श्रुत्वा पुरातनं धर्मशास्त्रम्, कथं पथिकः स्वस्य यात्रायां शुभाशुभं लक्षणं ज्ञातुं शक्नोति, इति प्रवदामि। अनपृष्टः जनः सप्ताहं वा अष्टाहं वा एकस्मिन्नेव स्थले न स्थातव्यः, इति नियमः। राज्ञा अपि अचिरकाले एव असमये विद्युल्लता-निनाद-वृष्टिषु सतर्कः भवितव्यः। तथा एव बक, उलूक, काक, कपोतानां शब्देषु अपि जाग्रतः भवेत्। यदि कश्चित् पाण्डु-वस्त्रधारी, भारद्वाजः, वा दक्षिण-दन्त-भङ्गी दृष्टः स्यात्, तदा शुभलक्षणं स्यात्। प्रस्थानकाले तु कृष्णवर्णं वा कङ्काल-सदृशं जनं दृष्ट्वा, तदशुभम्। यदि कस्यचित् नेत्रे अपहृत्य (अन्धः) दृश्यते, वा वानरः भल्लूकः वा दृश्यते, तदा तदपि अनिष्टं, दुःखाय भवति। यद्येतानि सर्वाणि यात्रारम्भे एव दृश्यन्ते, तदा सर्वे प्रयासाः प्रवेशनकाले विघ्निताः भवन्ति। गृहे प्रविशतः यदि शवं रुदन्त्या सह वा शववाहकः दृश्यते, तदपि अशुभम्। यदि स्थूल-चर्म-स्थि-कोल-धूम-रोगपीडितान् जनान् पश्येत्, वा वन्ध्यां स्त्रियं, वानरं, काषाय-वस्त्रधारिणम्, मुक्तकेशं, क्षुधितं वा, तदपि अशुभलक्षणम्। यदि ज्वलनम्, पुत्रान्, राजानः, आसनानि, नगरीस्त्रियं वा पश्येत्, अथवा अन्नं, इक्षुं, फलानि, मृत्तिकां, मधु, घृतं, दधि, गावः, तोयानि वा, अथवा सतीं स्त्रियं, कलशं, रत्नानि, मधुमक्षिकाः, द्विजान् वा, अथवा वेदघोषं, मङ्गलगीतम्—एतानि सर्वाणि यात्रायाः सिद्धये शुभानि भवन्ति। एतानि स्मृत्वा, द्वितीये दिने ब्राह्मणान् पूजयित्वा गृहं प्रत्यागन्तव्यम्। बालैः, वृद्धैः, रोगिभिः, नासारोगयुक्तैः कृतं कर्म निष्फलमेव। अन्यस्य नगरे प्रविशन्, स्त्रीघातं न कुर्यात्, न च नित्य-अशस्त्रधारिणां वधं कुर्यात्। पूर्वदिने गृहार्चनं बलिं च कृत्वा, सौम्ये कार्तिके वा मासे, मध्याह्ने प्रवेशनं शुभं स्मृतम्। गुरौ शुक्रे च दृश्ये, प्रवेशनं शुभदं भवति। दिवा वा रात्रौ वा, तादृशे काले प्रविशन्, सौभाग्यं लभते। लग्ने स्थिरे, अष्टमे स्थिरराशौ, मृत्युना शुद्ध्या युक्ते, चन्द्रे द्वितीये, नाष्टमे न षष्ठे, बलवति लग्ने, समृद्धिः स्यात्; अन्यथा दुःखं, दरिद्रता वा अन्यपतिभिः। प्रवेशात् पूर्वं सूर्यं वामतो, कृष्णभृङ्गं पुरतः स्थापयेत्। केन्द्रे, शुक्लपक्षे, शुभदृष्टे च, अतिवृष्टिः भवति। चन्द्र-मङ्गलयोः संयोगे, सर्वे गुणाः सन्ति चेत्, शनौ त्रिकोणे सप्तमे वा, स च वृद्धिकर्ता भवति। यदा सूर्यः तयोः मध्ये, तदा कामनाशः। शुक्रः वर्षं करोति, अन्यथा न वर्षः। ते वर्षं जनयन्ति, न तु विपरीते गच्छन्ति चेत्। यदा सूर्यः आर्द्रां प्रविशति, तेषां उदयकाले वर्षा भवति। यदि अल्पा वर्षा, तदा धान्यं अमूल्यम्; यदि न वर्षा, तदा विपुलं धान्यम्। चन्द्रः, शुक्रः वा केन्द्रस्थौ चेत्, विघ्नः नश्यति। आर्द्रात् मृगशीर्षपर्यन्तं प्रतिदिनं दृश्यते वर्षा। मङ्गले सिंहस्थे विभागे, वर्षा; तद्वद् कर्कटे अविभागे। अहिर्बुध्न्यः पूर्वस्यां फले, रेवती परिपाककाले। गुरौ सप्तमे, शुक्रे वक्रे, चन्द्रात् सप्तमे यावत्, उत्तराः परिवेष्टिताः। यदा मघा न पश्चिमं नमति, व्योम्नि उपरि स्थितः, तदा तद्रूपं लक्षणं भवति। एवं धर्मशास्त्रस्य एतानि लक्षणानि, शुभाशुभानि, प्रविशतः यात्रायाः सिद्ध्यसिद्ध्यर्थं प्रकटितानि।