणेयः, नम्रजनानां महाकृपावान्, इदं उवाच— "ज्ञानं भक्तिं च प्राप्नुहि; त्वं धीरः, मम रूपधारी। अहं स्वयं, अवतारार्थं, विश्वात्मना स्थितः। यथा वायुः लोकान् व्याप्नोति, सूर्यः शब्दं पूरयति, तथा। मयि, सर्वशरण्ये, भक्तिः लोके दुर्लभा।" नरनारायण ऋषी, युगान्तपर्यन्तं तपस्यां स्थितौ। तेन भागवतशास्त्रं रचितम्; तत् पठित्वा भूमौ चर। "मम प्रियः, यः तव वियोगेन दुःखितः, तं सान्त्वय।" ततः सः यथागतं पितुः समीपं प्रत्यागतः। पुत्रं पुनः प्राप्त्वा, तस्य हृदयम् प्रमोदितम्, सः तपः त्यक्तवान्। आराणेयपुत्रसंयुक्तः, स्वाश्रमं प्रत्यागतः। तेन दिव्यं संहितां रचितवान्, विविधकथायुताम्। तां संहितां सः स्वपुत्राय शुकाय, त्यागनिष्ठाय, उपादिशत्। शुकः तां संहितां सम्पूर्णं अधीतवान्, या विष्णुभक्तानां नित्यप्रियाः। यः तां पठति, शृणोति च, तस्य हरौ भक्तिः वर्धते। हे विप्रे, कृष्णकथामृतं यद् त्वया पायितम्— ततः किं अहं सानन्दनादिभिः पृष्टवान्? सिद्धगणाः, लोकोत्थानलोलुपाः, अनन्तलोकेषु विचरन्ति। तेषां संगतौ, के शुभाः, विश्वशुद्धिकथाः सन्ति? यद् नारदः पृष्टवान्, तत् सर्वं कथयिष्यामि। नारदः, श्रेष्ठो भार्गवः, पुनः तान् ऋषीन् पप्रच्छ। सः एव अत्र सर्वाभिलषितार्थैः सर्वैः पूज्यः।