शुक्रेण सह संयोगे दुःखम् उत्पद्यते, शुक्रस्य संयोगे सुतहानिः स्यात्। चन्द्रः केतुना सह यदा संयुज्यते तदा सदा दुःखं च दारिद्र्यं भवति। चन्द्रः शुभग्रहैः सह यदा संयुज्यते, वा स्वोच्चस्थो वा सुहृद्राशिस्थो वा, तदा शुभफलानि दर्शयति। चन्द्रस्योच्चे, स्वक्षेत्रे, वा मित्रक्षेत्रे स्थितिः शुभदा भवति। युग्मयोः अष्टमलग्नं वा अष्टमराशिः यदि शुभग्रहैः संयुक्तं वा लग्नं शुभग्रहैः संयुक्तं, तदा शुभफलप्रदं भवति। यदि द्वादशं लग्नं वा राशिः युग्मस्य लग्नात् समुपस्थितं, तदा जन्मराशिः च जन्मलग्नं च तयोः उदयः च सर्वे शुभाः स्युः। खपथाः वेदपक्षाश्च खराम वेदमार्गणाः इति कथ्यन्ते। द्विसन्ध्याः स्वाग्नयः रिक्तपात्राणि गजभूमयः च, रिक्तचन्द्राः वेदचन्द्राः षड्रश्मयः वेदायुधाः, न्यायचन्द्राः वेदपक्षिणः खरविलम्बिताः अश्वभोज्याः च क्रमशः निर्दिष्टाः। विवाहादिकेषु संस्कारेषु विषणाडी वर्जनीया। विवाहादिषु ताः सर्वाः वर्जनीयाः, गुणगणैः अपि युक्ताः सन्ति चेत्। सर्वगुणसम्पन्नाः अपि ताः सर्वेषु मङ्गलेषु वर्जनीयाः। यदि शुक्रेण यज्यया सहिताः अपि स्युः, तर्हि ताः क्षीरविषसङ्करवत्। यावत् चन्द्रः ताः भुङ्क्ते, तावत् दग्धकाष्ठवत् विमुक्ताः। सर्वाणि नक्षत्राणि, पञ्चगव्यं, सुरामिश्रितानि अपि तथैव। क्रूरैः विदारितानि, वेदीयुक्तानि, तानि सर्वाणि न शुभानि स्युः। वृषभस्य नवविभागाः शुभदाः एव। अन्ये नवविभागाः न ग्राह्याः, ते पापविभागाः। यदा महापातः स्यात्, तदा तस्मिन् दिने मङ्गलकार्यं न कर्तव्यम्। ये अप्रयुक्ताः, तेषु लघुदोषाः विद्यन्ते—विद्युत्, तुषार, वर्षा इत्यादयः। मासदग्धा या तिथिः सा लट्टोपग्रहपात इति प्रसिद्धा। एवं तेषां व्यवस्थाः प्रारम्भे एव स्थापिताः। नूनं मङ्गलार्थं ताः दोषाः स्युः, कालात् तु दोषा न भवन्ति। एकः अपि दोषपुञ्जं निःसृत्य, संशयं विना, शुभं प्राप्नोति। द्वितीये शम्भुकर्णे वेदीं सम्यक् स्थापयेत्। पुरतः पश्चाद् सूर्यादयः दिवसं रात्रिं च चिन्हयन्ति। सूर्यः, भात्, सर्प, पितृ, अन्त्य, त्वष्टृ, मित्र, उडु, विष्णु, भम इत्येते। सौराष्ट्रे साल्वे च भमः लक्षणे वर्जनीयः। बाह्लीके कुरुषु च अन्येषु च देशेषु तत्र दोषः न विद्यते। मध्यदेशे तु एते वर्जनीयाः, अन्यत्र दृष्टेषु न। गौडे मालवे च त्याज्याः, अन्यत्र न निन्द्याः। हीनधातुना अपि कृतं ग्राह्यं, यतो लघुदोषत्वात्, गुणाधिक्याच्च। चतुर्भिः हस्तैः उत्तोल्यं, सर्वतः समचतुरस्रं, चतुर्हस्तपरिमितं। चतुर्दिशं मण्डपेन, शृङ्गशोभितं, सोपानविभूषितं, शोभायुक्तं स्यात्। चित्रितघटैः, विविधान् तोरणैः, अंकुरैः च भूषितम्। ब्राह्मणवाक्यैः अभिषिक्तं, शुभलक्षणयुक्तं, दिव्यं रमणीयं च। एवं विधिना अग्निवेदिं युग्मेन सह सम्यक् संनयेत्।