कथायाः आरम्भे, पतिव्रता स्त्री यदि पापे प्रवृत्ता भवति, तदा दोषयुक्त तारां दोषयुक्त दिनं च सेवते। तस्याः सर्वदोषनिवारणार्थं सुवर्णं गोः तिलं च दातव्यं। यदा चन्द्रः स्वबलस्थाने तिष्ठति, लग्नं च पुरुषग्रहैः दृष्टं भवति, तदा पुत्रकामः पुरुषः पुष्य, मूल, आश्लेषा, पितृ नामकं नक्षत्रं वर्जयेत्। तस्मिन्मासे पुंसवनं कृतव्यं, तद्वत् सीमन्तोन्नयनं च। यदा पति-पत्नी उभौ बलसम्पन्नौ भवतः, चन्द्रः ताराश्च शक्तियुक्ताः स्युः, तीक्ष्णमिश्रसूर्यस्य अभावः, रात्रौ पुरुषग्रहस्य अधिपत्यं, शुभग्रहस्य सन्निधिः दृश्यते, अशुभदृष्टयोऽभावः, अशुभग्रहः सन्निहितः, किन्तु चन्द्रः मृत्युः, आपत्ति, शत्रु, च मुक्तः, तदा निःसन्देहं शक्तिमान् गर्भिणीं वा गर्भं वा हरति। जन्मकर्म पूर्वं पितृपूजनं कृत्वा सम्पाद्यं। शुभं नाम यत्नेन लक्षणं विचार्य दातव्यं। यदा चन्द्रः न श्यावः, बृहस्पतिनक्षत्रे, सूर्यस्य उत्तरायणगमनकाले, तदा तद्विधिः कर्तव्यः। चन्द्रताराबलयुक्ते दिवसे, पितृबलेन युक्ते च, बालकस्य षष्ठे वा अष्टमे मासे, कन्यायाः पञ्चमे मासे, रिक्तदिने, तिथ्यन्ते, नन्दा, द्वादशी, अष्टमी च वर्जनीया। चलस्थिरमृदुलोर्ध्वनक्षत्रे, शुभमृत्युकाले, पूर्वार्धे शुभग्रहसंयुक्ते वा दृष्टे, चन्द्रः व्यय, शत्रु, मृत्युभावे स्थाने, तदा अन्नप्राशनं शुभम्। जातस्य शिरोमुणनं स्वगृह्यसूत्रेण विधिना कर्तव्यम्। न पार्वणदिने, न रिक्ततिथौ, किन्तु शुक्रदिने, यज्ञकाले, सोमदिने वा शिरोमुणनं त्रिरात्रं विष्णुविधिना कर्तव्यम्। जातनक्षत्रं शिरोमुणनाय शुभं, अन्येषां कर्मणां तु अशुभम्। जन्माष्टमे दिने, यदा चन्द्रः षष्ठाष्टमान्ते नक्षत्रे नास्ति, न सन्ध्याकाले, न रात्रौ, न भोजनानन्तरं, न यात्रायाम्। राजकुमारस्य शिरोमुणनं पञ्चमे पञ्चमे दिने कर्तव्यम्। राजाज्ञया, विद्वद्ब्राह्मणेन वा, बुद्धिमता वा, यज्ञे, मृत्यौ, बन्धमुक्तौ वा, शुभकर्मारम्भे, सौभाग्यार्थं केशानां समर्पणं पूर्वं कर्तव्यम्। तृतीयदिने, बीजयुक्तनक्षत्रे, शुभवार्तिके, शुभवेले, स्त्रीभिः पुण्यवतीभिः अन्यैः च आशीर्वादाः दातव्याः, पुण्यं च सम्पाद्यं। तत्र मृदं गृहीत्वा तीक्ष्णयन्त्रं च, पुनः प्रत्यागन्तव्यम्। बहुबीजसंयुक्तं जलं पुष्पैः शोभितं च। राज्ञः शिखाबन्धनं एकादशे दिने, अन्येषां द्वादशे दिने। यदा वह उपनयनं कृतवान्, धनसम्पन्नः, विधिज्ञः च, तत्रैव दीक्षा कर्तव्या। विधिवर्षे दीक्षा कर्तव्या, अविधिवर्षे न कर्तव्या। वेदानां अधिपतयः क्रमशः चन्द्रः शुक्रः मंगलः बुधः च। तेषु मुख्यसामान्यकालः तपसादि पञ्चमासः। विधिज्ञः, वेदवेदाङ्गविद्, चैत्यमासे दीक्षां कुर्यात्। यः दीक्षितः, बलसम्पन्नः, धनसम्पन्नः, विधिज्ञश्रेष्ठः, ज्येष्ठमासे दीक्षां कुर्यात्। त्रयोदशी, दशमी, सप्तमी तिथयः व्रतबन्धनाय। एवं धर्मानुसारेण सर्वाणि कर्माणि विधिवत् कर्तव्यानि, शुभफलप्रदानी च भवन्ति।