स राजा, यः प्रयाणाय उद्यतः स्यात्, स प्रथमं दिव्यदर्शनानि मनसा चिन्तयेत्। स इन्द्रं दीप्तिमन्तं शचीसमेतं ऐरावतस्थं चिन्तयेत्। ततो सप्तबाहुं सप्तजिह्वं षण्मुखं मेषवाहनं चिन्तयेत्। यमं दण्डधरं रक्तनेत्रं महिषारूढं च स्मरेत्। निरृतिं कृष्णवर्णां खड्गचर्मधरां नखैः ताडयन्तीं च चिन्तयेत्। वरुणं नागपाशधरं पीतवर्णं मकरवाहनं ध्यानयेत्। द्विबाहुं दण्डधरं प्राणस्वरूपं जीवितदायकं रूपं च चिन्तयेत्। द्विबाहुं सुवर्णवर्णं अश्वारूढं कुम्भधरं च पश्येत्। पिनाकपाणिं वृषवाहनं गौर्याः श्रेष्ठं प्रभुं चिन्तयेत्। यदि राजा स्वयम् अपि प्रयाणं न करोति, तर्हि स एवमेतानि चिन्तयेत्। स्वस्थानात् निर्गमनस्थानपर्यन्तं द्विशतदण्डपरिमाणं मार्गं पश्येत्। अपरिचितः जनः सप्ताष्टदिनानि एकस्मिन्नेव स्थले न निवसेत्। राजा अहेतुकविद्युत्, गर्जनं, वर्षा च चेतसि स्थापयेत्। तथा बक, उलूक, काक, कपोतादीनां शब्दं अपि मनसि धारयेत्। यदा कश्चिद् पिङ्गलवस्त्रधरं, भारद्वाजं, दक्षिणदन्तभङ्गिनं वा पश्येत्, तदा शुभलक्षणं स्यात्। निर्गमणकाले कृष्णवर्णं किमपि, अस्थिपञ्जररूपं वा पश्येत् चेत्, तदा तदशुभं ज्ञेयम्। यदि चक्षुषो हरणं, वानरः, भल्लूकः वा दृश्यते, तदपि अनिष्टं दुःखदं च भवति। यत्र यात्रा आरभ्यते, तत्रैव एतानि दृश्यन्ते चेत्, सर्वे प्रयासाः विघ्निताः भवन्ति। प्रवेशद्वारे मृतं रुदन्त्या सह, वा मृतवाहकं पश्येत् चेत्, तदपि अशुभं स्यात्। यदि स्थूलमज्जास्नायुधातुना लिप्तान्, क्लिष्टव्याधिपीडितान्, वा पश्येत्, वा अपुत्रिकाः, वानराः, काषायवस्त्रधारिणः, मुञ्चितकेशाः, क्षुधिताः, वा दृश्यन्ते, तदा तदपि न शुभम्। दीप्ताग्निः, पुत्रः, राजा, आसनं, नगरस्त्रियः वा दृश्यन्ते, तदपि तत्रैव गण्यते। अन्नं, इक्षुः, फलम्, मृत्तिका, मधु, घृतम्, दधि, गावः, नद्यः, च यदि दृश्यन्ते, तदा सुकृतमस्ति। पुण्यस्त्रियः, कलशः, रत्नानि, मधुमक्षिकाः, गावः, द्विजातयः च यदि दृश्यन्ते, तदा सर्वे कार्याणि सफलानि भवन्ति। वेदध्वनि:, शुभसंगीतं च श्रूयते चेत्, तदा यात्रायाः सिद्धिः भवति। एतत् सर्वं स्मृत्वा, द्वितीये दिवसे ब्राह्मणान् पूजयित्वा गृहं प्रत्यागच्छेत्। बालैः, वृद्धैः, रोगिभिः, नासारोग्ययुक्तैः कृतं कर्म निष्फलं भवति। अन्यस्य नगरं प्रविशन्, स्त्रीघातं न कुर्यात्, न च नित्यं निरायुधानां वधं। पूर्वदिने गृहपूजनं बलिं च कृत्वा, मध्यान्हे सौम्यकार्तिकयोः मासयोः शुभे प्रवेशः स्यात्। बृहस्पति-शुक्रयोः दृश्यमाने शुभः प्रवेशः। दिवा वा रात्रौ वा, तस्मिन्काले प्रवेशः सौम्यफलदायकः। लग्ने स्थिरे, अष्टमे स्थिरराशौ, मृत्युः शुद्ध्युत्सङ्गे, चन्द्रः द्वितीये, नाष्टमे न षष्ठे, प्रवेशलग्ने बलवति, तदा समृद्धिः; अन्यथा दुःखं दारिद्र्यं च। सूर्यं वामभागे, कृष्णमधुपं पुरतः स्थापयित्वा प्रविशेत्। केन्द्रे चन्द्रः, शुक्लपक्षे, शुभग्रहदृष्टे, तदा अतिवृष्टिः स्यात्। चन्द्रमङ्गलयोः संयोगे, सर्वे गुणाः सन्ति चेत्, शनिः त्रिकोनसप्तमे वा अन्यत्र वा वृद्धिकारकः। सूर्यः तयोर्मध्ये चेत्, इच्छितस्य विनाशः। शुक्रात् वर्षा, विपरीते तु न वर्षा। एवं राजा वा यात्री वा, एतानि लक्षणानि, चिन्तयित्वा, शुभाशुभफलानि ज्ञात्वा, यथोचितं कर्म समाचरेत्।