सः स्वपितृसमेतः त्रिलोकान् घोषयन् महत् शब्दं कृतवान्। ततः धर्मात्मा सः "भोः" इति शब्देन प्रतिव्याजहार। सः सर्वं जगत् स्थावरजङ्गमं घोषयन् प्रतिनिवर्तितवान्। पर्वतस्य शिलासु विवरेषु च सः शुकं संबोधितवान्। गुणान् यथा सत्त्वादीन् परित्यज्य सः परमं पदं प्राप्तवान्। एवं, हे नारद, भगवता रुद्रेण च व्यासः प्रार्थितः। पश्य, हे ब्राह्मण, आत्मनि एव ब्रह्मभूतं तं यं न आगच्छति। ब्रह्मपदं प्राप्त्वा शुकः संसारं परित्यज्य गृहेष्वाश्रमं विहाय लोकान् भ्रमितवान्। सः बदरिकाश्रमं गतवान् नरनारायणयोः दर्शनार्थम्। तत्र सः तपस्यायाम् स्थित्वा शुकं सततं स्मरन् आसीत्। ततः, प्रिय, सः श्वेतद्वीपं गतवान् यत्र त्वं पूर्वं गतवान्। तत्र जनार्दनं वेदवेद्यं देवदेवं दृष्टवान्। त्वया, योगिश्रेष्ठ, अहं सर्वदेवानां गुह्यस्थानं स्थितं दृष्टः। त्वं मुक्तिपथम् अनुसरन् इच्छया लोकान् पश्यसि। सः ब्राह्मणः वैकुण्ठं जगद्वन्दितं गतवान्। हे नारद, तत्र यस्य तेजसा सर्वे लोकाः दीप्तिमन्तः सन्ति। तत्र सरांसि पद्मैः आच्छादितानि दिव्यस्त्रीविलासैः पूर्णानि च। द्वारस्य समीपे चतुर्भुजैः भूषणैः अलङ्कृतैः द्वारपालैः आसीत्। अन्तः प्रविश्य तत्र चतुर्भुजं देवदेवं दृष्टवान्। सः शङ्खचक्रगदापद्मधारिभिः रूपैः पूजितः आसीत्। सः मेखलायज्ञोपवीतकङ्कणकवचैः भूषितः आसीत्। सिद्धैः हस्तैः दिवानिशं सेवितं तं दृष्टवान्। वासुदेवाय, जगताम् एकसाक्षिणे, नमः। हरये, वासुक्याश्रये, श्वेतद्वीपस्थाय, नमः। नृसिंहाय, ध्रुवपूजिताय, सांख्ययोगनाथाय, नमः। नाभये, जगत्प्रतिष्ठाय, सृष्टिसंहर्त्रे, नमः। कृष्णाय, वेदकर्त्रे, बुद्धकल्क्यभूताय, नमः। नरनारायणाय, शिशिविष्टाय, विष्णवे, नमः। ऋभवे, सुव्रताय, सुधाम्ने, अजिताय, नमः। यज्ञाय, यज्ञभोक्त्रे, महाबलाय, मार्गान्वेषकाय, नमः। पूज्याय, साक्षिणे, अजाय, बहुशीर्षपादबाहवे, नमः। अष्टप्रकृतिपतये, ब्रह्मणे, अनन्तशक्तये, नमः। पद्माक्षाय, क्षेत्रज्ञाय, दीप्तिमन्ते, नमः। सत्यम्, सत्यनिष्ठाय, वैकुण्ठाय, अच्युताय, नमः। घृतप्रभाय, विष्णवे, अनन्ताय, कपिलाय, नमः। एकशृङ्गाय, शुचिश्रवसे, शास्त्रसम्भवाय, नमः। भूमिव्याप्तरूपाय, दैत्यहन्त्रे, निर्गुणाय, नमः। नमस्ते, रक्ष मां, शरणागतवत्सल प्रभो। आरणेयः शरणागतानां महाकृपया इदं उवाच— "ज्ञानं भक्तिं च प्राप्नुहि; त्वं मे रूपं धारयन् बुद्धिमान् असि।