अत्र हि इन्द्रियाणि आत्मना नियन्त्रितानि विषयेषु विचरन्ति। स्वात्मकानां चानात्मकानां च भूतानां सङ्गमवियोगयोः मध्ये इन्द्रियाणि प्रवर्तन्ते। दृष्टिस्पर्शनभाषणानि सदा त्याज्यानि, सततं परिहरणीयानि। न कस्यचित् भूतस्य हिंसा कार्य्या; भूतैः सह मैत्री भावनीया। अपरिग्रहः, पूर्णसन्तोषः, निराशा, स्थैर्यं च साधनीयम्। सम्पत्तिं परित्यज्य, आत्मन्येव जितेन्द्रियः भव, प्रिय। यो हि निराशः, सः न शोचति; आत्मनः अपेक्षां त्यजेत्। तपसा, दमेन, संयमेन च सततमात्मानं संयमयेत् मुनिः। गुणेषु अनासक्तः, एकान्तवासे सदा रममाणः भवेत्। मुनिः, यद्यपि दरिद्रः, द्वन्द्वरम्येषु प्राणिषु आनन्दं लभते। पुण्यकर्मभिः दिव्यत्वं प्राप्यते, मिश्रकर्मभिः मानुषत्वम्। तत्र मृत्युः, जराः, दुःखानि च सततं बाधन्ति। हान्यं हितमिव, अनित्यं नित्यतामिव पश्यसि। स्वसुतैः निर्मितया मोहजालस्य नानाशृङ्खलाभिः दृढं बद्धः असि। पर्याप्तं सम्पत्तिः अत्र, हि सम्पत्तिः दोषयुक्ता एव। ये प्राणिनः पुत्रदारगृहेषु आसक्ताः, ते अधः पतन्ति। पश्य तानि भूतानि मोहजाले पतितानि, महान्ति दुःखानि भुञ्जानानि। परसंपत्तिः अनित्यैव; स्वकीयम् एव पुण्यपापरूपं स्थिरम्। कस्य हेतोः तव स्वधर्मं विहाय, निःस्वार्थेऽर्थे व्यग्रः असि? कथं त्वं, एकाकी, तिमिरकर्तुः निर्मितं मार्गं यास्यसि? पुण्यपापे तव अनुगमनं कुर्वेते यदा त्वं प्रयास्यसि। धनस्य कृते बन्धाः जायन्ते; कृतार्थः तु मुक्तः भवति। तान् बन्धान् छित्वा, साधवः प्रयान्ति; दुष्टाः तु तान् न छिनत्ति। वैराग्यस्य नाम नास्ति; तव हृदयम् इवायसं दृढम्। सुरगमनमार्गे गन्धिलिप्तमृत्तिका, शब्दजलानि, दुस्तराणि सन्ति। बुद्धिनावया, वैराग्यवायुभिः प्रेरितः, शीघ्रतरं मार्गनदीं तर्तव्यम्। अनिष्टकाम्यं धर्मं परित्यज, अधर्मं च अहिंसायैव। अस्थिपञ्जरः, स्नायुबन्धनः, मांसशोणितलेपितः अयं देहः। जरया दुःखेन च पीडितः, रोगायतनं च स्थिरत्वरहितम्। इदं सर्वं विश्वं, समग्रं जगत्, यच्च विश्वं नास्ति, यद्वा अस्ति। पञ्चेन्द्रियाणि, तमः, सत्त्वं, रजः च अपि। एतेषां सर्वेषां विषयाणां, व्यक्ताव्यक्तयोः च, लाभः लभ्यते। यत् एतेषां समावयः, तत् अनित्यं इति निगद्यते। यः एतद्वास्तवं वेत्ति, सः उत्पत्तिनाशयोः च वेत्ता। अव्यक्तं तु सूक्ष्मलिङ्गैः ग्राह्यम्, इन्द्रियातीतम्। सः आत्मानं लोके स्थितं पश्यति, लोकं च आत्मनि। यः सर्वेषु भूतानि, सर्वदा, सर्वावस्थासु पश्यति— ज्ञानात् न विविधदुःखानि निवर्तन्ते, न च देहजनिः। सत्त्वं अनाद्यन्तं, आत्मनि स्थितम्, अक्षयम्। तद्भूतं, स्वकर्मभिः नित्यं पीड्यमानम्, नानाविधकर्मभिः। एवं श्रुत्वा, धर्मप्रियः साधकः सदा विवेकपूर्वकं जीवनमार्गं अनुसरति।