एकस्मिन स्थले बीजम् उत्पन्नम्, ततः अन्यत्र गच्छति। यत्र निवृत्तिः लभ्यते, तत्र आम्रपुष्पस्य पतनवत् क्षयः दृश्यते। यत्नं कुर्वन् अपि, अण्डं न जायते। दीर्घायुषा पुत्रः जातः—कथम मृतपितृवत् स्यात्? दशमासान् धृत्वा, जातः कुलस्य कलङ्कः भवति। शुद्धाः, तैः शुभचिह्नैः प्राप्तैः अपि, न जायन्ते। दृश्यकारणं विना, गर्भः योनिं प्रविशति। यः पुरुषः दुःखं सुखं च त्यजति—धनं दुःखेन त्यज्यते, धार्यमाणं च न सुखं ददाति। विशिष्टाः पुरुषाः, एकं वित्तस्थितिं अन्यम् अनुविन्दन्ति। सर्वे सञ्चयाः ह्रासे समाप्ताः, सर्वे उच्चस्थानानि पतने अन्ते। तृष्णायाः अन्तः न अस्ति, तृप्तिः परमं सुखम्। क्षणमात्रं तं प्राप्तः अपि, तत्र स्थिरः न भवति। ये बुद्ध्या सत्त्वस्वभावं चिन्तयन्ति, तमः अतीत्य गच्छन्ति। केवलं एकं वस्तु सञ्चिन्वन्ति, कामैः अतृप्ताः। ततः, दुःखात् विमोचनाय उपायः चिन्तनीयः। शब्दे, स्पर्शे, रसः, रूपे, गन्धे च, परमं अनुभवः लभ्यते। ये वाणीप्रयोगे जीविताः, तेषां दुःखं रोगः वा न भवति। स्नेहं उपसंहरन्, स्तुतौ अन्येषु च, आत्मनि लीनः, उदासीनः, कामरहितः। सुखदुःखयोः विपर्ययः यदा उद्भवति, तदा स्वभावानुसारं कर्तव्यम्; यत्नशीलाः न पतन्ति। पूर्वशरीराणि सदा तस्यैव जीवितस्य भवन्ति। अन्यशरीरेण दग्धाः, अन्यशरीरस्य बलाबलम्। संयोगेन, वीर्यबिन्दुः अचेतनः गर्भे स्थाप्यते। यत्र अन्नं पानं च पच्यते, यत् खाद्यं उपयुज्यते। गर्भे, मूत्रपुरीषे स्वभावानुसारं गच्छतः। उदरे, गर्भाः उत्पद्यन्ते, अन्ये च जन्मं यान्ति। गर्भसंयोगात्, यः जीवति, सः विमुक्तः भवति। गर्भसहजस्य, सप्तमे मासे तादृशः भावः। न संशयः—मानवेषु, योगाः नाभेः उत्पद्यन्ते। रोगग्रस्ताः, विशालं धनं त्यजन्ति। चिकित्सकाः प्रयत्नं कुर्वन्ति अपि, वेदनाः न गच्छन्ति। जीवाः रोगैः पीड्यन्ते, यथा मृगाः व्याघ्रैः हन्यन्ते। वृद्ध्याः भग्नान् पश्यति, यथा श्रेष्ठगजाः अन्यैः गजैः विजिताः। वन्यजीवाः दरिद्राः च, सामान्यतः तादृशं न अनुभवन्ति। रोगः जीवितान् गृह्णाति, यथा पशून् कर्षकः गृह्णाति। तीव्रप्रवाहेन शीघ्रं नीयमानः, बलात् गृहीतः। शरीरविमुक्ताः स्वभावात् अतीत्य तिष्ठन्ति। यः यथाशक्ति प्रयत्नं करोति, कार्यं सर्वदा इच्छानुसारं न भवति।