सौराष्ट्रे साल्वदेशे च भामलक्षणं चिह्ननकाले त्याज्यम्, किन्तु बाह्लिककुरुप्रभृतिषु देशेषु तत्र दोषः न विद्यते। मध्ये देशे तानि त्याज्यानि, अन्यत्र तु दृश्ये न दोषः। गौडमालवदेशयोः तानि परित्याज्यानि, अन्यत्र तु नापवाद्यन्ते। यद्यपि तद्वस्तु कनिष्ठधातुजातं स्यात्, तथापि तस्य दोषः लघु गुणश्च महान्, तस्मात् तद् ग्राह्यम्। चतुर्भिः हस्तैः समुन्नतं, सर्वतः चतुरश्रं, चतुर्हस्तमितं च वेदिकां निर्मीयात्। चतुर्दिशं मण्डपैः शोभितं, सोपानविभूषितं, शोभमानं वेदिकां कुर्वीत। चित्रितघटैः नानातोरणैः, अंकुरैः च शोभितं भवति। ब्राह्मणवाक्यैः आशीर्वादितं, शुभलक्ष्म्यायुक्तं, दिव्यं रमणीयं च वेदिकां कुर्वीत। एवं विध्या, यथोक्तं, पावकस्य वेदिकां युग्मेन स्थापयेत्। तत्र चिह्नानि, उत्पत्तयः, वर्णाः, कालाः, पुत्रपौत्रप्रदातृणां च विवरणं प्रदत्तम्। उत्तममध्यमविभक्तानि चिह्नानि, यत्र द्वयोः एकत्वं दृश्यते। स्त्रीवेदिकायाः नव पूर्वाणि दूरे स्त्रियां सुदुष्टानि निर्दिष्टानि। तत्र त्रयः—पूर्व, उत्तर, धातृ, याम, ईश, तारका। हरि, आदित्य, अर्क, वायु, अन्त्य, मित्र, अश्वी, ज्येष्ठ, इन्दु, तारका इति निर्दिष्टानि। ततः वसु, वरुण, ईश्वरमूलस्थैः नक्षत्रैः संयुक्तं भवति। मध्यस्थानं देवमनुष्यदानवेषु मृत्युसूचकं भवति। द्वितीयद्वादशस्थाने, अन्यत्र पतिपत्न्योः स्नेहः श्रेष्ठः। द्वितीयद्वादशत्रिकोणेषु, षष्ठाष्टमस्थाने कदापि न स्यात्। मूषक, गौ, महिष, व्याघ्र, काली, व्याघ्र, द्वौ मृगौ—एते निर्दिष्टाः। सिंह, गौ, गज, अश्विनीनक्षत्रसम्भवाश्च उक्ताः। गौ, व्याघ्र, मूषक, मार्जार, महिष, शत्रवः च निर्दिष्टाः। यदा पुंलिङ्गचिह्नं स्त्रीलिङ्गे स्यात्, सह वा विना, तदा अशुभं भवति। अग्नि, सूर्य, चन्द्र, राहुकेतवः त्रिषु, चतुर्षु, पञ्चसु संधिषु स्थिताः। प्रजापति, ब्रह्मा, देवकर्मयुक्तानि विवाहाः आर्षविधिः स्मृताः। गन्धर्व, असुर, पैशाच, राक्षसविवाहाः सदा वर्तन्ते। सन्ध्ययोः विवाहे पुत्रपौत्रप्राप्तिः भवति। अभिजित् सर्वेषु देशेषु श्रेष्ठा, सर्वदोषनाशिनी। सा सर्वान् दोषान् नाशयति, यथा पिनाकी त्रिपुरं नाशयामास। तत्र व्रतं नास्ति, न शुभता, नान्यः शुभकर्मापि। संशयं विना, त्रिवर्षे एकः विधवा वा विधुरो भविष्यति। एकपित्र्भ्यः जातायाः न, किन्तु एकमातुः कन्यायाः स्यात्। दिवा जातः पितरं पूजयेत्, रात्रौ तु मातरं। मूलप्रसूतः पुत्रः कन्या वा, अपरिहार्यं श्वशुरं हरति। ज्येष्ठकनिष्ठयोः मध्ये, ज्येष्ठपुत्रः हरति, न तु ज्येष्ठकन्या। इन्द्रनक्षत्रे जाता पत्नी पत्युः ज्येष्ठं भ्रातरं हरति; द्विदैवतजाते तु श्वशुरं हरति। सप्तमे दिवसे वध्वागमने धनप्राप्तौ कर्म विधीयते। दिवसः परमशुभोऽपि स्यात्, विवाहयात्रा त्याज्या। यदा द्वौ दिव्यचिह्नौ—गिर्वाणगिर्वाणौ वा अत्रयोः दृश्येते। शुक्लकृष्णपक्षयोः, तत्राष्टौ शुभदिनानि प्रारभ्य निर्दिष्टानि। एवं शास्त्रवचनानुसारं विवाहकर्मणि वेदिकानिर्माणे च देशकाललक्षणादिविशेषाः, चिह्नानि, दोषगुणा, नक्षत्रयोगा, विवाहभेदाश्च सुचिन्तितेन विधानम् उपदिष्टम्।