कस्मिंश्चित् समये, यदा नरः स्वकार्ये गन्तुम् उद्यतः स्यात्, तदा तस्य मार्गे दीप्तानलः, पुत्राः, राजानः, आसनानि, नगरीयाः स्त्रियः वा दृश्येरन् चेत्, तद् शुभफलप्रदं भवति। तद्वत् खाद्यम्, इक्षुः, फलानि, मृत्पिण्डः, मधु, घृतम्, दधि, गावः, जलप्रवाहः च यदि दृश्यन्ते, तानि अपि शुभसङ्केतानि स्युः। पुनः साध्वीः स्त्रियः, कलशाः शुभाः, मणयः, मधुमक्षिकाः, द्विजातयः च यदि समागच्छेयुः, तदा अपि कार्यसिद्धिः लभ्यते। वेदनिनादः, मंगलसंगीतम् इत्यादयः अपि प्रयाणस्य सिद्धिदायकानि भवन्ति। एवं स्मृत्वा, द्वितीयदिने ब्राह्मणान् पूजयित्वा गृहं प्रतिगन्तव्यम्। यत् किञ्चिदपि बालैः, वृद्धैः, रोगिभिः, नासारोगयुक्तैः वा क्रियते, तत् निष्फलमेव भवति। यदि अन्यस्य नगरे प्रविश्येत्, तत्र स्त्रियः न हन्युः, न च निरस्त्राणां वधः कार्यः। पूर्वदिने गृहनन्दनपूजा च बलिदानं च कृत्वा, सौम्ये कर्तिके मासे मध्याह्ने प्रवेशः शुभः इति मन्यते। गुरुशुक्रयोः साक्षात्कारे प्रवेशः शुभफलदायकः स्यात्; दिवा वा रात्रौ प्रवेशे अपि एवं शुभफलम् अवश्यं भवति। यदि लग्नं स्थिरं स्यात्, स्थिरराशिः अष्टमे, मृत्युः शुद्धिसंयुक्तः स्यात्, चन्द्रः द्वितीये स्थितः, न अष्टमे न षष्ठे, चेद् प्रवेशलघ्नं बलवत् अस्ति, तर्हि समृद्धिः; अन्यथा दुःखं दरिद्रता च अन्यैः स्वामिभिः जन्यते। ज्ञानी सूर्यं वामभागे स्थापयेत्, कृष्णभ्रमरं पुरतः स्थापयित्वा प्रवेशं कुर्यात्। यदि केन्द्रे चन्द्रः, शुक्लपक्षे, शुभदृष्टः च, तदा अतीव वृष्टिः भवति। चन्द्रमण्डले मङ्गलः यदा स्यात् सर्वे गुणाः तदा दृश्यन्ते। शनैश्चरः त्रिकोणे सप्तमे वा स्थितः सन् वृद्धिं जनयति। यदि सूर्यः तयोः मध्ये स्यात्, तदा यत् इच्छ्यते तस्य नाशः भवति। शुक्रः वृष्टिं जनयति; यदि विपरीतम्, वृष्टिः न भवति। तदा ते वृष्टिं जनयन्ति, न तु प्रतिलोमगत्याः। सूर्यः यदा आर्द्रां प्रविशति, तदा उदये वृष्टिः भवति। यदि अल्पा वृष्टिः, तर्हि धान्यं अमूल्यं भवति; यदि वृष्टिः नास्ति, तदा उत्पादनस्य प्रचुरता। चन्द्रः वा शुक्रः केन्द्रे सन् विघ्नं नाशयति। आर्द्रात् मृगशिरः पर्यन्तं प्रतिदिनं दृष्ट्या वृष्टिः भवति। मङ्गलः सिंहस्थे विभागे सन् वृष्टिं जनयति; तथा अविभागे कर्कटे अपि। अहिर्बुध्न्यः पूर्वस्य शस्यस्य, रेवती च परस्य शस्यस्य सूचकः। गुरुः सप्तमे, शुक्रः वक्रगः चेत्, चन्द्रात् सप्तमे पर्यन्तं पश्चाद्याः परिवेष्टिताः भवन्ति। यदा मघा न पश्चिमदिशं प्रवर्तते, व्योम्नि स्थितं तिष्ठति, यदा मार्जाराः लोहशुण्डिकाभिः भूमिं खनन्ति, यदा पिपीलिकानां रेखाः भिन्नाः स्युः, दीपिकाः च बहुलाः दृश्यन्ते, यदा सूर्यचन्द्रौ उदयास्तमये वर्णभेदेन दृश्येते, तदा पूर्वाभिमुखस्य कूर्मस्य नवाङ्गेषु एषा पृथिवी स्थिताऽस्ति। षट् कम्पमानानि अन्तर्भूमिभागानि नाभिदेशः, स्त्री, कलिङ्ग, किरातदेशाः बाहुदेशः, गौड, कैङ्कण, शाल्व, आन्ध्र, पौड्रदेशाः पाददेशः, पुलिन्द, चीन, यवन, गुर्जरदेशाः अपि पादभागः, खश, अङ्ग, वङ्ग, बाह्लिक, काम्बोजदेशाः हस्तदेशः। नवाङ्गेषु यः नाभ्यादि आरभ्य, तत्र पापं दोषाय, पुण्यं शुभाय भवति। एवं धर्मज्ञैः एतानि लक्ष्णानि, कालचिह्नानि, देशविभागांश्च ज्ञातव्याः, यथाऽस्य लोकस्य शुभाशुभफलानि सम्यक् अवगन्तुं शक्यते।