सः अद्भुतं अतुलं रूपं वर्णं च बिभ्रत्, हे ब्राह्मणश्रेष्ठ, प्रादुरासीत्। तं समुपेत्य, नारदः स्वकियेन जलनेन तं अभिषिञ्चत्। गन्धर्वाः गीतानि जगुः, अप्सरसां संघाः च नृत्यन्त्यः आसन्। तत्र विश्वावसुर्गन्धर्वः, तुंबुरुः च नारदः च उपस्थिताः। तत्रैव लोकपालाः इन्द्रप्रमुखाः समागताः। दिव्यपुष्पाणि सर्वविधानि वायुः प्रावर्षत्। स महात्मा तेजस्वी भगवती सहितः सस्मितं तस्य उपस्थाने स्थितः। देवानां प्रभुः, दिव्यशक्तियुतः, अद्भुतरूपधारी, तत्र तस्य उपासकः अभवत्। सहस्रशः हंसाः, पद्मानि, बकाः च तत्र आसन्। तस्मिन्काले महर्षिः दिव्यं जन्म वनान्तरे प्राप्य जातः। जातमात्र एव वेदाः, स्वसंहितारहस्ययुक्ताः, तस्मै प्रकटिताः। स ब्रहस्पतिं, वेदवेदाङ्गभाष्यविदं, आचार्यं चक्रे। स सर्वान् वेदान् रहस्यसमूहैः सह अधीतवान्। आचार्याय दक्षिणां दत्त्वा, महर्षिः स्वाध्यायं समाप्तवान्। बाल्य एव सः देवर्षिसंघेषु महान् तपस्वी अभवत्। किन्तु, हे मुनिश्रेष्ठ, तस्य मनः आश्रमेषु न रममाणम् आसीत्। स केवलं मोक्षं चिन्तयन्, पितरं समीपमुपागमत्। स उवाच— "भगवन्, मोक्षधर्मकुशल, मां शिक्षय।" पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा, परमर्षिः तस्मै प्रवदन् अभवत्। पितुः आज्ञया शुकः, ब्रह्मविदां श्रेष्ठः, तद् उपगृह्य स्वीकृतवान्। स ब्रह्मसम्पदायुतः, शतगुणतेजस्सम्पन्नः ब्रह्मसमः आसीत्। ततः सः उवाच— "गच्छ," मिथिलाधिपं जनकं प्रति। पितुः निर्देशेन सः मिथिलादेशराजं जनकं प्रति जगाम। तेन मानुषेण उक्तम्— "एवं गच्छ," इति, स विस्मयं न प्रपेदे। त्वं सरलतया गन्तव्यः, न सुखाय न वा रमणाय, क्षणमपि। यज्ञकाले तस्य राज्ञः पुरतः गर्वं न प्रकाशयेत्। स राजा धर्मकुशलः, मोक्षशास्त्रविशारदः च। एवं निर्देशितः स धर्मात्मा मुनिः मिथिलां प्रति प्रस्थितः। पर्वतान् अतिक्रम्य, स भारतं देशं प्राप्तवान्। विदेहदेशं समागत्य, सः जनकं समासादितवान्। महायोगी सः तत्र निराहारनिर्यापः स्थितवान्। तेषां द्वाररक्षकाणां मध्ये एकः तत्र स्थितः। तं सम्यक् प्रणम्य, कृताञ्जलिः सः तं अभिवादितवान्। तत्र अन्तःपुरे दिव्यप्रासादसदृशं महामण्डपं आसीत्। तम् दर्शयित्वा, उपवेश्य, राज्ञे अपि निवेदितवन्तः। तस्य स्वभावसेवायै च विद्योपायाय च स मुनिवरः। ते उत्तमलालाताम्रवस्त्राणि, तप्तहेमाभरणानि च धारयन्तः आसन्। तस्मै पाद्याद्युपहारार्थं पञ्चाशद्विधं समारब्धम्। भुक्त्वा, प्रिय, नगरस्य उद्यानानि गतवान्। तत्र ताः स्त्रियः शुकं प्रति क्रीडन्त्यः, हसन्त्यः, गायन्त्यः च आसन्।